Volgens Julia Ducournau zijn we bovenal allemaal een beetje monster. In interviews vertelde de regisseur, die in 2021 in Cannes de ban brak door met Titane als eerste vrouw solo de Gouden Palm te winnen, dat ze niet wil worden neergezet als een vrouw die vrouwenfilms maakt. Ze overstijgt gender: de pijn die Justine in Raw (2016) voelt als haar schaamhaar eraf wordt gerukt, kan door vrouw én man gevoeld worden. Het bodyhorror-genre past Ducournau daarom perfect: via de metamorfose van het lichaam ontsnapt het personage uit de maatschappelijke hokjes van gender, seksualiteit en identiteit. Alleen de essentie blijft.