La Vénus électrique

La Vénus électrique, over een driehoeksrelatie in het Frankrijk van de jaren twintig, wil alles met een vette knipoog doen, maar tegelijkertijd ook oprecht ontroeren. De film had beter kunnen kiezen.

In het Parijs van de jaren twintig wordt kermisartiest Suzanne per ongeluk voor een medium aangezien. Kunstschilder Antoine Balestro probeert wanhopig in contact te komen met zijn overleden geliefde Irène. Suzanne speelt om er vanaf te zijn het spelletje mee. Het is het begin van een zwendeltje. Want Antoines hernieuwde contact met zijn overleden geliefde geeft hem inspiratie om te schilderen. Reden voor zijn galeriehouder Armand om Suzanne te betalen voor meer seances. Het gevonden dagboek van Irène helpt haar om die overtuigend te maken (en brengt een tweede verhaallijn rondom de relatie tussen Irène en Antoine in de film).

La Vénus électrique van Pierre Salvadori is het soort film waar mannen en vrouwen vanzelf verliefd worden als ze maar genoeg tijd met elkaar doorbrengen, als ware het een natuurwet. Antoine wordt verliefd op Suzanne die Irène speelt, Suzanne op Antoine en ondertussen leren we via het dagboek van Irène dat zij verliefd was op Armand. 

Mocht dat moeilijk te volgen klinken, geen zorgen: het uit vier personages bestaande La Vénus électrique is ondanks de wat ingewikkelde premisse – waarvoor regisseurs Rebecca Zlotowski (Vie privée) en Robin Campillo (120 BPM) gecredit worden – een overzichtelijke film. Wat het niet is: een romantische film. Of een geslaagde komedie.

Dat probeert het allebei wel te zijn, plus nog een beetje historisch drama. Maar het vindt in die mix geen geslaagde eigen toon. Het wil alles met een vette knipoog doen, maar tegelijkertijd ook oprecht ontroeren. En dat met personages die ergerlijk naïef en kinderlijk zijn. Met name Anaïs Demoustier als Suzanne en Pio Marmaï als Antoine meten zich een speelstijl aan die wellicht voor burlesk door moet gaan, refererend aan het kermisdecor waarin deze film zich afspeelt, maar meer aan poppentheater doet denken. Het maakt dat de romances geen moment gaan vliegen.