Boris Paval Conen en Rosa Kreulen over Telefilm Please Try Again Later

De levens van twee jonge vrouwen kruisen elkaar tijdens een even spectaculaire als chaotische nachtelijke zonnestorm. Telefilm Please Try Again Later is een ode aan het blijven proberen in tijden van doem. Boris Paval Conen en Rosa Kreulen schreven en regisseerden de film gezamenlijk: “Het was van meet af aan duidelijk dat er maar één baas is en dat is het filmproject zelf. Daar zijn we beiden dienstbaar aan.”

Twee makers van verschillende generaties, met andere perspectieven en eigen vakinhoudelijke kennis, hadden samen één doel: een film schrijven en regisseren over het onzekere toekomstperspectief van jongeren – en dat van Generatie Z in het bijzonder. Filmmaker, beeldend kunstenaar en Gouden Kalf-winnaar Boris Paval Conen (1968; Exit, Dojo) en acteur en regisseur Rosa Kreulen (1999; Suni) sloegen de handen ineen voor Please Try Again Later, de eerste in de reeks Telefilms van 2026.

De film volgt schijnstudent Bobje (Romy Gevers) en ambulancemedewerker Alima (Adanna Unigwe) tijdens een nacht waarin een mogelijk apocalyptische zonnestorm zich aandient. Terwijl de elektriciteit uitvalt, niemand bereikbaar is en alle zekerheden wegvallen, worstelt Bobje met haar leugen tegenover haar vrienden en probeert Alima, misschien tegen de klippen op, levens te redden. In hoeverre heb je grip op je eigen bestaan en de wereld waarin je leeft?

Het was Conen vrij snel helder bij de inschrijving voor de nieuwe lichting Telefilms, dat hij dit filmproject samen met een jonge maker wilde aanvliegen. Met iemand met het perspectief vanuit die Generatie Z. Zonder omwegen kwam hij uit bij Rosa Kreulen, die als acteur de dochter van een van de hoofdpersonages speelde in zijn bitterzoete zestigersdrama Laatste ronde (2024).

Op die set, op een boerderij ergens in België, spraken Conen en Kreulen destijds uitvoerig over haar rol. Conen: “Die was nog behoorlijk onder constructie, dus spraken we over haar personage, over haar leeftijd en de taal die ze sprak. Ik heb weliswaar zelf kinderen in Rosa’s leeftijd, maar ik merk dat er dingen zijn waar ik niet honderd procent de vinger op kan leggen. Zonder dat we het doorhadden, waren we toen al aan het samenwerken, anders dan doorgaans het geval is bij een standaard acteur-regisseurrelatie. Ik herkende in Rosa toen al een medemaker.”

Kreulen herinnert zich dat er destijds, zo tussen die ‘oudere’ mannen, sprake was van een verschil dat ze desalniettemin als prettig ervoer. “Ik kijk een beetje anders naar de wereld, maar er was steeds nieuwsgierigheid naar elkaar. Nooit werd er uitgelegd ‘hoe het leven in elkaar zit’.” Uiteindelijk heeft Kreulen ook meegeschreven aan een scène in Laatste ronde.

Het idee om Kreulen te vragen samen een plan in te dienen voor een Telefilm over jongerencultuur, ontstond vlak erna. Een avontuurlijke samenwerking noemt Conen het, zeker omdat ze eerder functioneerden in andere rollen: “De relatie tussen een regisseur en een acteur zijn op een bepaalde manier gedefinieerd. Maar als je samen schrijft en regisseert, moet dat op basis van gelijkwaardigheid.”

Omdat Conen al jarenlang films schrijft en regisseert en Kreulen in 2022 afstudeerde aan de Amsterdamse Toneelschool & Kleinkunstacademie, brachten ze allebei specifieke vakkennis mee. Vooral voor Kreulen, die pas één eerder scenario schreef voor de korte film Suni (2022), was dat spannend: “Je hebt een andere achtergrond en skill set. Toen we begonnen met schrijven was ik best onzeker over die technische taal en alle termen. Maar na een fijn gesprek met Boris en DoP Joris Bulstra kreeg ik er vertrouwen in dat juist wat ik als acteur inbreng, waardevol is. Dáár kan ik op terugvallen op de set. Dus met welke camera er gedraaid wordt, daar had ik in het begin geen beeld bij. Maar ik weet wél wat het personage op dat moment nodig heeft.”

In de eerste researchfase spraken ze uitgebreid met jongeren in leeftijden tussen 19 en 21 jaar over hun leven, dromen, hun kijk op de wereld en hun toekomst. Conen: “We moesten daarna concluderen dat er een maatschappelijk breder gedragen gevoel van doem in deze generatie zit. Die faalangst, de grote druk om succesvol te zijn, het negatieve toekomstbeeld – dat was de rode draad die we uiteindelijk in het script verwekten.” Kreulen: “Ik was best geraakt door het besef dat ook andere Gen Z’ers voelen dat alles naar de getver gaat. Tegelijkertijd gaat het scenario van Please Try Again Later óók over hoop. Die zonnestorm is een metafoor voor ontwrichting en chaos, maar kan tegelijkertijd iets existentieels en bijzonders brengen: het noorderlicht. Je kan je in het leven laten verlammen door je angsten, maar alles zou óók mooi kunnen uitpakken en je maakt deel uit van een groter geheel.”

Conen en Kreulen schreven de film samen, in een stiltekamer op het kantoor van hun producent. Maandenlang zaten ze vier dagen per week tussen de klassieke, geplakte geeltjes op een groot bord. Ze schetsten scènes en werkten aan hun dialogen, ieder aan weerszijde van de tafel. Conen: “We schreven ieder een half uur aan een scène, waarna we het resultaat aan elkaar lieten lezen. Zo heb ik niet eerder gewerkt.” Terwijl Kreulen, zo zegt ze, eigenlijk niet anders wist: “Op school en bij het script van Suni deden we het precies zo.”

Hoewel er in het begin gespeeld is met de gedachte dat Kreulen de rol van Bobje zou spelen, greep ze uiteindelijk de kans om te schrijven en regisseren met beide handen aan. “Ik heb óók een grote regiedroom en dit voelde als een bijzondere kans, als supergroene, autodidacte regisseur. En het was al zo gelijkwaardig tijdens het schrijven, dat het op een gegeven moment natuurlijk voelde om dat door te trekken.” Conen stelt dat er van meet af aan overigens geen sprake was van een meester-leerlingrelatie, ook niet op de set. Allebei brachten ze hun eigen talent en kennis mee. “Rosa’s kracht zit bijvoorbeeld erg in de dialogen en de karakters en bij mij meer in de spanningsopbouw en dramatische constructie.”

Het samenwerken tussen verschillende generaties zou, wat Conen betreft, meer voor de hand moeten liggen. “Juist voor het soort film dat wij wilden maken: vanuit het perspectief van een jonge generatie en met de know-how over hoe je dat doet. Maar het gebeurt vrijwel nooit. We hebben in deze duo-regie heus wel uitdagingen gehad – maar nooit conflicten. Het was voor ons van meet af aan duidelijk dat er maar één baas is en dat is het filmproject zelf. Daar zijn we beiden dienstbaar aan.”

Conen, die eerder zowel solo als samen met iemand anders aan filmprojecten werkte, gelooft sterk in zo’n co-regiesysteem. “Het is ongelofelijk leuk en tegelijkertijd inspannend. Als je alleen regisseert hoef je niet aan iedereen je gedachteproces uit te leggen en kan je soms intuïtief knopen doorhakken. In een co-regie moet je alles verwoorden en hardop beargumenteren. Zo worden die keuzes weloverwogen en scherp. Ik heb sowieso een antipathie gekregen tegen die spreekwoordelijke ivoren toren, want een film maken is in extreme mate teamwork.”

Kreulen kon tijdens het proces veel van haar kennis kwijt in het werken met de acteurs, waarvan de meesten nog niet zo lang afgestudeerd waren. “Net zoals in de Laatste ronde gebeurde, spraken we veel over hun rol en hun gevoel daarover. De uitdaging zat ‘m er ook in dat beide hoofdrollen heel anders waren. Bobje is een erg psychologisch personage: hoe werkt het als je op zo’n grote leugen zit? Bij Alima was het fysieker. Hoe beweegt een ambulancemedewerker? Hoe handelt en spreekt zij? We hebben uitgebreid gesproken met een jonge vrouwelijke ambulancemedewerker en met haar dienst meegelopen. Dat was bijzonder en waardevol, bovendien konden we zo zorgen dat de medische handelingen klopten. Beide acteurs staken veel tijd in de voorbereidingen, kwamen niet zomaar een tekstje afdraaien en hebben heel goed gezorgd voor hun personages. Het was geweldig om dat proces van een andere kant te zien.”

Please Try Again Later wordt op zaterdag 31 januari uur om 22.00 uur uitgezonden op NPO 3 is vervolgens te zien op NPO Start.