Evenementen (Focus) – 22 september 2010

  • Datum 22-09-2010
  • Auteur
  • Deel dit artikel

PAN’S LABYRINTH

Schijnwerper op kinderen
eyefilm.nl
Serieuze films over kinderen zijn boxoffice poison, merkte ooit een Amerikaanse producent op van wie de naam ons even niet te binnen wil schieten. Gelukkig is er niet naar hem geluisterd, zodat de filmgeschiedenis een enorme rijkdom aan films over kinderen kent. Voor de goede orde: dat zijn geen kinderfilms, maar films waarin door kinderogen naar de werkelijkheid wordt gekeken. Hoe groot deze filmschat is, is van 2 september t/m 27 oktober te zien in Eye. Onder de titel ‘Het kind in de film — van Truffaut tot Spielberg’ selecteerde Eye veertig films. De directe aanleiding voor het programma is de aanschaf door Eye van nieuwe kopieën van François Truffauts vier films over kinderen: les quatre cents coupl’argent de pochel’enfant sauvage en les mistons. Deze films staan centraal in het programma, omdat Truffaut de eerste regisseur was met serieuze interesse in kinderen. Je hoeft geen psycholoog te zijn om te zien dat die belangstelling is terug te voeren op zijn problematische kindertijd. Truffauts vier films zijn los van elkaar te zien, maar ook samen in een marathon op 18 september. Om het uitvoerige programma inzichtelijk te maken, zijn de films gegroepeerd rond thema’s als ‘Kinderen in oorlogstijd’ (onder meer Louis Malles au revoir les enfants en Spielbergs empire of the sun) en ‘Kinderen en hun droomwereld’ (onder meer Guillermo del Toro’s pan’s labyrinth). Het thema ‘Bijzondere meisjes’ bevat onder meer het zusje van katia van Mijke de Jong. De regisseur, die meer films heeft gemaakt over kinderen, opent op 2 september het programma met een inleiding.

Vragen, vragen, vragen
amsterdamfilmquiz.nl
Welke van de volgende regisseurs acteerde niet? A – John Huston, B – John Ford, C – John Cassavetes, D – Jon Favreau. Als u deze vraag kunt beantwoorden, bent u een geschikte kandidaat voor de filmquiz 19 september in het Ketelhuis. De quiz wordt georganiseerd door een groepje fanatieke filmliefhebbers, dat op regelmatige basis filmquizzen wil organiseren in Amsterdamse filmtheaters. Naast de quiz op 19 september staan er voor komend seizoen nog drie gepland. In de quizzen komt de filmcultuur in de breedste zin van dat woord langs: oude en nieuwe films, mainstream en arthouse en van Amerikaanse tot Aziatische cinema. Er zijn vragen over beeld- en geluidsfragmenten maar ook over triviale weetjes.

Eric Rohmer is niet dood
melkweg.nl
"Ik ben niet bang om niet modern te zijn", is een gevleugelde uitspraak van Eric Rohmer. De dit jaar op 89-jarige overleden Franse filmmaker bleef zijn leven lang trouw aan dit motto. Er zijn weinig filmmakers die zo’n stijlvast en consistent oeuvre — vijfentwintig speelfilms plus tientallen tv-films en korte films — hebben achtergelaten. Melkweg Cinema grijpt Rohmers overlijden aan voor een groot retrospectief (twintig films) van de man die in de jaren vijftig met de jonge honden Jean-Luc Godard en François Truffaut de ingedutte Franse filmwereld wakker schudde, maar altijd een buitenbeentje bleef. Zijn films waren te eigenzinnig en persoonlijk om tot een stroming te behoren. Rohmer verstond de kunst om abstracte ideeën en filosofische opvattingen — vaak over de liefde, maar ook over ethiek en moraal — in vlinderachtige, speelse dialogen te vertalen. Wie Rohmers films bekijkt, belandt in een verbaal universum, waarin de taal met de personages aan de haal gaat. Zij laten zich meevoeren door hun woordenstroom, om er later achter te komen dat de werkelijkheid zich niet laat vangen in woorden. De geest mag proberen het leven te begrijpen, het hart sticht altijd weer verwarring. Rohmer, die zijn levenlang katholiek was, wilde laten zien dat het leven een struikeltocht is. Ook moreel. Over de kloof tussen hooggestemde moraliteit en het rommelige dagelijkse leven maakte Rohmer tussen 1962 en 1972 zes films, die hij ‘morele vertellingen’ noemde: la boulangère de monceau, la carrière de suzanne, la collectionneuse, nadja à paris, ma nuit chez maud en le genou de claire. Ook een tweede vijfdelige cyclus (Comédies et proverbes, 1981-1987) gaat over de gebrekkige menselijke natuur, maar de films waren losser van toon. Rohmer op zijn best: la femme de l’aviateur, le beau mariage, pauline à la plage, les nuits de la pleine lune en l’ami de mon ami. Naast deze twee cycli vertoont Melkweg Cinema zes ‘losse’ Rohmer-films: zijn debuut le signe de lion, présentation ou charlotte et son steak, die marquise von o…, 4 aventures de reinette et mirabelle, les rendez-vous de paris en conte d’été. Ook te zien zijn twee documentaires over Rohmer: eric rohmer, preuves a l’appui (André S. Labarthe, 1995) en la fabrique du conte d’été (Jean-André Fleschi, Françoise Etchegaray, 2005).

ma nuit chez maud

Gek, gekker, gekst
maf3.nl
Bestaat er een relatie tussen kunst en gekte? De vraag staat centraal in het internationale Madness and Arts Festival, dat om de paar jaar in steeds een andere stad wordt gehouden. Het festival richt zich op kunstenaars en performers met een psychiatrische achtergrond en op kunstenaars die zich met gekte bezighouden. De eerste festivaleditie vond plaats in Toronto in 2003, de tweede drie jaar later in Münster. Haarlem is van 24 september t/m 3 oktober de festivallocatie voor de derde editie. Het festival speelt zich af in galleries en op kunstpodia met als centrale locatie museum Het Dolhuys. De Filmschuur participeert ook in het festival. Het filmtheater vertoont onder de titel Mad Cinema vijf films, waarbij door manipulatie van beeld en geluid de waanzin langzaam onder de huid van de kijker kruipt. De films zijn enter the void (Gaspar Noë, 2009), de documentaire tarnation (Jonathan Caouette, 2003), white ligthtning (Dominic Murphy, 2009), the sound of insects (Peter Liechti, 2009), en de wereldpremière van mère folle (Mieke Bal, Michelle Williams Galmaker, 2010). Daarnaast zijn drie films te zien onder de titel Cinema op de sofa: symbol Hitoshi Matsumoto, 2009), caos calmo (Antonello Grimaldi, 2008) en wilbur wants to kill himself (Lone Scherfig, 2002). Na het zien van al deze films bent u volleerd psycholoog of rijp voor de divan.

tarnation

Dikke mist
geheugenpaleis.nl
Van verdwaald in het geheugenpaleis — een documentaire van Klara van Es over het verlies van identiteit en houvast bij drie vrouwen met Alzheimer — organiseren een aantal filmtheaters op 21 september een speciale vertoning. Een gedeelte van de recette doneren deze filmtheaters aan de stichting Alzheimer Nederland. De film is vanaf 9 september ook in reguliere voorstellingen te zien.

Warmlopen
eyefilm.nl
Eye verhuist eind 2011 naar een nieuw onderkomen in Amsterdam-Noord. Om er niet als een vreemde eend neer te strijken, organiseert instituut al enige tijd voorstellingen voor de bewoners van Amsterdam Noord. Zo kan men alvast aan elkaar wennen. Op 4 september is er op het Buikslotermeerplein Eye Hiphops, een filmavond met live hiphop. Te zien is de twintig minuten durende film hangen of leven, waarin een groep jongeren uit Tuindorp Oostzaan hun eigen leven spelen. Vóór de film presenteren de jonge acteurs, onder wie de Lijpe Chickies, een live-rapoptreden. Daarna is colors te zien — de door Dennis Hopper geregisseerde speelfilm uit 1988. Sean Penn speelt een politieagent in Los Angeles die klem komt te zitten in een snoeiharde oorlog tussen bendes. Op de soundtrack staat muziek van Ice-T, Salt-N-Peppa en Los Lobos. Op 11 september organiseert Eye een Canta-Drive-in tijdens het Noorderparkfestival. Canta is het voor invaliden ontworpen piepkleine autootje, dat populair is geworden als boodschappenvehikel. In sommige kringen heeft de Canta een cultstatus. Om duistere redenen rijden vooral in Amsterdam-Noord veel van deze autootjes rond. Reden voor Eye om een Canta Drive-in te organiseren op het terrein van het voormalige tankstation West aan de Leeuwarderweg. Te zien vanuit de Canta is onder meer Steven Spielbergs duel (1971). Ook zijn er speciale Canta-activiteiten, zoals ‘pimp je Canta’.

hangen of leven

Moord met gamelan
tropentheater.nl/igfa
De Indonesische regisseur Garin Nugroho maakte vier jaar geleden opera jawa (ook bekend als requiem for java), een gamelanmusical/opera waarin een liefdesdriehoeksverhouding in een dorp eindigt in moord en doodslag. In het kader van het International Gamelan Festival Amsterdam, dat van 2 t/m 11 september wordt gehouden, heeft de regisseur in opdracht van het Tropentheater de film bewerkt tot muziektheater. De bewerking is van 2 t/m 5 september te zien in het Tropentheater.

Niet voor alle leeftijden
butff.nl
Het BUT — een samentrekking van B-films, Underground en Trash — Festival is toe aan zijn vijfde editie. Liefhebbers van maffe, eigenzinnige en obscure cinema kunnen van 8 t/m 12 september weer terecht in Breda. Het festival wordt geopend door de tragikomedie cadavres (Eric Canuel, 2009), waarin een zoon zijn moeder, die hij hielp bij haar zelfmoord, in de kelder van hun vervallen huis dumpt. Maffe film? Het kan maffer, zoals in captain berlin vs. hitler (Jörg Buttgereit, 2009), een registratie van een toneelstuk, waarin een superheld Hitler probeert te vermoorden. Van regisseur Buttgereit, hoofdgast op het festival, is meer werk te zien, waaronder nekroromantik 1 en schramm. De Duitse filmmaker is ook aanwezig bij het symposium ‘Grenzen verkennen en overschrijden?’, waarin wordt gepraat over filmkwaliteit en wie dat bepaalt. Best mogelijk dat op het symposium wordt gesproken over l.a. zombies (Bruce LaBruce, 2010), dat in Australië als ‘gay zombie porn’ is verboden. Naast filmvertoningen is er een randprogramma met underground dichters, een filmworkshop, muziekoptredens en performances.

Over het hoofd gezien
smartprojectspace.net
Het Amsterdamse Smart Cinema richt zich op interessante films die de Nederlandse filmtheaters niet halen. Daarvan blijken er veel te zijn. Het filmtheater vertoont er deze maand twee. Het speelfilmdebuut the immaculate conception of little dizzle (David Russo, 2009) gaat over een groepje schoonmakers, dat zonder dat ze het weten in een kantoorgebouw worden gebruikt voor een consumentenexperiment. Het leidt onder meer tot merkwaardige hallucinaties. De animaties in de film zijn van de Nederlandse filmmaker en kunstenaar Rosto. The New York Times noemde de film een "innovatieve, karaktergedreven, door verbeeldingsrijke animatie aangescherpte komedie." De tweede film is de Georgische speelfilm susa (Rusudan Pirveli, 2010). Het in neorealistische stijl gefilmde drama gaat over het moeilijke leven van een twaalfjarig jongetje in een grauwe stad. Het joch moet in louche cafés de door zijn moeder illegaal gestookte wodka afleveren. Met het weinige geld houdt de vrouw zichzelf en haar kind in leven. Ooit zal het beter worden, houdt het jongetje zichzelf voor. Variety prees de ‘onsentimentele blik’ op armoede. 

the immaculate conception of little dizzle

Meer dan popcorn
pathe.nl
Drie jaar geleden begon Pathé in vijf bioscopen (Pathé Tuschinski, Buitenhof, de Kuip, Groningen en Eindhoven) het PAC-festival: voorpremières van vijf grote arthousefilms op één dag. Het experiment sloeg aan en beleeft 12 september zijn derde editie. Voor 27,50 kan worden gekeken naar voorpremières van mother and child (Rodrigo Garcia), cell 211 (Daniel Monzón), the kids are allright (Lisa Cholodenko), the american (Anton Corbijn) en the killer inside me (Michael Winterbottom).

cell 211

Upload Cinema
uploadcinema.net
De straat is, net als internet, een vrijplaats voor kunstenaars. Van videograffiti tot favela painting, van flash mobs tot online video-art. Of ze muren gebruiken of niet, ze passen nooit in hokjes. Ook grote kunstinstellingen kunnen niet meer om ‘guerrillakunst’ heen. Upload Cinema brengt het beste van het web in de bioscoop. Op 6 september zal de nieuwste voorstelling van Upload Cinema ‘Street Art’ te zien zijn in een groot aantal steden.

Geschreven door