DIE FRISEUSE

Moddervet aangezet

  • Datum 01-09-2011
  • Auteur
  • Gerelateerde Films DIE FRISEUSE
  • Regie
    Doris Dörrie
    Te zien vanaf
    01-01-2010
    Land
    Duitsland
  • Deel dit artikel

Doris Dörrie regisseerde in 2008 het ontroerende cherry blossoms. Met de vette kolder in die friseuse slaat ze de plank echter volledig mis.

Kathi König, de hoofdpersoon in de Duitse komedie die friseuse, is dik. Echt: moddervet. Het figuur van een bowlingbal. Hier past geen eufemisme, want dit is waarover die friseuse gaat. Actrice Gabriela Maria Schmeide hees zich er speciaal voor in een fat suit. De film heeft bovendien een gemene ondertoon, al zullen de makers dat ongetwijfeld tegenspreken.
Kathi (Schmeide) is gescheiden en leeft met haar ontevreden puberdochter Julie (Natascha Lawiszus) in een grauw appartementencomplex in Oost-Berlijn. De kletsgrage kapster met de felgekleurde haarextensies heeft momenteel geen werk. Desondanks, en al komt haar enorme lijf tijdens de film voortdurend in aanvaring met stoelen, deuren, defecte liften, trappen en spiegelende oppervlaktes: Kathi laat zich niet kisten. De kapster blijft altijd positief.
Wanneer Kathi solliciteert bij een chique kapsalon en bot wordt afgewezen, verzint zij het plan om zelf een kapsalon te beginnen. Het geld sprokkelt ze op komische wijze bijeen, bijvoorbeeld met knippen in de bejaardensoos of met het smokkelen van Vietnamese illegalen.
Duidelijk is dat de makers van die friseuse de intentie hebben gehad een feel good-film te maken met een optimistische boodschap voor dikke mensen. De versie van ‘I’m coming out’ op de aftiteling spreekt wat dat betreft boekdelen. Maar — even los van de Oprah-open deur die de hele onderneming is — er is ook werkelijk niets bevrijdends aan deze parade van clichés en kwetsende grappen. Dieptepunt is wel de bejaarde man die iedere shampoobeurt onder Kathi’s machtige boezem aangrijpt voor een masturbatiesessie.

Miskapsel
die friseuse neemt Kathi geen moment serieus neemt als personage. Ze wordt, integendeel, belachelijk gemaakt middels een clowneske garderobe en een halsketting van plastic fruit. Haar tegenslagen krijgen, dankzij overvloedige hoempapa-muziek, geen enkel gewicht. En nóg reageert ze zoals het stereotype graag wil. Kathi is het vrolijke, optimistisch dikkerdje, en zo moet ze van de makers ook eindigen.
Ook de meeste subplots vertonen nauwelijks ontwikkeling. Zo verdwijnt de opstandigheid van dochter Julie zonder enige aanleiding, net zoals zijzelf opeens verdwenen blijkt. Het aardigste moment is nog het verblijf van een grote groep Vietnamezen in Kathi’s krappe appartement. Het leidt tot een verrassende nacht met de tengere Tien. Acteur Ill-Young Kim brengt tenminste nog enige tederheid in deze santenkraam. Die scène en de scènes waarin regisseur Doris Dörrie ons een blik gunt op Kathi in al haar imposante naaktheid, zijn de enige momenten waarop ze haar punt met enige overtuigingskracht maakt. Dik kan ook echt mooi zijn.
Dörrie is een geroutineerd filmmaakster en bewijst ook in die friseuse dat ze zeer beeldend kan vertellen. Misschien is het een verzachtende omstandigheid dat ze voor het eerst met een scenario van een ander werkte. Het contrast met haar vorige film kon echter niet groter zijn. cherry blossoms, over een koppige Duitser die een Japanse bedevaart maakt ter ere van zijn overleden vrouw, was ontroerend, subtiel en origineel. die friseuse is met z’n totale gebrek aan finesse een ontzettend miskapsel.

Barend de Voogd