DERECHO DE FAMILIA aka FAMILY LAW

De wetten van vader en zoon

  • Datum 14-12-2011
  • Auteur
  • Gerelateerde Films DERECHO DE FAMILIA aka FAMILY LAW
  • Regie
    Daniel Burman
    Te zien vanaf
    01-01-2006
    Land
    Argentinië/Italië/Spanje/Frankrijk
  • Deel dit artikel

Argentijn Daniel Burman behoort tot de meer toegankelijke filmmakers van de Nuevo Cine Argentino. In derecho de familia zeilt hij sierlijk door het Joodse familieleven.

Met frivole stapjes zwiert Perelman senior (gespeeld door Arturo Goetz) de trap af van het advocatenbureau waar hij werkt. Perelman junior (gespeeld door Burmans vaste acteur/alter ego, bijvoorbeeld uit el abrazo partido, Daniel Hendler) zwiert op eenzelfde manier. Junior draagt net als Senior een lange trenchcoat. Senior is advocaat, Junior doceert Rechten op de universiteit. Beide Perelmannen zijn vader, beide Perelmannen hebben een zoon.
derecho de familia (family law) van Daniel Burman (1973) ging eerder dit jaar in première tijdens het Filmfestival Berlijn en won onder andere de Publieksprijs op het Mar del Plata Filmfestival in zijn thuisland Argentinië. De film gaat over beide Perelmannen, maar vertelt vooral het verhaal door de ogen van Perelman Jr.: de jonge vader die door zijn jonge zoontje met zijn neus wordt gedrukt op zijn eigen jeugd en de rol die zijn vader daarin speelde. Wat zijn de overeenkomsten, wat zijn de verschillen? Welke dingen deden ze samen, en belangrijker, welke dingen bevielen hem? Was zijn vader een ‘goede vader’ en wil hij op hem lijken? Zal hij zich moeten houden aan de ‘derecho de familia’, de wet van de familie, net zoals hij door zijn werk de wetten van het land handhaaft? Of kan hij zich eraan onttrekken?

Zorgeloos
Bij zulke thema’s zou je een zwaarmoedige film verwachten: een zelfanalyse, een analyse van de relatie met je vader en een analyse van de relatie tussen jouw zoon en jezelf. Burman koos echter een volkomen andere manier om derecho de familia vorm te geven. De beelden zijn licht en kleurig en worden ondersteund door een vrolijk pianothema. De dialogen zijn luchtig en grappig en de personages lijken over het algemeen zorgeloos. Het wordt maar één keer triest: als Perelman Sr. sterft. Op dat moment valt het licht uit bij Perelman Jr., belt een huilende en geschrokken secretaresse ’s nacht bij hem aan en ontdekt hij dat hij ‘het geheim van zijn vader’ nooit ontraadseld heeft.
Maar die donkere beelden houden niet lang aan. De dood van Perelman wordt in het shot daarna zichtbaar gemaakt door hem tegen een mensenmassa in te laten lopen. Dit is het enige bijzondere dat aan hem te zien is. Hij ziet er voor de rest levendig en gezonder uit dan ooit, niets vervelends aan. De verwarring en de twijfel in derecho de familia worden zo slechts impliciet op de kijker overgebracht.
Burman wil laten zien hoe moeilijk het is om een vader te zijn, maar ook hoe lastig het is om een zoon te zijn. Geen eindeloze drama’s waar je ongelukkig van wordt; juist een film die rustig en subtiel is. Door die luchtige en vrolijke toon worden de analyses, die Perelman Jr. van zichzelf moet maken, nooit een vervelende opgave, maar een noodzakelijk proces dat ons helpt zowel het fenomeen ‘vaders’ als ‘vaderschap’ te begrijpen. Wie weet behandelt Burman in een volgende film de relatie tussen moeder en dochter. Het zou mooi zijn als we onze moeders nu ook eens zouden begrijpen!

Laura van Zuylen