Max and Mary

Grijs en bruin

Max and Mary

Het is midden jaren zeventig en bij gebrek aan echte vrienden wijst de achtjarige Australische Mary Dinkle (met de stem van Toni Colette) willekeurig een naam aan in een New Yorks telefoonboek.

Er staat haar een bijzondere vriendschap te wachten met de veertigjarige autist Max Horowitz (Philip Seymour Hoffman), die dankzij het syndroom van Asperger de wereld net iets te letterlijk bekijkt.

Mary stuurt een stukje chocola mee met haar eerste brief, en krijgt ook netjes weer een stukje chocola terug. Ze stelt Max vragen als “krimpen schapen wanneer het regent?”, “wat is liefde?” en “komen baby’s in Amerika uit colablikjes of worden ze net als bij ons in pullen bier gevonden?”. Max antwoordt natuurgetrouw dat baby’s worden uitgebroed door katholieke nonnen, of in het geval van atheïsten door eenzame prostituees.

Het feit dat regisseur Adam Elliot na zijn eerste korte animatie Harvie Krumpet (2003) voor zijn speelfilmdebuut Mary and Max wederom kiest voor kleianimatie en bovendien het verhaal structureert rondom een briefwisseling, verraadt een voorliefde voor langzame dingen waar de details het plezier bepalen.

Het is jammer dat de Australische extra’s ontbreken op deze Nederlandse uitgave, want deze pietluttigheid en Elliots cynische humor zijn ook consequent doorgevoerd in de making-of. Gelukkig is er YouTube. Elliot laat acteur Barry Humphries een snerende ontboezeming doen over wat hij eigenlijk van Hugh Jackman vindt. En hij laat Eric Bana uitleggen hoeveel hij per woord betaald krijgt voor het inspreken van de stem van de stotterende buurjongen van Mary.

Mary and Max is een tour de force zoals die in animatieland niet vaak voorkomt: een kleianimatie die in grijs- en bruintinten een intelligente, zwartgallige humor combineert met een blijhartige toon over eenzaamheid, verwaarlozing, alcoholisme en het syndroom van Asperger.

Mary and Max is dan wel geen vrolijk ingekleurde Shrek (2001) of Up (2009), maar als sardonische animatie is de film minstens net zo prettig voor de melancholische lachspieren.