An Impossibly Small Object

Tasten naar kunst

  • Datum 18-12-2018
  • Auteur Joost Broeren-Huitenga
  • Gerelateerde Films An Impossibly Small Object
  • Regie
    David Verbeek
    Te zien vanaf
    03-01-2019
    Land
    Taiwan/Nederland/Kroatië, 2018
  • Deel dit artikel

In zijn breekbaar intieme zevende speelfilm An Impossibly Small Object verbeeldt David Verbeek een zoektocht naar het ontstaan en de betekenis van kunst.

“Racen met de handrem erop”, zo omschreef David Verbeek zijn carrière toen ik hem in 2015 interviewde over zijn vorige film Full Contact. Ooit was hij de grote belofte van de Nederlandse cinema, inmiddels een min of meer gevestigde naam, maar nog altijd duurt het eindeloos voor zijn films van de grond komen. Bij Full Contact duurde het ruim vijf jaar. Zijn volgende grote film, Dead & Beautiful, staat al veel langer op het sudderpitje. En tussendoor maakt Verbeek alsnog gewoon films, kleine low-budgetproducties. Gas erop.

Zijn zevende speelfilm An Impossibly Small Object, die vorig jaar op het IFFR in première ging, is zo’n ‘tussendoortje’. Collega Morgan Knibbe (ook al zo’n beloftevolle filmmaker die zit te wachten tot hij aan het werk kan) verzorgde het camerawerk. De film werd deels gedraaid in Verbeeks eigen appartement in Amsterdam. En de regisseur speelt, in zijn acteerdebuut, ook zelf de hoofdrol, als een fotograaf die gefascineerd raakt door een foto van een jong meisje met een vlieger die hij maakt in Taipei. Ergens zijn het noodgrepen, maar het geeft de film ook een prachtige, fragiele intimiteit.

Net als Full Contact is An Impossibly Small Object een film in drie delen, al is die opdeling hier nog intuïtiever en dromeriger dan in de eerdere film. Het eerste deel is een betoverende korte film op zich, waarin we in het leven van het Taiwanese meisje Xiao Han (Lucia) duiken. Of wie weet is het een voorstelling daarvan door de fotograaf, die zich het leven achter dat meisje met een vlieger op zijn foto indenkt.

In het iets minder overtuigende slotdeel van de film leidt dat hem ertoe om te gaan graven in zijn eigen jeugd. Wat is het dat hem zo fascineert aan de foto? De twee helften worden verbonden door een centrale scène die een brug slaat tussen de twee levens van de fotograaf, dat in Azië en dat in Nederland. Op een intercontinentale vlucht heeft hij een filosofisch gesprek hij met een oude dame, gespeeld door de legendarische Chinees-
Amerikaanse actrice Lisa Lu (The Last Emperor; The Joy Luck Club; Crazy Rich Asians).

Een korte proloog waarin de fotograaf ten burele van een subsidiefonds zijn werk verdedigt, maakt duidelijk waar het allemaal om draait: om het maakproces achter kunst. Zoekend en tastend, gestuurd door zowel universeel-menselijke thema’s als de zeer particuliere interesses van een maker, met geen mogelijkheid vooraf volledig in een planning te gieten. Zo bezien is An Impossibly Small Object misschien ook een beetje een afrekening met dat makerschap met de handrem erop.