Evenementen (Focus) – 27 januari 2011
Top 40 van de beste webfilms van het afgelopen jaar
uploadcinema.net
Upload Cinema opent het nieuwe jaar met een Top 40 van de beste webfilms van het afgelopen jaar. Er zijn acht categorieën: beste filmpje met kind, beste filmpje met dier, beste stunt, meest smaakvolle filmpje, meest smakeloze filmpje, beste remix, beste ‘meme’ en beste filmpje buiten deze categorieën. Een jury bepaalt de acht winnaars, maar daarnaast kiest het publiek de publiekswinnaar. Op 24 januari worden de prijzen uitgereikt tijdens de grote Webvideo Award Show in de Amsterdamse Stadsschouwburg.
Maurice Pialat
eyefilm.nl
Het jaar begint meer dan voortreffelijk, want Eye presenteert van 6 t/m 19 januari de tien speelfilms van een van de eigenzinnigste Franse filmmakers uit de naoorlogse periode, namelijk Maurice Pialat. (1925-2003). Pialat richtte zich op de levens van met zichzelf worstelende mensen die kopje onder dreigen te gaan in het leven. De rauwe intensiteit van zijn werk leverde hem in Amerika de bijnaam de Franse Cassavetes op. Filmtheoreticus en -historicus David Thomson noemt hem "een verwonde, geslagen humanist, een van de weinige links die we nog hebben met de erfenis van Ozu, Mizoguchi en Renoir". Film was voor Pialat geen beroep, maar een manier van leven. Met zijn films onderzocht hij zijn obsessies en ideeën. Tussen zijn leven en werk zat geen ruimte. Hij was een meer dan gepassioneerde filmmaker, maar ook een moeilijk mens in de omgang. Legendarisch zijn zijn woedeaanvallen op de set. De door Pialats weduwe Sylvia Pialat geproduceerde documentaire maurice pialat, l’amour existe (Jean-Pierre Devillers en Anne-Marie Faux, 2007) verhult deze kant van Pialat niet. De documentaire, die in het programma is opgenomen, is een mooie inleiding op Pialat en zijn werk. De man, die schilder wilde worden, was een laatbloeier. Na wat korte vingeroefeningen maakte hij in 1968 op 43-jarige leeftijd zijn speelfilmdebuut met l’enfance nue. In de vijfendertig jaar erna maakte hij nog negen films: nous ne veillirons pas ensemble (1972), le geule ouvert (1974), pas ton bac d’abord (1979), loulou (1980), á nous amours (1983), police (1985), sous le soleil de satan (1987), van gogh (1991) en le garçu (1995). Het zijn allemaal intense drama’s over personages die in een innerlijke strijd verkeren. Het verbaast niet dat Pialat een film over Van Gogh maakte: in de gekwelde schilder herkende hij een zielsverwant. Het leverde, met een ingetogen glansrol van Jacques Dutronc, misschien wel zijn beste film op.
van gogh
Ontmoetingen aan de grens, tien films over migratie
debalie.nl
Migratie heeft altijd tot de verbeelding van filmmakers gesproken. Het heeft serieuze drama’s opgeleverd maar ook komedies, zoals Chaplins the immigrant. Sinds de immigratie van gastarbeiders is het onderwerp niet meer weg te denken uit de (westerse) cinema. Cinema De Balie toont onder de titel ‘Ontmoetingen aan de grens’ van 13 t/m 16 januari een tiental westerse films over migratie. Op één na (Fassbinders angst essen seele auf, 1974) zijn het recente films. Te zien is arab attraction (A. Horvath, 2010), een documentaire over een Oostenrijkse feministe die haar ideeën afzweerde toen ze verliefd werd op een streng-islamitische Jemeniet en zijn tweede vrouw werd. Bekender zijn de speelfilms it’s a free world… (Ken Loach, 2007), over illegale arbeiders in Engeland, en welcome (Philippe Lioret, 2009), een aanklacht tegen de behandeling van illegale vluchtelingen in Calais. De documentaire cash & marry (Atanas Georgiev) volgt de pogingen van twee Oost-Europese vrienden om via een schijnhuwelijk Oostenrijk binnen te komen. In de documentaire surprising europe (Rogier Kappers, 2010) probeert een gedesillusioneerd naar Oeganda teruggekeerde immigrant zijn landgenoten te weerhouden om te emigreren. De documentaire the fortress (Fernand Melgar, 2008) toont Zwitserland als een onneembare vesting voor vluchtelingen. En in like a man on earth (Andrea Segre, Riccardo Biadene, 2008) is te zien hoe Libië in ruil voor Italiaans geld Afrikaanse illegale emigranten op weg naar Italië tegenhoudt en wreed behandelt.
it’s a free world…
Flamenco in De Melkweg
melkweg.nl
De tango mag dan populair zijn geworden in Nederland, dat is geen reden om de flamenco te vergeten. Melkweg Cinema toont 21 en 22 januari met twee films de vlammende emotionele kracht van deze muziek. De documentaire tiempo de leyenda (José Sanchez-Montes, 2009) zoomt in op het klassieke album Tiempo de leyenda uit 1979 van flamencozanger Camarón de la Isla. Tijdgenoten en collega’s komen aan het woord en de film bevat nooit uitgebracht archiefmateriaal. In de documentaire flamenco, flamenco (2010) keert de Spaanse filmmaker Carlos Saura terug naar zijn grote liefde. Zoals eerder in zijn documentaire fados toont Saura de ontwikkeling van het genre van klassiek purisme naar moderne nieuwe muzikale mengvormen.
fados
Amsterdam Alternative Erotica Film Festival
melkweg.nl
Melkweg Cinema presenteert van 5 t/m 15 januari in samenwerking met Cult Corner en Rated X het Amsterdam Alternative Erotica Film Festival. Alternative wil zeggen: geen conventioneel gebonk, maar vindingrijke porno uit de jaren zeventig, toen men bijna idealistische opvattingen had over het genre. Pornofilms zouden een bijdrage leveren aan de seksuele bevrijding, was de gedachte. Het ideaal was om seksscènes in te bedden in de mainstream cinema. Er moesten films komen die een verhaal vertelden, waarin de personages om de zoveel tijd uit de kleren gingen. Het idealisme werd snel weggevaagd door een stortvloed platte porno. Het programma in Melkweg Cinema bevat films uit de korte periode in de jaren zeventig waarvoor de term Porn Chic is uitgevonden. Te zien zijn zes films. Vier zijn er van Gerard Damiano: memories within miss aggie (1974), the devil in miss jones (1973), deep throat (1972) en the story of joanna (1975). De andere twee films zijn: through the looking glass (Jonas Middleton, 1977) en alice in wonderland — an x-rated musical comedy (Bud Townsend, 1976). Ook te zien is de documentaire inside deep throat (Fenton Bailey, Randy Barbato, 2005), die weinig heel laat van de gedachte dat het maken van deep throat iets te maken had met seksuele bevrijding.
inside deep throat
Hong Kong Film Panorama
eyefilm.nl
Het is een jaarlijkse traditie: voor de zevende keer presenteert het Eye Film Instituut van 13 t/m 26 januari het Hong Kong Film Panorama, een selectie van een tiental Hongkong-films uit het afgelopen jaar. Er zijn twee premières: ashes of time redux, Wong Kar-wai’s director’s cut uit 2009 van zijn klassieker uit 1994, en de epische thriller reign of assassins (Chao Bin-su en John Woo, 2010). Het programma bestaat verder uit recente genrefilms en moderne klassiekers. Tot die laatste behoren the legend/fong sai yuk (1993), waarin Jet Li een kungfu-vechter speelt die verliefd wordt op de dochter van een rijke koopman, en pedicab driver (Sammo Hong, 1988), een combinatie van actiefilm en comedy over twee riksjabestuurders, die een bakkersmeisje en een prostituee van hun wrede bazen bevrijden.
the legend/fong sai yuk
Net echt: Neo-naturalisme in de film
eyefilm.nl
Onder het motto ‘Net echt: Neo-naturalisme in de film’ vertoont Eye in januari zes films die gerekend kunnen worden tot de naturalistische stroming. De aanleiding is de overzichtstentoonstelling ‘Illusie en werkelijkheid — Naturalistische schilderijen, foto’s en film, 1875-1918′, die nog tot 16 januari in het Van Gogh museum is te zien. De films zijn: la bête humaine (Jean Renoir, 1938), c’est déjà l’été (Martijn Maria Smits, 2010), l’enfant (Jean-Pierre en Luc Dardenne, 2005), human desire (Fritz Lang, 1954), la vie moderne (Raymond Depardon, 2008) en de wind zal ons meenemen (Abbas Kiarostami, 1999).
l’enfant
Feest Movie W
movie-w.nl
Filmhuis Movie W in Wageningen bestaat vijfendertig jaar en viert dat in het weekend van 14 t/m 16 januari met acht films. Geen toevallig getal, maar een verwijzing naar de periode dat het filmhuis gevestigd zit in het Melkhuisje/LA 13. Uit elk van de acht jaar is een geweldige film gekozen. Te zien zijn: le fabuleux destin d’amélie poulain (Jean-Pierre Jeunet, 2003), the return (Andrei Zvyagintsev, 2004), eternal sunshine of the spotless mind (Michel Gondry, 2005), the three burials of melquiades estrada (Tommy Lee Jones, 2006), das leben der anderen (Florian Henckel von Donnersmarck, 2007), no country for old men (Ethan & Joel Coen, 2008), waltz with bashir (Ari Folman, 2009) en un prophète (Jacques Audiard, 2010).
eternal sunshine of the spotless mind
Best of IDFA on tour
idfa.nl
Zoals ieder jaar presenteert het documentairefestival IDFA onder de titel Best of IDFA een tour met vijf films uit de laatste festivaleditie. De films zijn into eternity (Michael Madsen, Denemarken/Zweden/Finland), autumn gold (Jan Tenhaven, Duitsland/Oostenrijk), people i could have been and maybe am (Boris Gerrets, Nederland), curaçao (Sarah Vos en Sander Snoep), maría’s way (Anne Milne, Schotland). In januari zijn deze films (of sommige ervan) te zien in: De Keizer in Deventer, Verkadefabriek in Den Bosch, Plaza Futura in Nijmegen, De Nieuwe Bibliotheek (Almere), De Lieve Vrouw (Amersfoort), Cinema Texel (Den Burg), ’t Hoogt (Utrecht), CineMagnus (Schagen), Lantaren/Venster (Rotterdam), Lumière (Maastricht), Filmschuur (Haarlem), Forum Images (Groningen), Pathé (Groningen) en Cinema Concordia (Enschede).
into eternity
Driehoeksverhouding
filmfestivalrotterdam.com
Het Filmfestival Rotterdam toert ieder jaar vóór het festival met een film door de filmtheaters. Dit jaar is dat les amours imaginaires van de Canadese regisseur Xavier Dolan. De romantische komedie voert twee intens bevriende twintigers op — de een man, de ander vrouw — die beiden verliefd worden op dezelfde jongen. Het gevecht om zijn liefde zet de vriendschap van de twee onder grote druk. les amours imaginaires is Dolans tweede film. De Canadese jonge regisseur (hij is pas 21) maakte in 2009 een stormachtig, gemengd ontvangen debuut met j’ai tué ma mère. Sommige critici zagen er opwindende vitale cinema in, anderen aanstellerij, maar niemand ontkende Dolans talent. In Cannes kreeg les amours imaginaires een staande ovatie. Te zien in bijna twintig theaters. Zie voor data de festivalsite.
les amours imaginaires
Ook voor hetero’s
chasse.nl
filmfoyer.nl
plazafutura.nl
Chassé Cinema in Breda, Plaza Futura in Eindhoven en Filmfoyer in Tilburg vertonen vier films uit de Gay Cinema. Ook hetero’s zijn uiteraard welkom bij de vertoning van mine vaganti (Ferzan Ozpetek, 2010), een coming out-drama in het fraaie Zuid-Italiaanse landschap, topp twins: untouchable girls (Leanne Pooley, 2009), over twee populaire Nieuw-Zeelandse zingende lesbische zussen, contracorriente (Javier Fuentes-Léon, 2009), over een getrouwde Peruviaanse visser die op een vreemdeling in het dorp valt, en les amours imaginaires (Xavier Dolan, 2010), over twee bevriende twintigers die beiden op dezelfde jongen vallen.
mine vaganti
Sneker Filmwinter
Friesland heeft een nieuw filmfestival: De Sneker Filmwinter. Het wordt gehouden van 21 t/m 23 januari in Filmhuis Sneek. Het programma bestaat uit vijfentwintig excellente films uit het afgelopen jaar die in Sneek nog niet te zien zijn geweest. Een greep: antichrist (Lars von Trier), lebanon (Samuel Maoz), un prophète (Jacques Audiard), taking woodstock (Ang Lee), lourdes (Jessica Hausner), milk of sorrow (Claudia Llosa), win/win (Jaap van Heusden), a serious man (Coen Brothers), agora (Alejandro Amenábar), joy (Mijke de Jong) en the imaginarium of dr. parnassus (Terry Gilliam).
win/win
De nacht van de wansmaak in Groningen
forumimages.nl
Na alle weeïgheid rond Kerstmis en Oud en Nieuw behoefte aan een portie vertier uit de krochten van de filmwereld? Forum Images in Groningen presenteert op 8 januari in ‘De nacht van de wansmaak’ een compilatie van bizarre en obscure commercials, filmscènes en andere beeldfragmenten waarvan de makers geen last hadden van goede smaak.
