WHAT LIES BENEATH

Kwade machten bedreigen huiselijk geluk

  • Datum 14-03-2011
  • Auteur
  • Gerelateerde Films WHAT LIES BENEATH
  • Regie
    Robert Zemeckis
    Te zien vanaf
    01-01-2000
    Land
    Verenigde Staten
  • Deel dit artikel

Michelle Pfeiffer wordt de stuipen op het lijf gejaagd

Het Kwaad kent vele gedaantes, en What lies beneath toont ons er één. De thriller is echter op zijn best als het Kwaad onder de oppervlakte blijft.

What lies beneath schetst een ogenschijnlijk volmaakt huwelijk. Claire en Norman Spencer (Michelle Pfeiffer en Harrison Ford) zijn succesvolle mensen van middelbare leeftijd. Hij is als geneticus verbonden aan de plaatselijke universiteit, zij denkt erover haar carrière als celliste weer op te pakken nu haar dochter op kamers is gaan wonen. De riante villa aan het meer, die Norman onlangs van zijn overleden ouders heeft geërfd, maakt het ideaalbeeld compleet. Maar — de titel zegt het al — onder de oppervlakte gaan duistere zaken schuil. Terwijl Norman zich volledig op zijn onderzoek stort, blijft Claire achter in het oude huis, waar deuren vanzelf open gaan, fotolijstjes omvallen, de radio ineens aanspringt en kaarsen uitwaaien terwijl alle ramen dicht zijn.
Regisseur Robert Zemeckis (Contact, Forrest Gump) is vakman genoeg om de kijker een paar keer flink de stuipen op het lijf te jagen. Wanneer Claire in de badkamer een spookverschijning gewaarwordt, slaat je hart een paar keer over. Tot dat moment is What lies beneath juist zo griezelig omdat de horror net even aan de oppervlakte, maar nog niet boven water komt. Welke kwade machten Claire’s huiselijk geluk bedreigen is nog onduidelijk. De spaarzame expositie aan het begin biedt de kijker een handvol aanknopingspunten. Zo wordt er gezinspeeld op een auto-ongeluk waarbij Claire getraumatiseerd werd (beeldt ze het zich misschien slechts in?), en komen we erachter dat Norman de dood van zijn vader nog steeds niet heeft verwerkt. En wat heeft die sinistere overbuurman eigenlijk te verbergen?

Scharnieren
Zolang het mysterie wordt opgebouwd valt er veel te genieten, van de shockmomenten én de manier waarop Zemeckis de kijker telkens vakkundig op een dwaalspoor weet te brengen. Een dergelijk spel tussen filmmaker en filmkijker kan leuk zijn; je laat je graag voor de gek houden, in de verwachting dat er uiteindelijk een bevredigende oplossing tegenover staat.
Maar die belofte wordt niet ingelost. Na de grote onthulling halverwege verliest What lies beneath langzaam maar zeker de elegantie uit de eerste helft. Het mysterie dat behoedzaam en tactvol werd opgebouwd, vertoont bij de ontrafeling alle scharnieren, waardoor de hele toestand niet alleen doorzichtig wordt, maar ook ongeloofwaardig overkomt. Een kwartier voor het einde gooit Zemeckis het roer nog even radicaal om, en in een finale die verschrikkelijk over the top gaat, toont hij ons in vol ornaat ‘datgene wat zich de hele tijd onder de oppervlakte heeft bevonden’. De onbedoeld lachwekkende belichaming van het Kwaad geeft What lies beneath uiteindelijk de doodsteek.
Michelle Pfeiffer is de enige die uiteindelijk haar waardigheid behoudt, zelfs in de bezopen climax. Haar overtuigende acteerprestatie weet de kijker langer aan de film te binden dan deze verdient op basis van het gekunstelde scenario, dat zich, wellicht ingegeven door het succes van The sixth sense, in vreemde bochten wringt om het publiek te overrompelen met niet één, maar zelfs twee verrassende plotwendingen. Die onthullingen worden door de Amerikaanse marketing-afdeling van Fox al grotendeels prijsgegeven in de verkoopslogan, poster en trailer. Waarom is volstrekt onduidelijk. Het grootste mysterie van What lies beneath schuilt niet in de plot, maar in de reclamecampagne.

Roel Haanen