Evenementen (Focus) – 31 maart 2011

Go Short
goshort.nl
Voor iedereen die zich regelmatig bij een film afvraagt of het niet wat sneller kan, is het International Short Film Festival Nijmegen — kortweg Go Short — het ideale festival. Geen oeverloos uitgesponnen plot, maar snel van a naar z. Op de derde editie van het festival, dat van 16 t/m 20 maart in Lux in Nijmegen wordt gehouden, zijn meer dan tweehonderd korte films te zien, in lengte variërend van een minuut tot drie kwartier. Het aantal categorieën in het programma is teveel om op te noemen, maar de belangrijkste zijn de Europese competities voor fictie, documentaire en animatie. Ook is er een tien films tellende online-competitie, waarbij de kijkers de winnaar bepalen. Dit onderdeel is al van start gegaan (zie goshort.nl). Speciale aandacht is er onder het kopje Dutch Talent voor Arne Toonen, Hanro Smitsman en Danyael Sugawara. De drie zijn bekend van speelfilms (respectievelijk dick trom, schemer en alles stroomt, maar hebben ook veel korte baan-werk gemaakt. Smitsman won met raak in 2006 zelfs de Gouden Beer voor beste korte film op het filmfestival in Berlijn. Bijzonder is ook de aan filmgedichten gewijde avond van 17 maart. Het verfilmen van gedichten gaat terug naar de avant-garde in de jaren twintig. Joris Ivens was een van degenen die zich erop toelegde. Vervolgens verdween het filmgedicht naar de achtergrond, maar de laatste jaren wordt het weer vaker beoefend. Go Short vertoont elf Europese cinepoems, waaruit een vakjury de beste kiest. Ook vertoont het de première van de verfilming door Amos Mulder van het gedicht Verkeerde Raadhuizen van H.H. ter Balkt. Wie niet naar Nijmegen afreist, kan het festival volgen op Holland Doc 24. Van 14 t/m 20 maart vertoont het digitale kanaal dagelijks van 21.00 tot 22.00 uur de spraakmakendste festivaldocumentaires. Een selectie van het programma is te zien in Focus (Arnhem), Filmhuis Den Haag, ForumImages (Groningen), Lumière (Maastrich), LantarenVenster (Rotterdam) en ’t Hoogt (Utrecht).

Fantastische kinderen
fantastischkinderfilmfestival.nl
Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst, moeten de organisatoren van het Amsterdam Fantastic Film Festival Imagine hebben gedacht. Zij bedachten het Fantastisch Kinderfilm Festival, dat tot 2 mei door tien filmtheaters rouleert. Het hart van het programma bestaat uit bijna twintig films waarin fantasie en verbeelding een grote rol spelen. Zoals mijn opa de bankrover (Ineke Houtman, 2011), iep! (2009), de Disneyfilm alice in wonderland (1951), Tim Burtons alice in wonderland (2010), de heksen (Nicholas Roeg, 1990) en de wonderschone animatie azur & asmar (Michel Ocelot, 2006). Maar er valt meer te beleven op het festival dat als thema ‘Wonder boven wonderland’ heeft. Zo kunnen kinderen in ‘De speeltuin van de verbeelding’ malle hoedjes passen, maar ook in workshops hoedjes maken. Ook leuk: papieren figuren uitknippen om ze als silhouetten een filmavontuur te laten beleven boven een lichtbak. Voor honger en dorst is er de wonderbaarlijke theetuin.

alice in wonderland

Arabische vrouwendag
lantarenvenster.nl
Stichting Het Arabische Huis voor de Kunsten, die bruggen wil slaan tussen de Arabische en de Nederlandse cultuur, presenteert ter gelegenheid van de Internationale Vrouwendag op 12 maart een filmmiddag in LantarenVenster. Te zien is de speelfilm amerrika (Cherien Dabis, 2009), over een met haar zoon naar Amerika geëmigreerde alleenstaande Palestijnse moeder. Amerika blijkt na 9/11 niet het beloofde land, maar een oord waar je je Arabische wortels beter kunt verzwijgen. De indringende speelfilm wordt voorafgegaan door de korte fictiefilm make a wish (Cherien Dabis, 2006), over een Palestijns meisje dat op zoek gaat naar een verjaardagstaart, en de korte documentaire torns & silk (Paulino Tervo, 2009), over Palestijnse vrouwen in traditionele mannenberoepen, zoals taxichauffeur.

amerrika

Onbekende Miyazaki
melkweg.nl
Melkweg Cinema presenteerde in 2007 een overzicht van de Japanse animestudio Ghibli, bekend van de animatiefilms van Hayao Miyazaki. Het was succesvol en krijgt van 9 t/m 30 maart een vervolg. Onder de naam Studio Ghibli 2 vertoont Melkweg Cinema de minder bekende films van de beroemde studio. De nadruk ligt op het werk van Miyazaki. Van hem zijn te zien: nausicaä of the valley of the wind (1984) — de eerste film van Studio Ghibli — my neighbour totoro (1988), porco rosso (1992), whisper of the heart (1984) en laputa castle in the sky (1986). Daarnaast staan Miyazaki’s succesfilms princess mononoke en spirited away op het programma. Ook zijn films te zien van minder bekende makers, waaronder pompoko (Isao Takahata, 1994) en tales from earthsea (Goro Miyazaki, 2006). En er is de voorpremière van the borrower arrietty (Hiromasa Yonebayasi, 2010). Misschien wel de mooiste, maar zeker de ontroerendste film in het programma is het nog steeds magistrale oorlogsdrama grave of the fireflies (Isao Takahata, 1988).

princess mononoke

Plezier met bier
filmhuiscavia.nl
Bier geeft plezier, luidt een caféwijsheid. Met drie films onderzoekt filmhuis Cavia of het waar is. In het veelgeprezen de helaasheid der dingen (Felix van Groeningen, 2009) probeert in een Vlaams dorpje een opgroeiende jongen aan de alcoholdampen te ontsnappen. Bier geeft hier plezier, maar ook mentale benauwdheid. In het in de jaren dertig in het Canadese Winnipeg spelende the saddest music in the world (Guy Maddin. 2003) organiseert de eigenares van een brouwerij een bizarre wedstrijd: wie maakt de treurigste muziek ter wereld? Het doel is het verkopen van meer bier. Of bier hier plezier geeft, weet u na het zien van de film. Dat geldt ook voor herr lehmann (Leander Haussman, 2003), waarin het leven van een barman in een café in Kreuzberg na de val de Muur op zijn kop staat. Van bier naar Frida Kahlo is een grote stap. Dat de Mexicaanse kunstenares hier toch wordt genoemd, komt doordat Cavia in het kader van internationale vrouwendag op 3 en 4 maart de biopic frida (Julie Taymor, 2002) vertoont, met een glansrol van Selma Hayek.

the saddest music in the world

Film & Food in EYE en Vertigo
eyefilm.nl
Over seks en eten is een kleine bibliotheek volgeschreven, maar over film en eten wordt ook wat afgepend. Louise Fresco en filmprogrammeur Helen Westerik schreven er vorig jaar het boek Verraad, verleiding en verzoening over. Daarin onderzoeken ze in twintig eetfilms welke rol eten erin speelt. De schrijvers waren drie jaar geleden ook de initiatiefnemers van Film & Food, een programma van vijf avonden met een smakelijk diner, een lezing en een eetfilm. Het sloeg aan en Film & Food beleeft dit jaar zijn derde editie. Iedere woensdag in maart is er een lezing (in Spui25), een diner (in restaurant Vertigo) en een film (in Eye). De films zijn: big night (Campbell Scott en Stanley Tucci, 1996), tampopo (Jûzó Itami, 1985), au petit marguery (Laurent Bénégui, 1995), ratatouille (Brad Bird, 2007) en la graine et le mulet (Abdellatif Kechiche, 2007).

ratatouille

Kritische smaakpapillen in Kriterion
foodfilmfestival.nl
Wie na een bezoek aan de tongstrelende eetfilms in het programma Film & Food in Eye wil weten waar dat verrukkelijke eten vandaan komt, moet het Food Film Festival in Kriterion K van 18 t/m 20 maart bezoeken. Op dit festival wordt niet alleen lekker gegeten, maar ook over voedsel nagedacht. Op het programma staan ruim twintig films over voedselproductie. Sommige stellen simpele, maar indringende vragen, zoals wie er het meest aan onze koppen koffie (black gold, 2006) of aan de Keniase sperziebonen in de supermarkt verdient (smakelijk eten!, 2011). Wie bang is om in de doemkerk van voedselpessimisten terecht te komen: er zijn ook vrolijke films. Zoals iranian cookbook (Mohammad Shirvani, 2010), waarin Iraanse vrouwen de geheimen van hun topgerechten onthullen. In het fascinerende kings of pastry doen de documentaire veteranen D.A. Pennebaker en Chris Hegedus verslag van een hogeschoolexamen patisserie maken in Parijs. En in el bulli: cooking in progress (Gereon Wetzel) laat de Spaanse sterkok Ferran Adrià zien dat koken een kunstvorm is. Veel films worden ingeleid door de makers. Ook zijn er workshops worstenmaken, wijnproeven en Arabische keuken. En natuurlijk is er een debat. Het gaat over de toekomst van onze vleesproductie.

el bulli: cooking in progress

Unheard Film Festival
unheardfilm.nl
Dat film beeld is, is een open deur, die hard zou dichtslaan als onder de beelden geen geluid zou zitten. Dat weinig filmkijkers zich dat realiseren, moet veranderen, vindt het Unheard Film Festival. Het wil het publiek bewust maken van filmgeluid en een platform zijn voor filmmakers, soundesigners en componisten. Van 24 t/m 27 maart beleeft het festival in Eye, De Balie en het Bimhuis zijn vierde editie. Er zijn filmconcerten, voorstellingen, lezingen, masterclasses en optredens van dj’s en vj’s. De hoofdgasten zijn muzikant en animator Rosto A.D., de Engelse filmkunstenaar Matt Hulse en de Nederlandse soundesigner Michel Schöpping. Zij lichten in drie avondvullende programma’s hun werk toe. Een vast onderdeel is de competitie van door Europese studenten gemaakte soundscores bij bestaande korte films. Luchtiger gaat het toe bij de Soundtrack Quiz, waarin gestreden wordt om de vraag wie zich de beste soundtrackkenner mag noemen.

In het roze
rozefilmdagen.nl
De Roze Filmdagen, het Amsterdam Gay & Lesbian Film Festival, beleven van 10 t/m 20 maart in het Ketelhuis hun veertiende editie. Te zien zijn ruim honderd uit de hele wereld afkomstige speelfilms, korte films en documentaires. Het betreft zowel populaire publieksfilms als artfilms. Een van de hoogtepunten is de met een Oscar bekroonde the new tenants (Joachim Back, 2009). De titel doet niet toevallig denken aan Polanski’s the tenant, want ook nu belanden huurders, dit keer een homostel, in een nachtmerrie. Natuurlijk zijn er ook coming out films. Ooit zal dit genre hopelijk achterhaald zijn, maar het Servische sasha (Dennis Todorovic, 2010), het Spaanse 80 days(Gon Garaño en José Maria Goenaga, 2010) en het Noorse the man who loved yngve (Stian Kristiansen, 2008) laten zien dat uitkomen voor homoseksuele gevoelens nog steeds niet eenvoudig is. Er zijn twee themaprogramma’s. The South-American way illustreert met onder meer from beginning to end (Aluisio Abranches, 2009), in leo’s room (Enrique Buchichio, 2009) en the fish child (Lucia Puenzo, 2009) dat Zuid-Amerika een interessant filmgebied is. In Modern family draait het om de vraag wat het begrip familie inhoudt. Is familie een ballast of een steun? Het Italiaanse mine vaganti (Ferzan Ozpetek, 2010), het eveneens Italiaanse david’s birthday (Marco Filiberti, 2009), het Spaanse born to suffer (Miguel Albaladejo, 2009) en het Griekse strella (Panos H. Koutras, 2009) geven een complex antwoord.

the man who loved yngve

Verdwenen acteerstijl
filmhuisdenhaag.nl
De eind jaren twintig uitgevonden geluidsfilm heeft veel goeds gebracht, maar ook een geweldige theatrale en melodramatische acteerstijl om zeep geholpen. Wie wil zien wat eraan verloren is gegaan, moet in Filmhuis Den Haag de korte serie over actrices in de periode van de zwijgende cinema bezoeken. In de komende maanden wordt steeds één legendarische actrice met een film geëerd. Op 14 maart is dat Vera Baranovskaya, die met haar optreden in Pudovkins moeder een tijdloos beeld van intense moederliefde en vooral -verdriet creeërde. Respect voor Annie Bos, die op 18 april te zien is in carmen van het noorden, maar Baranovskaya was toch echt van een ander kaliber. De korte reeks besluit op 16 mei met het melodrama enis aldjelis, doe blume des ostens (Ernst Marischka, 1920), waarin de Duitse diva Lily Marischka is te zien. Alle films worden muzikaal live begeleid.

enis aldjelis, doe blume des ostens

Spelen met tijd
uploadcinema.net
Upload Cinema, de club die webfilmpjes op het grote doek vertoont, gaat het vooroordeel de wereld uit helpen dat alle amateurfilms op internet uit single takes bestaan, die vooral laten zien dat het stilhouden van een camera best moeilijk is. Onder de titel Twisting Time toont Upload Cinema films die inventief omgaan met de tijd. Denk aan slow motion, versnelling en time lapse. Gastcurator is Petra den Brinke van de kunstopleiding Artez. Gastspreker is Mathieu Landweer, docent Moving Pictures aan Artez. Zie uploadcinema.net voor de vijftien filmtheaters waarin het programma te zien is.