TARA ROAD

Mijn vrouw, jouw vrouw

  • Datum 07-02-2011
  • Auteur
  • Gerelateerde Films TARA ROAD
  • Regie
    Gillies MacKinnon
    Te zien vanaf
    01-01-2005
    Land
    Ierland
  • Deel dit artikel

De Schotse regisseur Gillies MacKinnon heeft met de bestseller-verfilming Tara Road — waarin twee vrouwen van huis wisselen — een wispelturige tragikomedie gemaakt. Ontroering zit gelukkig in het detail.

In de Amerikaanse reality-shows ‘Wife swap’ en ‘Trading spouses’ en de Nederlandse navolger ‘Mijn vrouw, jouw vrouw’ wisselen twee vrouwen tien dagen van huishouden. Het opgeruimde type staat opeens in een varkensstal en moet zich temidden van een lamlendige, buishangende man en een stel onaangepaste, schreeuwende kinderen zien te redden. De echtgenote en moeder die normaalgesproken bij deze beestenbende hoort, weet zich andersom nauwelijks raad met Glassex en Biotex.
Een beetje jammer voor de Schotse regisseur Gillies MacKinnon dat zijn nieuwste film Tara Road — over een Amerikaanse en een Ierse vrouw die van huis wisselen — continu aan die platte, uitgekauwde maar niettemin verslavende tv-formule doet denken. MacKinnon volgt hetzelfde stramien van twee verschillende werelden die even aan elkaar mogen ruiken. De Amerikaanse met de strakke, witte villa en het aangrenzende zwembad dwaalt opeens door een oud Iers huis met open haard en schemerlampjes en bonte bloementuin. In deze andere omgeving kan ze opeens wél praten over het kind dat ze heeft verloren. Het lucht zichtbaar op. De Ierse ontdekt op haar beurt dat ze een bikini heeft, en zomerjurkjes, en dat ze ook heel goed zonder die draaikonterige, overspelige echtgenoot kan. De opgewekte feministische finale — waarin wraakzuchtige vrouwen en vriendinnen samenkomen — oogt na al die ontdekkingstochten wat plompverloren.

Frons
Aan de ene kant past Tara Road prima in MacKinnons oeuvre dat grotendeels bestaat uit verfilmingen van boeken van vrouwelijke schrijvers. Na George Eliot, Pat Barker en Esther Freud is de Ierse schrijfster Maeve Binchy aan de beurt. Haar gelijknamige roman uit 1999 bereikte via Oprah’s Book Club een miljoenenpubliek en het is alsof MacKinnon voor het eerst in zijn carrière iets dergelijks beoogt. Tara Road is een breed uitwaaierend verhaal over Amerika en Ierland, met wat tragedie en komedie, om een ieder te plezieren. Shampoo-model Andie MacDowell gooit er als de Amerikaanse in Dublin nog eens een ingestudeerde frons tegenaan.
Beter toeven is het bij Olivia Williams als de Ierse in Connecticut. Ze is hier even charmant als in Wes Andersons Rushmore (1998) waarin ze een lerares speelde waarop haar jonge leerling Jason Schwartzman wel verliefd móest worden. En ze is de enige die het mooie, stille drama uit MacKinnons vorige films in herinnering weet te roepen: Tiger Award-winnaar Small faces (1996), de Esther Freud-verfilming Hideous kinky (1998) met Kate Winslet als hippiemoeder in Marokko, en vooral de Pat Barker-verfilming Regeneration (1997) over shell-shocked soldaten direct na de Eerste Wereldoorlog. In deze films kon MacKinnon even de tijd stil zetten. Of beter gezegd: hij kon een klein dramatisch of romantisch moment bevriezen, zodat een bepaalde gebeurtenis (die nog druk bezig was zich te voltrekken) al een herinnering leek. In Tara Road is het een beetje te druk voor de echte MacKinnon-touch.

Belinda van de Graaf