VOLEURS DE CHEVAUX

Het Wilde Oosten

  • Datum 18-02-2011
  • Auteur
  • Gerelateerde Films VOLEURS DE CHEVAUX
  • Regie
    Micha Wald
    Te zien vanaf
    01-01-2007
    Land
    Frankrijk
  • Deel dit artikel

De Belgische debuutfilm voleurs de chevaux gaat over broederliefde, maar is vooral een lofzang op simpele avonturenfilms.

De Belgische regisseur Micha Wald is te laat geboren. Zijn film voleurs de chevaux ademt verlangen naar de ruige tijd dat het woord paardendieven niet deed denken aan filmavonturen, maar aan de werkelijkheid. We bedoelen de tijd dat je je paard, zoals nu je fiets, niet onbeheerd kon achterlaten. Het overkomt de twee broers Jakub en Vladimir "ergens in het oosten in 1856" als ze in een bos in een meertje gaan zwemmen. Bij het vrolijk gespetter vergeten ze hun paarden, die worden beslopen en gestolen door de zigeunerbroers Roman en Elias. Omdat de primitieve broers messentrekkers zijn — in die tijd waren zigeuners nog echte zigeuners — is het niet handig dat Jakub ze uitdaagt voor een vechtpartij. Vladimir overleeft het niet, waarna wraak Jakubs levensdoel wordt. Zal hij erin slagen Roman en Elias om zeep te brengen? Voordat dat duidelijk wordt, toont de in drie delen opgesplitste film het verleden van de broers. Jakub en Vladimir lieten zich als jonge knullen ronselen voor een Kozakkenleger, waarin de liefde voor het paard hoogtij viert. In de woorden van een officier: "Het paard is de mooiste schepping van God na de Kozakken." Het klinkt grappig, maar de sfeer en het werk in het leger zijn niet om over naar huis te schrijven. De twee zijn de pispaaltjes en moeten gore poepdozen legen. Vooral de goedaardige, zwakke Vladimir wordt diep vernederd. Het leger bevalt hem en zijn broer nog slechter als ze merken dat het geen peacekeeping force is, maar een plunderende bende, die alles doorboort wat voor de bajonet komt.

Monty Python
Het in de Oekraïne opgenomen voleurs de chevaux bevat imponerende beelden van landschappen, waarin de personages — symbolisch voor hun leven in de natuur — lijken te verdwijnen. We zien een wereld waarin basale natuurwetten het menselijk gedrag bepalen. De personages worden gedreven door oergevoelens en stuiven ongeacht de gevolgen op hun doel af. Het levert soms spectaculaire beelden op, maar het valt niet mee om voleurs de chevaux steeds serieus te nemen. Soms lijkt de film ongewild een parodie op ruige epische avonturenfilms. We zouden niet vreemd opkijken als de mannen van Monty Python het beeld in galopperen. Het komt voort uit het volstrekt negeren van de historische werkelijkheid. We begrijpen dat de inzet van filmmaker Micha Wald een mythische werkelijkheid is, waarin de woorden paardendieven en Kozakken een magische klank hebben, maar zijn ambitie is te hoog gegrepen. We zien geen mythische film, maar een poging om een mythische film te maken. voleurs de chevaux doet denken aan de epische films van Kurosawa, maar komt nooit in de buurt van dat niveau. Wat niet wil zeggen dat de film mislukt is: naast de fraaie, stemmingsvolle natuurbeelden maken de acteurs veel indruk. De messentrekkers Jakub (Andrien Jolivet) en Roman (Grégoire Colin) komen we ’s nachts liever niet in een donker steegje tegen.

Jos van der Burg