Focus: The Coen Brothers Complete

The Big Lebowski

Je hebt filmmakers die keurig binnen de lijntjes kleuren, maar uit dat hout zijn Joel en Ethan Coen niet gesneden. Eye toont deze zomer met het retrospectief The Coen Brothers Complete hoe de broers genres binnenstebuiten keren. Naast al hun eigen films zijn films te zien van hun inspiratiebronnen en van makers die zich door de Coens lieten inspireren.

Ze zijn doodsbang dat ze iets maken dat ze al gemaakt hebben, zei Ethan Coen ooit in een interview over wat hem en zijn broer Joel drijft. Dat streven naar nieuwe uitdagingen leverde vanaf de vroege jaren tachtig tot 2018 achttien gezamenlijke speelfilms op. Sindsdien maakten de broers los van elkaar nog eens drie films.

Hun gezamenlijke werk is herkenbaar aan de visuele stijl, de puntige dialogen en de schurende, vaak absurdistische humor. In veel van hun films belanden personages door noodlottig toeval, zelfoverschatting of sociale onhandigheid in netelige situaties. De mens wikt, maar beschikt niet, laten hun films zien. Misschien danken de Coens dit nederige inzicht aan hun opgroeien in de jaren zestig in een Joods milieu in Minnesota. Ze maakten er de hilarische tragikomedie A Serious Man (2009) over.

Naast deze film is op een haar na hun complete oeuvre te zien: Blood Simple (1984), Raising Arizona (1987), Miller’s Crossing (1990), Barton Fink (1991), The Hudsucker Proxy (1994), Fargo (1996), The Big Lebowski (1998), O Brother, Where Art Thou? (2000), The Man Who Wasn’t There (2001), Intolerable Cruelty (2003), The Ladykillers (2004), No Country for Old Men (2007), Burn After Reading (2008), True Grit (2010), Inside Llewyn Davis (2013), Hail, Caesar! (2016) en The Ballad of Buster Scruggs (2018).

Naast het retrospectief zijn ook hun korte films en de solofilm Drive-Away Doll van Ethan Coen te zien. Daarnaast films die hen inspireerden, waaronder de documentaire Salesmen (Albert Maysles, 1969) en de speelfilms Christmas in July (Preston Sturges, 1940), Il bidone (Federico Fellini, 1955) en The Tenant (Roman Polanski, 1976). Ook op het programma staan films van makers die zich lieten inspireren door het werk van de Coens, waaronder A Woman, a Gun and a Noodle Shop (Zhang Yimou, 2009) en Kumiko, the Treasure Hunter (David Zellner, 2014).

Bijzondere aandacht is er voor Frances McDormand, actrice in veel films van de Coens. Naast haar optreden in deze films staan vijf films van regisseurs op het programma waarin ze ook te zien is: Hidden Agenda (Ken Loach, 1990), Three Billboards Outside Ebbing, Missouri (Martin McDonagh, 2017), Nomadland (Chloé Zhao, 2020), Darkman (Sam Raimi, 1990) en Almost Famous (Cameron Crowe, 2000). Tenslotte zijn er naast filmvertoningen inleidingen en gesprekken met gasten over het werk van de Coens.

Het laatste woord is aan Joel Coen: “Ik hou van Hollywood zoals het is, ik denk niet dat ik iets zal veranderen. Ik hou ervan dat het drieduizend mijl verwijderd is van waar ik leef.”


The Coen Brothers Complete | 11 juli t/m 11 september 2024 | Eye Filmmuseum, Amsterdam | Een digitaal gerestaureerde heruitgave van Blood Simple (1984) is vanaf 18 juli 2024 landelijk te zien | Lees alles over het werk van Joel en Ethan Coen in ons digitale dossier.