Venetië 2026: De winnaars

Terwijl NAZA, Wild Horse Nine en Possible Love de beste kansen leken te hebben, ging op de 83e editie van het filmfestival van Venetië uiteindelijk Woman Unknown van May el-Thouky er met de hoofdprijs vandoor.

Het leek haast een uitgemaakte zaak: NAZA, het verwoestende verslag van de systematische genocide door Israël op de Palestijnen, zou de 83e editie van de Biënnale winnen. 

De jury, onder leiding van Maggie Gyllenhaal, durfde het toch niet aan. Net als vorig jaar, toen favoriet The Voice of Hind Rajab de tweede prijs won, kreeg NAZA slechts de speciale juryprijs, de derde prijs van het festival. 

De hoofdprijs ging naar May el-Toukhy’s Woman Unknown, over een jonge vrouw in Denemarken vlak na de Tweede Wereldoorlog. Ook hoofdrolspeelster Mathilde Arcel werd bekroond voor haar rol in de film, die El-Toukhy zelf omschreef als een film over “het vrouwelijke lichaam als slagveld” en een “verhaal van vrouwen die onzichtbaar, ongezien en stemloos zijn”.

Hoewel het festival in zijn selectie bij lange na niet in de buurt komt van de beloftes die het deed bij het ondertekenen van het pamflet “50/50 by 2020” (met dit jaar slechts twee vrouwelijke makers op 21 competitiefilms), behaalt het wat betreft de winnaars van haar grootste prijs sinds 2020 wél ruimschoots gender parity. Na Chloé Zhao (Nomadland, 2020), Audrey Diwan (L’événement, 2021) en Laura Poitras (All the Beauty and the Bloodshed, 2022) is El-Thouky de vierde vrouwelijke winnaar in zeven jaar tijd. In haar speech bedankte El-Toukhy Gyllenhaal, die zich voorafgaand aan het festival uitsprak over het gebrek aan vrouwelijke regisseurs in de competitie.

De grote juryprijs, de tweede prijs van het festival, ging naar Possible Love van Lee Chang-dong. Wat op papier een huwelijksdrama tussen twee stellen lijkt, is in feite een geraffineerd drama over de gapende kloof tussen arm en rijk. “In onze tijd is het begrip ‘arbeid’ aan het vervagen en worden de connecties tussen mensen verbroken”, stelde Lee in zijn speech. “Ik maakte deze film vanuit de vraag wat cinema in deze tijd kan en moet doen. Ik beschouw deze prijs als een teken dat ik die vragen moet blijven stellen.”

Het is een schril contrast met de Russische regisseur Ilya Krzhanovsky, die met DAU een decennia voortslepend maakproces afsluit en zijn speech vooral leek te gebruiken om allerlei vragen op voorhand af te weren. Dat uitgerekend Krzhanovsky de prijs voor beste regie won, is bijzonder cru gezien de vele beschuldigingen die rondgaan over grensoverschrijdend gedrag op de megalomane set van zijn film. Het lijkt erop dat de jury hier is gevallen voor een denkfout die ook in de technische categorieën van de Oscars vaak opduikt, waar méér make-up gelijk wordt getrokken met beste make-up.

Krzhanovsky’s speech werd lauwtjes ontvangen, terwijl direct daarvoor de Israëlische regisseurs Yuval Abraham en Rachel Szor de speciale juryprijs voor NAZA onder daverend applaus hadden aangenomen. In hun speech benadrukten ze dat hun documentaire niets nieuws prijsgeeft en bedankten ze de Palestijnse (burger)journalisten die vanaf dag één van de genocide de praktijken van de Israëlische autoriteiten blootleggen. Daarna riepen ze hun landgenoten op om de film te zien. “De ontkenning van een misdaad houdt die misdaad in stand. En het is ons land dat deze misdaden uitvoert.” Ze vervolgden: “Het is ook belangrijk dat Europeanen de film zien, al helemaal in Italië, want het is jullie regering, naast de Duitse, die de Europese sancties blokkeren die dit kunnen beëindigen. En het is belangrijk dat Amerikanen dit zien, want dat land financiert een groot deel van het doden.”

Ook in Orizzonti, de meer experimentele tweede competitie van het festival, grepen veel bekroonde makers hun moment op het podium aan om stelling te nemen. Regisseur Ann Sirot van Un détour par Diane (hoofdprijs) hekelde “de vele verkrachtingen waarover niet wordt gesproken, die rieken naar onderdrukking en een kanker zijn in onze maatschappij.” De Iraanse Laleh Marzban, winnaar van de prijs voor beste vrouwelijke acteur voor haar rol in Moragheb, droeg haar prijs op aan alle vrouwen van haar land: “Zij betalen de gruwelijke prijs voor onze droom van vrijheid.”

In de sectie Venice Immersive werd uiteindelijk geen van de drie Nederlandse kanshebbers bekroond, hoewel er veel fans waren van Honeyboys van Tibor de Jong. De hoofdprijs ging naar The Pigeon Ring van Yuqi Zhang en Shixin Tao, een intiem familieverhaal over een kleindochter en haar opa die duivenhouder is, dat geheel in één kamer verteld wordt maar binnen die ruimte heel knap meerdere tijden en perspectieven oproept. De speciale juryprijs was voor Out of the Ashes van Rory Mitchell en Nonny de la Peña, een emotionerende weergave van de nasleep van de massale bosbranden in Los Angeles in 2025. De Achievement-prijs ging naar Empire at Sea van Peter Flaherty, een steampunk ecothriller die inderdaad vooral interessant was vanwege zijn technische invulling.

---

Alle winnaars

Hoofdcompetitie

Beste film: Woman Unknown van May el-Toukhy
Grote juryprijs: Possible Love van Lee Chang-dong
Beste regie: Ilya Khrzhanovsky voor DAU
Speciale juryprijs: NAZA van Yuval Abraham & Rachel Szor
Beste scenario: Stéphane Brizé, Coralie Amédéo & Olivier Gorce voor Un bon petit soldat
Beste actrice: Mathilde Arcel in Woman Unknown
Beste acteur: John Malkovich in Wild Horse Nine
Beste jonge acteur: Malou Khebizi in 15/18

Orizzonti

Beste film: Un détour par Diane van Ann Sirot en Raphaël Balboni
Beste regie: Mia mera sti zoi tis tzo: kefalaio Faidra van Jacqueline Lentzou
Speciale juryprijs: La maison du vent van Auguste Bernard Kouemo Yanghu
Beste actrice: Laleh Marzban in Moragheb
Beste acteur: Riccardo Scamarcio in I figli della scimmia
Beste scenario: Tommaso Landucci, Damiano Femfert voor I figli della scimmia
Beste korte film: Quelques instants de bonheur van Shaden Safieddine Tazi

Venice Immersive

Grote prijs: The Pigeon Ring van Yuqi Zhang, Shixin Tao
Speciale juryprijs: Out of the Ashes van Rory Mitchell, Nonny Peña
Achievement-prijs: Empire at Sea van Peter Flaherty

Overige prijzen

Armani Beauty Publieksprijs: Eu contez van Alina Şerban
Lion of the Future (beste debuut): La maison du vent van Auguste Bernard Kouemo Yanghu
FIPRESCI, competitie: Possible Love van Lee Chang-dong
FIPRESCI, Orizzonti: The Color of the Sun van Xavier Tera
Venice Classics, beste restauratie: La lunga notte del ’43 van Florestano Vancini

Giornati degli autori

Juryprijs (GdA Director’s Award): A veces me entra tristeza, otras veces rebelión van María Aparicio
Publieksprijs: Balcanica van Nicola Sorcinelli
Europa Cinemas Label: Une femme aujourd’hui van Robert Guédiguian