Evenementen – 25 maart 2015

  • Datum 25-03-2015
  • Auteur
  • Deel dit artikel

My Name Is Hmmm

Agnès b. is in town
In de Franse filmwereld heb je Agnès V. en Agnès b. De twee moeten we niet verwarren. Agnès V. is de 86-jarige Agnès Varda met een meer dan een halve eeuw omspannend leven als regisseur. Achter de naam Agnès b. schuilt de in Versailles geboren modeontwerpster Agnès Andrée Marguerite Troublé, die kleding ontwierp voor Tarantino’s Pulp Fiction, maar zich ook als (uitvoerend producent) verbond aan films van Harmony Korine (Spring Breakers, Mister Lonely, Trash Humpers). Verder steunde ze onder meer Gaspard Noé’s Irréversible en Claire Denis’ Trouble Every Day. Twee jaar geleden vond de nu 73-jarige Agnès b. dat het tijd werd voor haar regiedebuut. Het resultaat is My Name Is Hmmm, dat EYE op 16 maart vertoont in gezelschap van de maakster. De film volgt in Zuid-Frankrijk de elfjarige Céline, die ontsnapt aan seksueel misbruik door haar vader door zich in een vrachtwagen te verstoppen. De Schotse bestuurder van de auto wordt voor het meisje een surrogaatvader. Omgekeerd reanimeert zij met haar enthousiasme zijn levenslust in de roadmovie. Ter gelegenheid van de vertoning van My Name Is Hmmm heeft Agnès b. producten ontworpen die in EYE te koop zijn. Zoals een tas en een t-shirt waarop haar lijfspreuk ‘J’aime le cinema!’ staat. Aan dat laatste twijfelt niemand.

eyefilminstituut.nl

Fantastisch, dat kinderfilmfestival!
Kinderen hebben de toekomst, dus was het een goed idee van het Imagine Film Festival vier jaar geleden om het Fantastisch Kinderfilm Festival in het leven te roepen. Om er nog een wijsheid tegen aan te gooien: jong geleerd is oud gedaan, zodat met bezoek aan fantastische films niet vroeg genoeg kan worden begonnen. Inmiddels is het Fantastisch Kinderfilm Festival uitgegroeid tot een op zichzelf staand festival. Eind december vorig jaar begon in de Verkadefabriek in Den Bosch de vierde editie van het festival, dat tot april nog vier steden zal aandoen. In de voorjaarsvakantie, van 23 februari t/m 5 maart, belandt het festival in EYE, de thuishaven. Op het programma staan films, maar kinderen vanaf twee jaar kunnen in Werkplaats Krak & Krik ook spelen, ontdekken en experimenteren. Ze kunnen van houten materialen een stop-motionfilm maken, maar ook een eigen tent bouwen met trappen en doeken. En natuurlijk zijn er pannenkoeken. Het filmprogramma vormt het hart van het festival. Voor kleine kinderen zijn er grappige films, zoals Mijn moeder is een vliegtuig, Konijn en hert en Kleine Anna en de lange oom. Ook is er een marathon van de legendarische VPRO-serie Buurman & Buurman. Voor oudere kinderen is er ook veel fraais te zien, zoals de prachtige animatiefilms Menino, Arrietty en Het lied van de zee. Ook de Annie M.G. Schmidt-verfilming Wiplala staat op het programma. Na 5 maart reist het festival verder door het land: 14 en 15 maart is het in Natlab in Eindhoven; 28 en 29 maart in Filmhuis de Keizer in Deventer; en 4 t/m 6 april in Groninger Forum.

eyefilminstituut.nl | groningerforum.nl | filmhuisdekeizer.nl | natlab.nl

Het lied van de zee

Roze Filmdagen op recordjacht
De organisatoren van de achttiende editie van de Roze Filmdagen, die van 12 t/m 22 maart in het Ketelhuis in Amsterdam worden gehouden, willen een bezoekersrecord vestigen. Met 120 films, afkomstig uit bijna veertig landen, hoopt het festival de grens van tienduizend bezoekers te overschrijden. Het festival, dat ook voor niet-homo’s en -lesbiennes interessant is, opent met de speelfilm Lilting, die op het Sundance Film Festival de prijs voor beste camerawerk won. In het in Londen spelende drama van de Cambodjaans-Britse regisseur Hong Khaou komt een Chinese moeder na de onverwachte dood van haar volwassen zoon in contact met zijn vriend. Ze wist niets van het bestaan van de jongen, laat staan dat ze op de hoogte was van de relatie van haar zoon met hem. De vriend probeert met behulp van een Chinese tolk een band op te bouwen met de vrouw, wat tot subtiel neergezette ontwikkelingen leidt. De film is uitstekend ontvangen. Criticus Peter Bradshaw van de Britse krant The Guardian prijst hem als een "oprecht en intelligent staaltje filmmaken met een houtje-touwtje budget". Regisseur Hong Khaou is aanwezig bij de première. Een wereldpremière is de documentaire Over the Rainbow van Tara Fallaux. De film laat zien dat het nooit te laat is om je dromen te volgen. De nu 82-jarige Leny Wiggers wilde na de dood van haar moeder haar droom realiseren en een fietstocht over de hele wereld maken. De toen 68-jarige vrouw bleef steken in Nieuw-Zeeland toen ze een vrouw ontmoette die de liefde van haar leven werd. Veertien jaar later is ze nog steeds dolgelukkig met haar nieuwe leven. Ook Fallaux is als een van de vele filmmakers op het festival aanwezig. Deze makers komen aan het woord in Q&A’s, talkshows en debatten. Een zijprogramma is Scènes op zondag, waarin schrijver Arthur Japin filmfragmenten vertoont, die hem uit zijn stoel bliezen. Aan presentator Isolde Hallensleben legt hij het hoe en waarom uit.

rozefilmdagen.nl

Lilting

Kijken naar dansen
Geen zin om zelf te dansen maar wel om ernaar te kijken? Van 11 t/m 15 maart is in EYE de twaalfde editie van Cinedans. Het dansfilmfestival vertoont een selectie van internationale dansfilms, documentaires en interactieve installaties. Naast zes programma’s van korte films zijn er bijzondere lange films te zien, waaronder documentaires over de choreografen Ji?í Kylián en Sasha Waltz. In wereldpremière gaat Like 4 Real van choreograaf en regisseur Marco Gerris. Ook in première gaat Symmetry van regisseur Ruben van Leer. De film is de eerste in de deeltjesversneller Cern in Zwitserland gedraaide fictiefilm. Er wordt in gezongen door sopraan Claron McFadden en gedanst door choreograaf en danser Lukáš Timulak. Een andere Nederlandse première is Lady in Black, een documentaire over de Vlaamse choreografe en danseres Ann Van den Broek. Ook voor het eerst in Nederland te zien is Looking Forward — Manhattan. De film is het laatste deel van een trilogie van Roberta Marques, met Michael Schumacher als de meester van de dansimprovisatie. Niet eerder vertoond in Nederland is ook de speelfilm Desert Dancer, van regisseur Richard Raymond en choreograaf Akram Khan. Khan kennen we in de filmwereld van de dansvoorstelling die hij een paar jaar geleden met Juliette Binoche maakte. Het festival toont ook de resultaten van Point Taken 5. Het initiatief van het Mediafonds en het Fonds Podiumkunsten stelt in samenwerking met de NTR en Cinedans choreografen en regisseurs in staat om samen een korte dansfilm te maken. Te zien zijn Perron 13 (choreograaf Klaus Jürgens, regisseur Camiel Zwart) en Son du serpent (Feri de Geus en Tami Ravid). Later dit jaar volgen She/Her (Cecilia Moisio en Sonja Wyss) en Dancin’ the Camera (Marije Nie en Pieter-Rim de Kroon).

cinedans.nl | eyefilminstituut.nl

Symmetry

Films die ertoe doen
Films kunnen veel zijn, van entertainment tot schokkend drama. Ze kunnen ook bijdragen aan maatschappelijke veranderingen, meent het festival Movies That Matter. ‘Wat in woord en geschrift niet lukt, krijgt het bewegend beeld soms wél voor elkaar’, schrijven de organisatoren. Laten we het hopen. Omdat het festival, dat van 20 t/m 28 maart in Filmhuis Den Haag wordt gehouden, waarna het door het land trekt en groter is dan ooit, staat deze keer XXL achter de naam. Het Movies That Matter Festival XXL opent met de schitterende speelfilm Timbuktu van Abderrahmane Sissako. De film, die voor de Oscar voor Beste Buitenlandse Film was genomineerd, laat zien wat er gebeurt als moslimfanatici een stad overnemen: muziek, sigaretten en alcohol worden verboden, vrouwen worden bedolven onder gedragsregels en zelfs voetballen mag niet meer. Dat laatste levert een briljante, nu al klassieke scène op. Na de film treedt de Malinese muzikant Samba Touré op. Ook te zien op het festival is een voorpremière van Jafar Panahi’s Taxi, die op het filmfestival van Berlijn de Gouden Beer won. De Iraanse regisseur, die een filmverbod van twintig jaar heeft, maakte de film illegaal in Teheran. De slotfilm van het festival is van de Iraanse regisseur Mohsen Makmalbaf, die anders dan Panahi zijn land op tijd ontvluchtte en al jaren in Parijs woont. Zijn zwartkomische satire The President gaat over een dictator, die na een staatsgreep oog in oog komt te staan met de mensen die hij jarenlang onderdrukte. Naast de internationale selectie mensenrechtenfilms presenteert het festival een groot aantal specials. Zoals een drie films tellend retrospectief van Hupert Sauper, waaronder uiteraard zijn meesterwerk Darwin’s Nightmare. Onder de titel IDFA Selectie vertoont het festival veertien hoogtepunten van de laatste IDFA-editie. Present Past bevat speelfilms en documentaires over de doorwerking in het heden van oorlogen en conflicten uit het verleden. Het programma See Syria presenteert documentaires over de uitzichtloze gruwelijke strijd in Syrië. Over klokkenluiders, met als beroemdste Edward Snowden, gaat het in Whistleblowing in the wind. En Illegal Identities stelt met films de levensgevaarlijke situatie in veel landen voor homo’s aan de orde. Naast films is er een verdiepingsprogramma met talkshows, debatten, filminleidingen en nagesprekken. Wie geen tijd heeft voor intensief festivalbezoek, kan op 28 maart drie films zien op de ‘Best of’-dag.

moviesthatmatter.nl | filmhuisdenhaag.nl

Taxi

Daar waar het nog wild is
Het is een paradox: iedereen wil naar kleinschalige (pop)festivals omdat ze leuk zijn, maar daardoor worden ze steeds groter, waardoor ze minder leuk dreigen te worden. Het is de kunst om kleine festivals te ontdekken voor ze uit hun voegen barsten. Een geheimtip is het festival Where The Wild Things Are in Center Parks De Eemhof in Zeewolde. Het festival, dat van 6 t/m 8 maart wordt gehouden, presenteert, in de woorden van de organisatoren, een line-up ‘met rammelende gitaren, avontuurlijke popmuziek en indie-electronica’. Of de optredende bands — onder andere Jungle, Allah-Las, dEUS, Death From Above 1979 en Curtis Harding en Jacco Gardner — die omschrijving als een compliment beschouwen, weten we niet. Wel weten we dat er een uitvoerig randprogramma is met film. Het is door Melkweg Cinema samengesteld en bevat interessante muziekfilms. Te zien zijn onder andere de documentaire over Nick Cave 20,000 Days On Earth, de speelfilm Any Way The Wind Blows van dEUS-­frontman Tom Barman, de registratie Fink & The Royal Concertgebouw Orchestra, de zoektocht van Gruff Rhys in American Interior naar muzikale sporen in de Amerikaanse Midwest van emigranten uit Wales, en de dansfilm Girl Walk // All Day, waarin een vrouw dansend door New York beweegt. Ook zijn muziekfilms uit de laatste editie van het IDFA te zien: Who the Fuck is Jett Rebel, Wolflady en The Sound Of Belgium. Op naar Where The Wild Things Are, maar niet met zijn allen.

wtwta.nl

Girl Walk // All Day

Vrouwen in de Arabische wereld
Mannen bepalen het beeld van de Arabische wereld naar buiten toe, maar hoe ervaren Arabische vrouwen het leven? In het Arab Women’s Film Festival, dat van 6 t/m 8 maart in Filmhuis Den Haag wordt gehouden, draait het om het perspectief van vrouwen. Het festival opent met de Egyptische speelfilm Decor (Ahmad Abdalla), over een vrouw met een baan in de filmwereld die in een identiteitscrisis raakt. De zwart-wit film mengt Egyptisch met westers melodrama, dat doet denken aan het werk van Douglas Sirk. In het Palestijnse Villa Touma (Suha Arraf) komt het bekrompen leven van drie christelijke zussen, die samen in Ramallah wonen, onder druk te staan als hun jonge nichtje bij hen intrekt. De Saoedi-Arabische documentaire Ode to My Mother (Georges Chamchoun) brengt een ode aan Tahra Abdul Hafiz Al-­Siba. Deze vrouw verliet Saoedi-­Arabië en bouwde in het Westen een bestaan op als schrijver en modeontwerpster. De documentaire Naziha’s Spring (Gülsah Dogan), die ook op het IDFA te zien was, portretteert een Marokkaans-­Nederlandse vrouw, die negen jaar geleden in haar ontspoorde gezin het heft in handen nam: ze zette haar gewelddadige man de deur uit en probeerde haar kinderen weer op het rechte pad te krijgen. De documentaire Three Times Divorced (Ibtisam Mara’ana) gaat over het lot van een Palestijnse vrouw, die na haar scheiding de voogdij over haar kinderen verliest en berooid achterblijft. Weinig vrolijker is het bestaan van de Egyptische vrouw in Mother of the Unborn (Nadine Salib), die het niet lukt om een kind te baren, wat haar en de dorpsbewoners flink bezighoudt. Naast filmvertoningen zijn er op het festival Q&A’s en debatten met filmmakers. Over de positie van vrouwen in de Libanese cinema vroeger en nu gaat het seminar Women in Libanese Cinema.

arabwomensfilmfestival.nl

Naziha’s Spring

Jubileum Holland Animation Film Festival
Het is feest, want het Holland Animation Film Festival bestaat dertig jaar! De achttiende editie van het festival, die van 18 t/m 22 maart in het Louis Hartlooper Complex in Utrecht wordt gehouden, viert dat met onder meer een retrospectief van Nederlandse animatie van dertig jaar geleden. Voor het contrast staat er eigentijdse animatie tegenover. Zoek de verschillen. Nou ja, zoek, ze liggen voor het oprapen, want de animatiewereld is de laatste decennia onder invloed van de computer totaal veranderd. Zeker, er zijn nog animatiefilmers die met potlood en gum werken, maar ze behoren tot een uitstervend ras. Op het festival zijn ruim vierhonderd korte en lange animatiefilms te zien. Het meest prestigieuze onderdeel is de elf titels tellende speelfilmcompetitie. Hij laat zien dat in Azië en Europa de origineelste en interessantste animatiefilms worden gemaakt. Met Amerikaanse animatiefilms wordt het meeste geld verdiend, maar artistiek staan zij niet in de voorhoede. Vijf van de films komen uit Azië, waaronder het uit de Japanse Ghibli Studio afkomstige When Marnie Was Here (Hiromasa Yonebayashi). De andere zes komen uit Europa, waaronder Shaun the Sheep Movie (Mark Burton, Richard Starzak), een film uit de Aardman Studio. Naast de speelfilmcompetitie zijn er nog vijf competities: voor shorts (maximaal 60 minuten), Nederlandse animatie, studentenfilms, juniorfilms en webanimatie. Daarnaast zijn er thematische programma’s, retrospectieven, talkshows, masterclasses en lezingen. Het festival besteedt ook aandacht aan installaties, waarin animatie een rol speelt. Zoals Pierre Héberts op de Utrechtse start van de Tour de France komende zomer geïnspireerde installatie, die deel uitmaakt van zijn wereldproject Places and Monuments. De Frans-­Mexicaanse kunstenaar Simon Gerbaud laat in de interactieve installatie SaVer objecten verdwijnen en verschijnen. Het publiek kan de vertoning beïnvloeden door te blazen of te schreeuwen. Van de Britse animatiekunstenaar Paul Bush en Zwitserse Aline Hochli is de installatie The Insect Cinema: een ruimte waarin niet mensen, maar vliegen en motten ‘film kunnen zien’. Over de gevolgen van klimaatverandering gaat de experimentele installatie 3rd Page from the Sun van Theodore Ushev. De installaties staan op diverse locaties in Utrecht opgesteld. Naar Kunsthal KAdE in Amersfoort moeten we voor de tentoonstelling Move On…!, over honderd jaar animatiefilmkunst. De expositie bevat onder meer werk dat de Chinese kunstenaar Sun Xun als HAFF-artist in residence maakte.

haff.nl

When Marnie Was Here

Geschreven door