House of the Dragon, seizoen 3

House of the Dragon legde het in de eerste twee seizoenen steeds weer af tegen grote zus Game of Thrones. In de derde reeks lijkt dat, op basis van de eerste afleveringen, te veranderen.

Het kostte twee seizoenen maar eindelijk is House of the Dragon de zinderende strijd waar we sinds 21 augustus 2022 op zaten te wachten. Het geluid van metaal op metaal klettert over de velden. Koppen rollen, slagaders sproeien en prinsen sneuvelen. Jonge mannen weten zeker dat ze “klaar zijn voor de oorlog” maar sterven zoals iedereen op het slagveld smerig en chaotisch en zonder glorie.

De eerste twee afleveringen van het derde seizoen hebben de energie van een goed seizoen van Game of Thrones. Dat is vooral te danken aan één strategisch-toeristische keuze: erop uit met z’n allen!

In Game of Thrones was iedereen voortdurend onderweg. Jon Snow naar de muur in het noorden, Daenerys Targaryen vanuit het zuiden naar de IJzeren Troon in King’s Landing, broer en zus Jamie en Cersei Lannister naar elkaars slaapkamers en Tyrion Lannister naar het volgende sinistere plot om de macht vast te houden, waarvoor hij heel Westeros overtrok. Dat bracht die wereld tot leven.

Het Winterfell van de Starks voelde warm en doorleefd, Castle Black was het laatste bastion tussen de beschaving en de ijswoestijn in het noorden, Castle Greyjoy duister en kil, zoals de familieverhoudingen daar. Die plekken deden ertoe. De afstanden deden ertoe. Niet alleen de acteurs maakten die serie, de rotsen en het gras en het zand van de Red Waste ook.

House of the Dragon speelt zich aanmerkelijk minder in slaapkamers af, maar bijna alle confrontaties vonden de afgelopen twee seizoenen plaats in pover verlichte interieurs. Het was niet genoeg, want met alleen een paar vuurspuwende draken breng je een onbekende wereld niet tot leven. “Genoeg!”, kon je bedenker George R.R. Martin als je ‘s avonds goed luisterde horen schreeuwen in een van de hoogste kasteeltorens, waar hij naarstig aan nieuwe scenario’s schreef terwijl de kijkcijfers binnenkwamen.

Klieven
Seizoen drie begint met een slagveld en binnen twee afleveringen arriveert beoogd koningin Rhaenyra Targaryen met haar draak dreigend in hoofdstad King’s Landing. Werd de troon in Game of Thrones meestal slechts door één sadistische abberatie per generatie bedreigd – denk koning Joffrey met het centenbakje – hier azen drie razende prinsen tegelijk op de zetel met de zwaarden. En oh wreed lot, wie gaf hen deze verwarrende namen: Daemon, Aemond en Aegon.

De draken zijn geducht en ontzagwekkend en alleen te berijden door rijders met het juiste bloed. Klinkt fascistisch, maar dat heeft eerder een prozaïsche dan een mythische reden. Denk: een verhoogd ijzergehalte in het bloed door al die koninklijke billen die op de troon hebben gebivakkeerd. Of zoiets. Plus: whatever. Het geeft de Targaryens en de Velaryons wel een krankzinnig overwicht in oorlogen, dus die draken zijn niet zomaar fantasy-behang voor de serie. Ze bepalen welke billen op de troon kunnen zitten.

Om te laten zien dat het de makers menens is (spoiler alert), slaat Rhaenyra meteen iemands kop eraf. Met enige tegenzin, dat wel, dus ze klieft aanvankelijk een beetje onhandig. Wie dan, vraag je? Wie herinnert zich Otto Hightower nog? De Hand van de koning(in), ofwel de strategisch adviseur en opruimer van politieke smerigheden uit eerdere seizoenen? De man waarvan je dacht dat-ie alles wel zou overleven wordt in aflevering twee uit een kerker gesleurd en ten overstaan van de elite van King’s Landing onthoofd. Zulke radicale wendingen waren in de eerste twee seizoenen ondenkbaar. Nu zullen die de maat slaan. In aflevering drie zitten omineuze voortekenen dat koningin Rhaenyra zal radicaliseren. Plotseling staat alles weer op het spel.

Het derde seizoen van House of the Dragon is vanaf 22 juni 2026 te zien op HBO Max.