Sound of Metal

Wild om je heen slaan

Sound of Metal

Riz Ahmed schittert in dit immersieve drama over een drummer die doof wordt.

In deze lockdowntijden worden met enige regelmaat films online uitgebracht die je eigenlijk liever op een groot scherm zou willen zien. Maar Sound of Metal, nu te zien via Amazon Prime, is een film die je het liefst op een groot scherm zou willen hóren. Al komt luisteren op een koptelefoon de immersieve kracht van het geluidsontwerp, dat je meesleept in de ervaring van een drummer die plotseling doof wordt, misschien juist wel ten goede. Laptopspeakertjes zullen in ieder geval niet echt recht doen aan het grote dynamisch bereik van de film, die laveert tussen explosieve noise-optredens, contemplatieve momenten en agressieve stiltes.

Debuterend regisseur Darius Marder schreef eerder mee aan Derek Cianfrance’s The Place Beyond the Pines (2012). Cianfrance’s invloed is onmiskenbaar in Sound of Metal, en niet alleen in de grungy stijl en die mix van contemplatief en explosief. Sound of Metal is in essentie een remake van een film die Cianfrance draaide, maar nooit afmaakte.

In 2009, nog voor zijn doorbraak met Blue Valentine (2010), ging Cianfrance mee op tour met heavy-metalband Jucifer, bestaand uit koppel Gazelle Amber Valentine en Edgar Livengood – hij de drummer, zij de frontvrouw-met-gitaar. In hun camper reisden ze van optreden naar optreden en onderweg creëerden ze met Cianfrance een fictioneel verhaal waarin zij als zichzelf de hoofdrollen speelden. Dat verhaal draaide om de opkomende doofheid van de drummer. De film had Metalhead moeten gaan heten, maar werd nooit voltooid. Cianfrance moedigde Marder vervolgens aan het verhaal op zijn manier opnieuw te vertellen.

Die nieuwe versie draait om Ruben (Riz Ahmed), drummer in een noiseband waarvan zijn vriendin Lou (Olivia Cooke) de zangeres en gitarist is. Het uitgangspunt is hetzelfde gebleven: de twee reizen in hun camper van optreden naar optreden, tot Ruben plotseling geen klap meer hoort. Binnen enkele dagen is hij vrijwel geheel doof, en daarmee komt zijn complete bestaan op losse schroeven te staan. Zijn relatie met Lou, zijn precaire soberheid na een leven vol drugsverslaving, zijn vermogen om überhaupt te functioneren: alles blijkt afhankelijk van de muziek.

In de kern is Sound of Metal een verslavingsdrama, al bepaalt Rubens doofheid de vorm van de film – Marder bespeelt meesterlijk de vele registers die stilte blijkt te hebben. Lou manoeuvreert Ruben naar een alternatieve gemeenschap van doven ergens in de bossen; in feite een soort afkickkliniek. De leden moedigen Ruben aan om zijn doofheid te omarmen, terwijl hij zelf gefixeerd blijft op een wondermiddel: met een cochleair-implantaat kan alles bij het oude blijven, gelooft hij. De film hangt op de schouders van Riz Ahmed, die zonder corona in 2020 ongetwijfeld een enorm doorbraakjaar zou hebben beleefd. Hij speelt Ruben met dezelfde op ontploffen staande ingetogenheid die ook de rest van de film bepaalt.