Spotlight – 27 oktober 2011

Hot damn! Deze maand is Ryan Gosling te zien in Drive en hoort hij bij de club nieuwe filmhelden. Kortom, met welke ster zouden we wel… een keer een ritje willen maken.

Liefde, het gebrek eraan of de gekkigheid die erbij komt kijken: dat is de rode draad in de films waar Ryan Gosling (1980) in speelt. Maar zijn sensuele acteercarrière begon op minder subtiele wijze: zeven jaar oud was Gosling toen hij in een Canadese tv-talentenjacht optrad, met een ietwat ongepast dansje. Naar eigen zeggen hopte hij heupwiegend over het podium, hand op het kruis, vingers aflikkend en flirtend met oudere vrouwen. Canada had het wekenlang nergens anders over.
Ondanks enige ophef over bepaalde seksscènes is zijn fascinatie omtrent de romantische liefde gebleven. "De prins verslaat de draak en trouwt met de prinses. Maar wat gebeurt er nadat ze bij elkaar zijn ingetrokken en een badkamer moeten delen?" filosofeert hij in een interview. Van het überromantische The Notebook (2004) tot de afbraak van een huwelijk in Blue Valentine (2010), het is liefdesperikelen wat de klok slaat. Tot nu dan, zijn huidige trendbreuk met de film Drive: opeens waagt Gosling zich aan een actiefilm, zij het een arthouse-achtige.
Fijn, want acteren kan hij wel. Gosling hoort bij de club nieuwe filmhelden als James Franco (127 Hours) en Tom Hardy (Inception), die kundigheid combineren met karakter (en knapheid). Meisjes adoreren hem, maar collega’s en critici ook: hij werd al 32 keer genomineerd voor uiteenlopende prijzen, nota bene al op zijn 27e voor een Oscar.

Broodjes smeren
En dat voor een Canadese jongen uit een mormoons gezin. Na de scheiding van zijn ouders viel moeder Gosling van haar geloof en mocht de 12-jarige Ryan auditie doen voor de illustere Mickey Mouse Club. Met zijn moeder verhuisde hij naar Florida om met onder andere Britney Spears en Justin Timberlake te werken aan een Disney-loopbaan.
Sindsdien heeft Gosling een hekel aan alles wat riekt naar commercie en leeghoofdigheid. Verbeten probeert hij integer en anti-Hollywood te zijn. Graag begeeft hij zich in het kielzog van George Clooney en zijn engagement, bijvoorbeeld in The Ides Of March (2011). Overigens is hij al jaren verlost van het lijzige Canadese accent: expres mat Gosling zich een Marlon-Brando-accent aan, dat hij zo goed instudeerde dat hij niet meer anders kan.
Dit jaar komen vier films met Gosling uit. Misschien is zijn arbeidsethos wel terug te voeren op die mormoonse opvoeding: als hij even geen filmproject heeft, gaat hij broodjes smeren in de lunchroom op de hoek of werkt hij in de keuken van zijn eigen Beverly-Hillsrestaurant Tagine. Of bouwt zelf een tafel. Of brengt bij zichzelf een tatoeage aan. Jammer dat nauwelijks meer valt te onderscheiden wat het voorstelt, geeft Gosling zelf ook toe. Iets tussen een cactus, een bloedend hart en een huilende kippenpoot in. Romantisch hoor, Ryan.

Olga van Ditzhuijzen