Extreme Private Eros: Love Song 1974

Wanneer zijn geliefde hem verlaat, pakt Kazuo Hara zijn camera op en volgt haar. Extreme Private Eros: Love Song 1974 is een pijnlijk intieme film over het onvermogen om los te laten.

Het werk van de Japanse filmmaker Kazuo Hara zoekt de grenzen op van cinéma vérité. In zijn handen is de camera een pikhouweel waarmee hij probeert de waarheid los te wrikken. Maar welke waarheid is dat? En hoeveel brokstukken kun je maken voordat die waarheid breekt?

Die vragen gonzen in Extreme Private Eros: Love Song 1974 (Gokushiteki erosu: Renka 1974). Een film die Hara maakte, zo legt hij uit in een voice-over aan het begin, om in de buurt te kunnen blijven van de vrouw die hem verliet. Samen met hun kind vertrok Miyuki Takeda naar Okinawa, om daar een nieuw leven op te bouwen. Maar hij kan haar niet loslaten.

Veel scènes zijn observerend gefilmd, alsof de camera die befaamde vlieg op de muur is. Maar achter die camera schuilt een allesbehalve objectief oog en Hara’s aanwezigheid, zo geeft hij ook zelf toe in de voice-over, is van directe invloed op wat voor de camera gebeurt. De eerste keer dat hij Takeda opzoekt in Okinawa, leeft zij samen met een vrouw. Hara’s komst leidt tot ruzie tussen de twee vrouwen en niet lang na zijn bezoek gaan ze uit elkaar. Bij een later bezoek neemt hij zijn nieuwe geliefde mee, die hij Takeda laat interviewen.

In het werk van Kazuo Hara schuurt het altijd. In zijn meesterwerk The Emperor’s Naked Army Marches On (1987) volgt hij Kenzō Okuzaki, een veteraan die tracht de verantwoordelijken te vinden voor de dood van twee soldaten uit zijn eenheid tijdens de Tweede Wereldoorlog. Zijn ondervragingen zijn grof en verbeten, meerdere keren draaien confrontaties uit op vuistgevechten. Okuzaki is een gebroken man, iemand die misschien wel tegen zichzelf in bescherming moet worden genomen. Het maakt de observerende stijl van Hara op den duur bijna gekmakend en tegelijk kun je niet stoppen met kijken.

Zoiets geldt ook voor Extreme Private Eros. Je wil Hara bij de schouders grijpen en door elkaar schudden. Stop met je in het leven van deze vrouw te manoeuvreren, die verder wil. Verder moet. En toch heeft het iets ontegenzeggelijk fascinerends, dat onvermogen van hem om haar vrij te laten en haar hardnekkige pogingen dat toch te zijn. Wat Hara probeert vast te leggen, probeert te doorgronden, is hoe zij kan leven zonder hem, zoals hij dat (nog) niet kan zonder haar. Maar zolang hij zijn camera op haar richt, is ze gevangen in zijn blik.

Extreme Private Eros: Love Song 1974 is verkrijgbaar op blu-ray (Second Run, import).