Focus: Cinema vs. Cassette – Eighties

Films in de jaren zestig en zeventig waren rebels en vernieuwend, maar in de jaren tachtig kwam er een vloedgolf van stompzinnige actiehelden- en spektakelfilms. Zo luidt het cliché tenminste. De FilmHallen in Amsterdam bewijst met het programma Eighties Klassiekers dat dat niet klopt. Er staan veel verbluffend goede films in de lijst.

De jaren zeventig waren met New Hollywood een razend interessante filmperiode. Jonge Amerikaanse regisseurs hadden met hun films de vinger aan de pols van de tijd. Geen escapisme, maar serieuze pogingen om iets over de samenleving te zeggen. De lijst namen is lang en imponerend, van Martin Scorsese tot Hal Ashby en van Francis Ford Coppola tot Paul Schrader.

Maar dat wil niet zeggen dat het in de jaren tachtig afgelopen was met interessante films. Dat laat het programma Eighties Klassiekers zien. Om een paar spraakmakende regisseurs en films in de lijst te noemen: David Lynch (Blue Velvet, 1986), de broers Coen (Blood Simple, 1984; Raising Arizona, 1987), Wim Wenders (Paris, Texas, 1984), Terry Gilliam (Brazil, 1985), Peter Greenaway (The Cook, the Thief, His Wife & Her Lover, 1989), Susan Seidelman (Desperately Seeking Susan, 1985) en Philip Kaufman (The Right Stuff, 1983).

Ook de overige titels in de lijst, waarin de meeste films niet ondertiteld zijn, bewijzen dat er in de jaren tachtig in en buiten Hollywood uitstekende films werden gemaakt: Amadeus (Milos Forman, 1984), After Hours (Martin Scorsese, 1985), Terms of Endearment (James L. Brooks, 1983), A Room with a View (James Ivory, 1986), The Killing Fields (Roland Joffé, 1984), Platoon (Oliver Stone, 1986), Purple Rain (Albert Magnoli, 1984), Rain Man (Barry Levinson, 1988), Robocop (Paul Verhoeven, 1987), Sophie’s Choice (Alan J. Pakula, 1982), Matewan (John Sayles, 1987), Scarface (Brian De Palma, 1984), Say Anything (Cameron Crowe, 1989), Repo Man (Alex Cox, 1984), Videodrome (David Cronenberg, 1983) en Back to the Future (Robert Zemeckis, 1985).

En wie wil weten hoe dat nu precies zat met die actiehelden in de jaren tachtig moet Die Hard (John McTiernan, 1988), de klassieker met Bruce Willis, niet overslaan. Één ding is duidelijk: de jaren tachtig waren niet saai.

Cinema vs. Cassette: Eighties | 7 mei t/m 31 augustus 2026 | De Filmhallen, Amsterdam