Evenementen – 29 april 2015

  • Datum 29-04-2015
  • Auteur
  • Deel dit artikel

Yann Gonzalez’ Land of my Dreams

Kort en goed
Gaat het goed met de korte film? Ja, dat kan iedere bezoeker van het Go Short — International Short Film Festival Nijmegen — een van de leukste festivals van Nederland — ook dit jaar weer constateren. Uit bijna 3000 inzendingen selecteerde het festival 300 films. Jammer dat de korte film ondanks het Go Short-initiatief ‘De voorfilm moet terug!’ nog steeds nauwelijks in filmtheaters en bioscopen is te zien. Wie een goed overzicht wil hebben van de stand van zaken spoedt zich van 8 t/m 12 april naar Nijmegen. Het festival vertoont Europese korte films in alle genres. Er zijn competities voor Europese fictie, documentaire, animatie en arthousefilms. Daarnaast is er een Nederlandse competitie en een studenten- en jongerencompetitie. De Noorse filmmaker Gunhild Enger is ‘Filmmaker in Focus’. De festivalorganisatoren noemen haar films ‘rechttoe rechtaan, eerlijk en oprecht’ en ‘vol humor, die lijkt te ontstaan door te kijken naar alledaagse situaties en de verbazing over de dingen die mensen doen’. Speciale gast is de Fransman Yann Gonzales, die films maakt ‘met doorgetimmerde dialogen en erotische spanning’ in ‘een volstrekt eigen campy stijl’. Speciale aandacht ook voor de Baltische staten en generatie I, die de digitalisering met de paplepel kregen ingegoten. Om het spinnende huisdier draait het in Cat Shorts, een verzamelprogramma met korte artistieke kattenfilmpjes, maar ook met de grootste kattenhits van YouTube.

goshort.nl

Rijkdom Aziatische cinema
De Aziatische cinema is geen blinde vlek in de Nederlandse filmtheaters, maar om te zeggen dat we een goed beeld hebben van de film­ontwikkelingen daar is overdreven. Het filmfestival CinemAsia voorziet in de lacune met een selectie van de beste recente Aziatische films, zowel arthouse als succesvolle genrefilms. De achtste editie van het festival, dat van 1 t/m 6 april in Kriterion wordt gehouden (een selectie van het programma is te zien in Natlab in Eindhoven, Filmhuis Den Haag en Worm in Rotterdam) opent met de Nederlandse voorpremière van The Last Wolf van Jean-Jacques Annaud. In de epische vertelling raakt een eind jaren zestig naar het Mongoolse platteland gestuurde Chinese student gefascineerd door wolven. De slotfilm is Shasukes Journey van de Japanse auteur, acteur en regisseur Sabu. In de fantasy keert een theeschenker vanuit de hemel terug op aarde om het leven van de vrouw te redden op wie hij verliefd is. Tussen de openings- en de slotfilm is verder veel fraais te zien, zoals de acht competitiefilms die meedingen naar de jury- en publieksaward. Daaronder Red Amnesia van de Chinese filmmaker Wang Xiaoshuai, die we kennen van Frozen, Beijng Bicycle en 11 Flowers. De film voert een weduwe op die anonieme telefoontjes krijgt. Wie zit erachter? Langzaam wordt duidelijk dat de geesten uit het gewelddadige communistische verleden nog niet zijn verdwenen. Ook in competitie de bekroonde Indonesische documentaire Jalanan (Daniel Ziv), die drie straatmuzikanten portretteert tegen het decor van een bikkelharde samenleving. In de Japanse competitiefilm Pale Moon (Daihachi Yoshida) belandt een jonge getrouwde bankmedewerkster op een morele glijbaan als ze in een geldverslindende overspelaffaire belandt. Speciale aandacht is er met drie films voor de Zuid-Koreaanse producente Jung-Wan Oh, die zich uitstekend weet te handhaven in de door mannen gedomineerde filmindustrie. Een van de drie films is Untold Scandal (Je-Jong Lee), de naar de achttiende eeuw in Zuid-Korea verplaatste verfilming van de Franse roman Les liaisons dangereuses.

cinemasia.nl

The Last Wolf

Filmkijken met scholieren
Wie een stichting The Young Kieslowski noemt, ontbreekt het niet aan filmhistorisch besef. De naar de in 1996 overleden Krzysztof Kieslowski genoemde stichting staat met het Leiden International Film Festival aan de wieg van het Scholieren Film Festival. Wat niet alleen bedoeld is voor middelbare scholieren, maar ook volledig door ze wordt georganiseerd. Van de programmering tot het zoeken van sponsors, van het ontwerpen van de posters tot het scheuren van de kaartjes. De eerste editie vindt van 13 t/m 17 april plaats in de bioscoop Lido in Leiden. De organisatie is in handen van de leerlingen van vijf Leidse scholen. Elke school programmeert één festivaldag. Overdag zijn er besloten voorstellingen voor de scholieren, ’s avonds is iedereen welkom op het festival. Festivalcoördinator Nick Hortensius zegt dat het festival scholieren in aanraking wil brengen met films die de meeste van hen in het gewone leven niet zien. Als voorbeelden noemt hij Frank (Lenny Abraham­son), Jagten (Thomas Vinterberg), We’re the Best (Lukas Moodysson) en Let the Right One In (Thomas Alfredson). Ook staat de High School-klassieker The Breakfast Club (John Hughes) op het programma. Het Leiden International Film Festival is blij met het festival, zegt festivaldirecteur Alexander Mouret. "We leven in een tijd die steeds meer wordt gedomineerd door beelden, dus mag beeldtaal, beeldgeletterdheid en film eigenlijk niet missen in het curriculum van scholen." Als het Scholieren Film Festival aanslaat, willen de organisatoren het exporteren naar andere steden.

leidenfilmfestival.nl

Let the Right One In

Swingen bij B-films
Het moet afgelopen zijn met het dedain voor B-films, vindt het B-Movie Orchestra. Want B-films worden vrolijke guilty pleasures als je je cinefiele bril afzet en je laat meevoeren. Dat het B-Movie Orchestra op hun site naast Emanuelle en Jane Fonda’s Barbarella James Bond en Sergio Leones spaghettiwesterns als voorbeelden noemt, laat zien dat het orkest het begrip B-film nogal ruim opvat. Hoe het ook zij: de twaalfkoppige band heeft de B-film omarmd en vertoont in filmtheaters fragmenten, begeleid door live-muziek. Terwijl een VJ filmfragmenten vertoont, speelt het orkest van alles van rauwe psychedelica en vette Big Band arrangementen tot mysterieuze soundscapes. Als het orkest even kleurrijk speelt als promotieteksten schrijft, staat bezoekers een leuke avond te wachten: "Beelden vol wellustige vampiers, gevleugelde superhelden, moordlustige superbabes en aan elkaar geknutselde monsters smelten samen met de sound van spanning, gevaar, erotiek en een flink pak slaag. De onovertroffen en verleidelijk heupwiegende Cinematic Fever Girls zorgen voor de sexy oohs en aahs." Te zien en horen in Stadsgehoorzaal in Kampen (3 apr.), Park Theater in Hoorn (9 apr.), Luxor Live in Arnhem (12 apr.), Melkweg in Amsterdam (15 apr.), Westlandtheater De Naald in Naaldwijk (16 apr.) en LantarenVenster in Rotterdam (24 apr.)

b-movie-orchestra.nl

Barbarella

Sport + film = sportfilmfestival
Het ligt zo voor de hand dat je je afvraagt waarom er nog niet eerder iemand op het idee kwam: een sportfilmfestival. Sport is populair en film ook, dus zullen ze samen ook populair zijn, zal de gedachte zijn achter het Sportfilmfestival Rotterdam. Of het zo uitpakt, zal in het weekend van 9 t/m 11 april in Cinerama in Rotterdam blijken. Aan de organisaties achter het festival zal het niet liggen: Andere Tijden Sport, de Volkskrant, RTV Rijnmond en Sportnext en Rotterdam Topsport hebben zich eraan verbonden. Het programma bevat een kleine veertig films, zowel documentaires als speelfilms. Een greep. A Sunday in Hell schetst een portret van de meedogenloze Franse wielerklassieker Paris-­Roubaix. Boys of Summer gaat over het al jaren internationaal opmerkelijk goed presterende Little League-honkbalteam op Curaçao. Wat is het geheim? Ook is de succesvolle Rotterdamse speelfilm De marathon te zien. Over levende legende Mohammed Ali is de documentaire I’m Ali (Clare Lewins) te zien. Niet over winnaars, maar over verliezers gaat het tragikomische Next Goal Wins. De film verdiept zich in het voetbalteam van Samoa, een eilandje in de Stille Zuidzee, dat de naam heeft het slechtste nationale elftal ter wereld te zijn. Ooit verloor het met 31-0 van Australië. De Nederlandse trainer Thomas Rongen wil wel eens een wedstrijd winnen. Tragisch is Pantani: The Accidental Death of a Cyclist. De film portretteert de in 2004 op 34-jarige leeftijd (onder overigens nog steeds raadselachtige omstandigheden) overleden Italiaanse wielrenner Marco Pantani, die in 1998 zowel de Italiaanse Giro als de Tour de France won. Uitgespuugd na dopingschandalen duwde drugsgebruik hem in de afgrond. Ook te zien: Jos de Putters Solo: Out of a Dream, waarin de filmmaker met de Braziliaanse voetballer Leonardo terugkeert naar de sloppenwijken in Rio de Janeiro. Wat is er in de twintig jaar nadat De Putter de elfjarige Leonardo als voetballertje ontdekte terechtgekomen van het leven van de profvoetballer? Op het festival wordt niet alleen gekeken naar sportfilms, maar ook gepraat met sporters en filmers in een dagelijkse talkshow van Wilfried de Jong.

sportfilmfestival.eu

Next Goal Wins

Imagine is dol op robots
‘Wanneer vergaat de wereld? A) Over honderd jaar, B) nog later of C) nooit’ staat als vraag op de site van het Imagine Film Festival, dat van 8 t/m 18 april in EYE wordt gehouden. Een grappige verwijzing naar alle onzinonderzoeken over wat wij over van alles en nog wat vinden, maar ook naar Imagine zelf. Het festival, dat zich richt op fantasy, horror, martial arts en anime, is dol op apocalyptische films, waarin we als mensheid hopeloos ten onder gaan. Onze oerangsten zijn ook dit jaar bij het festival weer in goede handen. Dat blijkt meteen al uit de openingsfilm Everly (Joe Lynch), waarin Salma Hayek als seksslaaf gevangen wordt gehouden door een Yakuzabaas. Ondertussen moet ze ook nog haar moeder en dochtertje redden. Sommige Amerikaanse critici zagen ‘misogyne martelporno’, de festivalorganisatoren een guilty pleasure. Misschien bedoelen ze hetzelfde. Om de kijker een leidraad te geven in het programma zijn de films ingedeeld in actie, animatie, horror, fantasy, documentaire, martial arts, sci-fi, thriller en horror-comedy. Het themaprogramma heeft als titel ‘We love robots!’, over onze fascinatie voor robots. Alle aspecten van de mensimitaties/machines/automaten komen aan bod in films en lezingen. Ook is er een masterclass robotdesign. Filmwetenschapper Anneke Smelik zet het denken over de robot in historisch perspectief. Zij ziet een verandering van angstbeeld in ideaalbeeld. Hoogleraar artificiële intelligentie Eric Postma gaat in op het actuele debat over de robotisering van de samenleving. Heeft minister Lodewijk Asscher gelijk met zijn angst dat de oprukkende robot een bedreiging is voor de samenleving? Wie zelf een (film)robot wil maken, moet naar de masterclass van Mark Setrakian gaan. De special effects-man, die onder meer meewerkte aan Batman Forever, Men in Black en Hellboy, laat zien hoe je een (film)robot in elkaar knutselt. Het festival besluit met de Hollywoodfilm Big Game (Jalmari Helander), een komische actiefilm, waarin een tiener de door terroristen belaagde Amerikaanse president (Samuel L. Jackson nu eens niet als held) redt. Wie zegt dat tieners niet deugen?

imaginefilmfestival.nl

Everly

Arabische landen van binnenuit
Op het filmfestival Cinema Arabe, dat van 21 t/m 26 april in Rialto wordt gehouden, laten Arabische filmmakers hun licht schijnen op de wereld waarin zij leven. De blik van binnenuit leidt tot een diverser beeld van de Arabische wereld dan in de westerse media. Niet alle Arabische landen worden verscheurd door gruwelijke conflicten en oorlogen. In veel landen sluipt de moderne tijd het leven binnen. Patriarchale verhoudingen worden aangetast en er is sprake van voorzichtige vrouwenemancipatie. Het festival toont met dertig speelfilms, documentaires en korte films de complexiteit van de Arabische wereld. Een greep. Het onderdeel Spiegel Historiael bevat drie films waarin de geesten uit het verleden in het heden rondspoken. Zoals in de openingsfilm The Silence of the Shepherd (Raad Mushatat), waarin eind jaren tachtig een jongen en een meisje uit een Iraaks dorpje verdwijnen. Wat is er met hen gebeurd? Venijnige roddels genoeg in het dorp, waar eer en traditie belangrijker zijn dan de waarheid. In The Man From Oran (Lyès Salem) vechten twee idealistische vrienden samen in de Algerijnse revolutie. Als zij na de onafhankelijkheidsstrijd het tot premier en minister schoppen raakt de premier verslaafd aan de macht. Overleeft de vriendschap? Natuurlijk is het heden ook volop aanwezig in het festival. Zoals in de documentaire From My Syrian Room (Hazem Alhamwi), waarin de maker het gruwelijke heden contrasteert met zijn jeugdherinneringen. Geen gebrek aan ellende in veel delen van de Arabische wereld, maar er zijn ook positieve ontwikkelingen. De documentaire Feminist Inshallah: The History of Arab Feminism (Feriel Ben Mahmoud) toont een eeuw Arabische vrouwenstrijd. De ontwikkeling gaat moeizaam, maar steeds weer staan moedige vrouwen op tegen het patriarchaat. Het festival brengt ook een hommage aan de begin dit jaar overleden Egyptische filmster Faten Hamama, bijnaam ‘lady of the Arabic screen’. De in 1931 geboren Hamama, die twintig jaar getrouwd was met Omar Shariff, was het gezicht van de Egyptische cinema van de jaren vijftig tot de jaren zeventig. Ze speelde in meer dan honderd films, waarvan het festival er twee vertoont: The Nightingale’s Prayer (1959), over een jonge vrouw die de dood van haar zus wil wreken, en het rechtbankdrama I Want a Solution (1975), over een vrouw die het recht opeist om van haar man te scheiden.

cinemaarab.nl

The Silence of the Shepherd

The return of the war
Vijfentwintig jaar geleden dachten mensen dat het snel gedaan zou zijn met de herdenking van de Tweede Wereldoorlog. De communistische regimes waren ingestort en de wereld was op weg naar één groot liberaal en kapitalistisch paradijs. Oorlog was iets uit het verleden. Met het uitsterven van de oorlogsgeneratie zou ook de oorlogsherdenking uitsterven. Het liep anders. Sinds 9/11 is de wereld weer in de greep van oorlogen en oorlogsdreiging. Herdenkingen van de Tweede Wereldoorlog worden drukker dan ooit bezocht, ook door jongeren. Ook de filmtheaters hebben de Tweede Wereldoorlog weer ontdekt. Filmhuis De Keizer (Deventer) en de filmtheaters Lux (Nijmegen), Fraterhuis (Zwolle) en De Nieuwe Scene (Venlo) vertonen de documentaire Ben Ali Libi — Goochelaar van Dirk Jan Roeleven. De film is geïnspireerd op Willem Wilminks gedicht over Ben Ali Libi — de shownaam van de joodse goochelaar Michel Velleman, één van de ruim 34.000 in Sobibor vermoorde Nederlandse Joden. De film reconstrueert zijn leven en Hans Klok zijn goocheltrucs. Sobibor-overlevende Jules Schelvis leest Wilminks gedicht voor: ‘Voor Ben Ali Libi, de kleine schlemiel/hij ruste in vrede, God hebbe zijn ziel’. Ben Ali Libi — Goochelaar is 4 mei ook op de televisie (NTR) te zien. Over het dagelijks leven tijdens de oorlog in Overijssel gaat Oorlog in Overijssel. Filmhuis De Keizer, Filmtheater Fraterhuis en Filmhuis Kampen vertonen de documentaire. Verlies niet de moed van Hella de Jonge, een documentaire over haar door de Jodenvervolging kapot gemaakte familie en haar moeizame relatie met haar vader, is te zien in Filmtheater De Lieve Vrouw (Amersfoort), Natlab (Eindhoven), Lux (Nijmegen), LantarenVenster (Rotterdam) en Fraterhuis (Zwolle). De Nieuwe Scene in Venlo presenteert t/m 5 mei onder de titel ‘No joke!? Vrijheid geef je door…’ een oorlogsprogramma met naast Ben Ali Libi — Goochelaar (regisseur aanwezig), Bertolucci’s Il conformista en Chaplins The Great Dictator. Ook te zien: de korte film Das Wad, waarin een Joodse goudzoeker met zijn metaaldetector op het wad een Duitse duikboot vindt met de inmiddels hoogbejaarde bemanning nog aan boord. Filmmaker Rob Lücke, die vindt dat het tijd is voor komische films over de oorlog, won er vorig jaar het Gouden Kalf voor beste korte film mee. Raadpleeg de agenda in deze Filmkrant voor de data van de genoemde films.

Ben Ali Libi — Goochelaar

Geschreven door