Met het sublieme Anatomy of a Fall (2023) won Justine Triet als derde vrouw ooit de Gouden Palm, nadat het stuurlozer Sibyl (2019) haar een eerste hoofdcompetitieplek had opgeleverd. Anatomy of a Fall is een ogenschijnlijk kleine film, een intiem rechtbankdrama over een vrouw (een briljante Sandra Hüller) die verdacht wordt van de moord op haar man. Onder dat ogenschijnlijk bekende genre-oppervlak werkt Triet met het principe van afwezigheid. Een absolute waarheid ontbreekt en Triet speelt constant met wat je wel of niet ziet en weet. Zoals ze tegen Filmkrant zei: “Mijn vertrekpunt was het idee van een film met een gebrek aan beelden, alsof je een legpuzzel neemt en een paar van de stukjes zelf verwijdert. Dat gebrek, dat hiaat, moet gevuld worden met woorden. Dat sluit aan bij het idee dat als je geen waarheid hebt, je dat gat moet vullen met een hypothese. Gebrek aan dingen, aan zekerheid en aan kennis, was dus het fundament.”