Links – 20 maart 2012

Bill Murray laat een spoor van wilde verhalen achter, Michael Winterbottom laat zich lastig definiëren, video-essays raken ingeburgerd, Meryl Streep klinkt in het Russisch een stuk grover, Alfred Hitchcock creëert magie en Tom Six naait steeds meer mensen aan elkaar.

Architectuur
Editie 62 van Senses of Cinema is uit, met veel aandacht voor The Artist en de wisselwerking tussen beeld en geluid. Maar ook met de ‘architectonics of a Hitchcockian shot’: een nauwgezette analyse van de manier waarop Alfred Hitchcock in Notorious een cruciale scène tussen Cary Grant en Ingrid Bergman in beeld brengt.
— Senses of Cinema

Bewegende analyses
We moeten het bij Senses of Cinema doen met foto’s van Grant en Bergman. Dat doet wat ouderwets aan: we willen de beelden zien. Dankzij het internet beleeft het video-essay de laatste jaren een opmars in de filmkritiek. Op het kortfilmfestival van Oberhausen geven Kevin B. Lee en Volker Pantenburg een presentatie over die ontwikkeling. In de aanloop daarnaartoe verzorgen ze een zevendelige webserie met illustraties, waarvan de eerste aflevering nu online staat.
— Film Studies in Motion

Grapjas
Bill Murray vermaakt zich in zijn vrije tijd door in het gezelschap van wildvreemden bizar gedrag te vertonen en afscheid te nemen met de woorden ‘no one will ever believe you’. Ten minste, dat claimen mensen die op de website Bill Murray Stories hun verhaal achterlaten. Moeten we ze geloven? Murray hoopt dat we dat niet doen, maar het is erg verleidelijk. ‘He then preceded to click the button for every floor so that the elevator would stop 20 more times before I reached my destination.’
— Bill Murray Stories

Veelzijdig
Sight & Sound portretteert veelfilmer Michael Winterbottom. In de laatste zeventien jaar leverde hij twintig titels af, die op het eerste oog soms als dag en nacht van elkaar verschillen. ‘It’s hard to construct a worldview which encompasses 24 Hour Party People and Code 46, 9 Songs and The Claim, Genova and Jude,’ schrijft auteur Nick Roddick. Hij komt toch een eind.
— Sight & Sound

Vrije interpretatie
In Rusland zijn hobbyisten actief die films nasynchroniseren met zelfverzonnen teksten die een heel andere lading aan de beelden geven. Zo circuleert een versie van The Iron Lady waarin Margaret Thatcher de onderklasse belooft uit te moorden en haar bewondering uitspreekt voor Hitler. Een criticus van Kommersant trapte erin, blijkens zijn — overigens positieve — recensie van de film.
— The Guardian

Tweet
#humancentipede3 will have a 500+ person pede. XXXXL American style!
— Tom Six

Erik Schumacher