The Violin Player

Machtige snaren

  • Datum 28-08-2019
  • Auteur Alexander Zwart
  • Gerelateerde Films The Violin Player (Viulisti)
  • Regie
    Paavo Westerberg
    Te zien vanaf
    29-08-2019
    Land
    Finland, 2018
  • Deel dit artikel

De regels van het overspeldrama worden netjes gevolgd in The Violin Player. Maar wanneer debuterend regisseur Paavo Westerberg zich durft te verliezen, wordt het pas echt interessant: wat als de viool de echte hoofdrol had gekregen?

De Fin Paavo Westerberg is in eigen land bekend als (voormalig kind)acteur en heeft zich ontpopt tot toneel- en scenarioschrijver. The Violin Player (Viulisti) is zijn debuut als regisseur. Het is een film die even degelijk als eigenaardig is, en vooral dat laatste maakt nieuwsgierig. De eerste klap wordt al binnen vijf minuten uitgedeeld. Nadat succesvolle violiste Karin de straat oploopt na een concert, wordt ze slachtoffer van een verkeersongeval. Haar instrument kan ze niet meer professioneel bespelen. Ze wordt lerares op het conservatorium waar de getrouwde Karin daar de jongere Antti en zijn viool in de klas krijgt.

Onnodig om verder uit te leggen dat er iets tussen de twee zal opbloeien. Maar hoe voorspelbaar dat ook klinkt, Westerberg getuigt op momenten van een eigenzinnige blik. Dat is het sterkst wanneer hij zich durft te verliezen in close-ups. Met van dichtbij gefilmde handen, instrumenten en gezichten verbeeldt hij een eeuwige driehoeksverhouding waarin de viool altijd zal meespelen, in elke relatie die zijn hoofdpersonen Karin en Antti zullen aangaan. De viool als machtig wezen die iedereen in de relatie zal overstemmen, zelfs de boventoon zal voeren.

Het is moeilijk je niet af te vragen hoe het was geweest als dit verhaal, meer nog dan door de dialoog tussen de acteurs, was verteld door de muziek en het instrument. Een idee dat Westererg zelf opwerpt; in een aantal scènes komt hij daar zo dichtbij in de buurt dat je hoopt op een vioolvariant van Whiplash (2014), Damien Chazelles drumsolo van een film over een student en zijn genadeloze muziekleraar. Had Westerberg zich daar nog meer aan overgegeven, de muziek nog meer laten spreken, dan had hij (als medeverantwoordelijke voor het scenario) bovendien onderschreven wat hij de conservatoriumleraren in The Violin Player nu tegen hun leerlingen laat zeggen: “Durf je alsjeblieft te verliezen, daarin zit je eigen stem.”