Kankerlijers

Ziekenhuis op stelten

  • Datum 16-01-2014
  • Auteur
  • Gerelateerde Films Kankerlijers
  • Regie
    Lodewijk Crijns
    Te zien vanaf
    01-01-2014
    Land
    Nederland
  • Deel dit artikel

Een veelgeprezen Spaanse film over pubers op de afdeling oncologie werd door Lodewijk Crijns bewerkt voor het Nederlandse tienerpubliek. Sentimenteel is het zeker niet.

De uitdagende titel Kankerlijers van de nieuwe film van Lodewijk Crijns (Alleen maar nette mensen) moet letterlijk worden genomen. De drie tienerjongens die we in deze tragikomedie leren kennen hebben alle drie botkanker. Nick en Iwan zijn al een been kwijt en Olivier staat er ook niet goed voor. Desondanks weigert hij een nieuwe chemokuur. Heftig allemaal, maar dat weerhoudt ze er niet van om lol te trappen, ruzie te maken, in hun rolstoelen het ziekenhuis op stelten te zetten en in de kelder naar hartenlust te blowen met Alfredo (rapper Nega) van de technische dienst. "Wij zijn kankerlijers", is hun strijdkreet. De gevreesde ziekte kan de middelvinger krijgen.
Kankerlijers is de Nederlandse remake van het Spaanse Planta 4a (2003) van Antonio Mercero. Dit op een autobiografisch scenario gebaseerde Spaanse origineel trok ook internationaal aandacht en won de Cinekid Award 2004. Dat had niet alleen met het overtuigende spel van de jongelui te maken, maar vooral met het feit dat niet hun ziekte, maar juist hun levenslust de hoofdrol speelt.
Crijns volgt Planta 4a tamelijk getrouw, ook al verloopt de behandeling van jonge kankerpatiënten in Nederland anders. De belangrijkste verandering betreft een leeftijdgenoot die op de afdeling wordt opgenomen, aanvankelijk weinig van de jongens wil weten maar later toch vriendschap sluit. Bij Crijns is dat geen jongen maar een meisje. En dan nog wel een beachvolleybalspeelster die op het strand strakke broekjes draagt, zo’n meisje waarover de jongens in Planta 4a alleen maar konden fantaseren.
Die verandering maakt de dynamiek in theorie spannender. In de praktijk is het vooral een signaal dat Crijns nadrukkelijker dan Mercero op de tienerdoelgroep mikt. Zullen ze gaan zoenen? Veel meer levert het in dramatisch opzicht niet op. Zeker niet in vergelijking met de vriendschap die Olivier sluit met een meisje op de afdeling psychiatrie dat hij toevallig ontmoet.
De nadrukkelijk aangezette puberale bravoure van de drie jongens (Massimo Pesik, Jasha Rudge en Gijs Blom spelen met aanstekelijke energie) is amusant genoeg, al valt de film daar wel vaak en gemakkelijk op terug. Toch zijn er ook mooie, bijna verstilde momenten, die de angst en vrees, tragiek en hoop achter al die stoerdoenerij aanstippen. Tegelijkertijd bewijst Kankerlijers dat je met een geamputeerd been niet zielig hoeft te zijn. Dat is in ieder geval verfrissend.

Leo Bankersen