The Royal Hotel

Pijnlijk herkenbaar, maar niet verrassend

The Royal Hotel

Waar Kitty Greens eerdere films ons de ogen openden voor de structuren achter de precaire maatschappelijke positie van vrouwen, vertelt ze ons in The Royal Hotel helaas niets nieuws.

Feestend en flirtend banen Hanna (Julia Garner) en Liv (Jessica Henwick) zich een weg door het backpackers-leven. Maar als hun geld opraakt, moeten ze op zoek naar een bijbaantje. Laat in het seizoen is er helaas nog maar één beschikbaar, bij een pub diep in de Australische outback, een desolate plek bevolkt door een bonte stoet rouwdouwers. Hun lusten en fragiele ego’s blijken een mijnenveld voor de twee jonge vrouwen.

Kitty Greens eerdere films onthullen via hun verhalende of visuele constructie iets alledaags maar ongrijpbaars. Denk aan de interviews die ze verzamelde voor haar documentaire Casting JonBenet (2017). Of de subtiele en wurgende alledaagsheid van haar fictiedebuut The Assistant (2019), waarin ze de banale handelingen van de assistent van een Harvey Weinstein-achtige producent verbeeldde. Zo opent ze onze ogen voor onderliggende processen in de maatschappij en hoe die vaak resulteren in gevaar, voornamelijk voor meisjes en vrouwen.

Ook in haar nieuwe film The Royal Hotel, die de conventies van een thriller volgt, lijkt Green de spanning vakkundig op te bouwen. Maar dan… stopt de opbouw. Bovendien onthult The Royal Hotel weinig nieuws. De film duwt ons met de neus op iets dat we maar al te goed weten: hoe we keer op keer niets weten te doen tegen toxische masculiniteit en fragiele mannelijke ego’s.

Wat een zenuwslopende thriller over deze belangrijke thematiek had kunnen zijn, grijpt de kijker uiteindelijk niet genoeg. Hoe goed de mannen (onder wie Toby Wallace uit Babyteeth, 2019) deze alledaagse bad guys ook spelen, de film onthult niets over het ontstaan van deze verhoudingen, werpt geen nieuw licht op de situatie. Mede dankzij Greens sterke eerdere werk verwachten we een openbaring, een twist die ons iets nieuws en schokkends doet inzien. Maar nee. De mannen zijn toxisch, de vrouwen zitten gevangen. Herkenbaar is het helaas wel, verrassend niet.

Dat Green haar personages een spectaculair einde gunt, voelt daarom onverdiend en onecht. En dat terwijl The Royal Hotel gebaseerd is op de documentaire Hotel Coolgardie (Pete Gleeson, 2016) met hetzelfde uitgangspunt: twee meisjes in een outback pub moeten dealen met seksisme, toxische masculiniteit en het fysieke gevaar dat daarbij komt kijken. De trailer van die documentaire grijpt je gelijk bij de keel. Hopelijk biedt een omroep of streamer ons de kans deze film binnenkort eens te zien.