Godzilla Minus Zero

Twee jaar na de gebeurtenissen van Godzilla Minus One wordt King Ghidorah wakker.

In 2023 verscheen het nagenoeg perfecte Godzilla Minus One van de Japanse studio Toho. Die heeft sinds 1954 het intellectueel eigendom van Godzilla, maar is ook de studio achter fantastische anime-series als Frieren: Beyond Journey’s End (2023-) en The Apothecary Diaries (2023-).

Aan het scenario van die 37ste Godzilla-film kon scenarist en regisseur Takashi Yamazaki dankzij de corona-epidemie zeker een jaar langer werken dan gepland, en misschien is dat de reden dat hij evenwichtiger voelt dan het eveneens door hem geschreven en geregisseerde Godzilla Minus Zero. Of misschien was de druk om het onverwacht grote succes van Minus One te overtreffen te hoog.

In de titel klinkt de achtergrond van de films door. Godzilla bestaat omdat de Verenigde Staten in 1945 twee atoombommen op Japan gooide, toen het land al klaarstond om te capituleren. De radioactiviteit creëerde het monster, dat daarmee ook een culturele uitlaatklep werd voor de woede over alle dood en verwoesting. In Yamazaki’s fantasie was de toestand waarin Japan in 1945 verkeerde de ‘basislijn’. Godzilla richtte vervolgens nog meer verwoesting aan en duwde het land onder die grens: Minus One. Het land krabbelde op en kwam weer op de nullijn terecht: Godzilla Minus Zero. Een beetje omfloerst, maar wel lekker.

De woede over de Amerikaanse atoombommen is sinds 1954 in geen enkele Godzilla-film zo bruut verbeeld als in deze: in een sequentie waarin een van de personages droomt dat Godzilla New York vernietigt, zie je de gezichten van mensen smelten zoals bij de slachtoffers van die bommen. Waarschijnlijk zorgde die scène ervoor dat de film in de VS de strenge R-rating kreeg en dus veel minder mensen de film in de bioscoop kunnen zien. Je krijgt de indruk dat achter die R-rating een politiek-ideologisch motief schuilgaat, want zo eng is de film totaal niet.

Godzilla Minus Zero gaat over de confrontatie tussen Godzilla en King Ghidorah, ook wel Monster Zero genoemd. Die blijken heel erg aan elkaar gewaagd. Waarom is Minus Zero minder evenwichtig dan z’n voorganger? Onder meer omdat in Minus One het drama van een voormalige kamikazepiloot die z’n leven na de oorlog probeert op te bouwen geen moment geforceerd voelt, terwijl het drama in Minus Zero veel te dik wordt aangezet. Een scène waarin een kind eerst wel en dan weer niet bij een weeshuis wordt achtergelaten, werkt bijna op de lachspieren. Maar vooral: in Minus Zero krijg je niet genoeg monster voor je geld, al zijn de scènes waarin Godzilla en Ghidorah wel verschijnen meteen imposant. Hadden ze voor deze tweede film ook maar meer tijd aan het scenario besteed.