Porn Film Festival Amsterdam 2026
Waarom we pornofilmfestivals nodig hebben
Thing
Het derde Porn Film Festival Amsterdam was niet alleen een lief feest, maar ook een noodzakelijke bijdrage aan een groeiende scene, een zich ontwikkelend filmgenre en een vriendelijker wereld.
Van alle filmgenres wordt porno vermoedelijk het meest solo bekeken. Terwijl er goede redenen zijn voor een gezamenlijke ervaring. Ik weet er zo negen.
Met zijn derde editie is het Porn Film Festival Amsterdam (ik maak er PoFFA van, want PFFA is al van het Palestinian Film Festival Amsterdam) nu het langstlopende pornofilmfestival in de Nederlandse filmgeschiedenis.
Na het pionierende Wet Dream Film Festival in 1970 en 1971, dat te boek staat als het eerste pornofilmfestival van Europa, de twee afleveringen van Rated X in 2007 en 2009 en het eenmalige Holy Fuck Film Festival in 2015 (en losse evenementen waaronder Cinema Erotica in Eye in 2017 en de altijd gezellige Schmutz-bioscoopprogramma’s) organiseert een internationaal gezelschap – dat naar eigen zeggen vijf continenten vertegenwoordigt – sinds 2024 het PoFFA op meerdere locaties in de hoofdstad.
En dat is goed, want we hebben pornofilmfestivals nodig. Want:
1) Want samen
Ten eerste: omdat het net zo’n goed idee is als een mensenrechten-, animatie- of documentairefilmfestival. Met z’n gezamenlijke filmervaring, de koffie voor en borrel na, het racen tussen locaties en de collectieve buzz van de festivalbeleving. Dit snapt neem ik aan iedereen. Nederland is festivalland.
PoFFA 2026: Your Real Companion
Het geestige Your Real Companion van Officer Flower en Iris Glitzer hekelt, via een tamelijk genuanceerde vooruitblik op interactieve AI-porno, het consumptief gedrag van de monomane thuiskijker. Waarbij ‘authentieke’ AI – niet onvoorstelbaar – op zeker moment alleen nog maar luistert naar de eigen verlangens.
2) Want gemeenschap
En met ‘gemeenschap’ bedoel ik in dit geval: community. Het festival is een ontmoetingsplek voor sekswerkers en andere pornomakers, afkomstig uit verschillende landen en disciplines, en voor wie met hen in contact wil komen – zie ook de Industry Day. Van zulke veelomvattende, hokjes overstijgende bijeenkomsten zijn er niet zo veel.
PoFFA 2026: Mannenmelk
De Nederlandse product designer Iris van Kalsbeek toonde haar afstudeerwerk van de Academie Minerva. Ondanks aanvankelijke academische tegenwind, vertelde ze bij een q&a, presenteerde ze haar zelfgemaakte koeienmaskers, voorbinduiers en stalen rekken middels haar eigen droogkomische, zuivelnatte pornofilm Mannenmelk.
3) Want opbouwen
Meerdere filmmakers vertelden in q&a’s dat ze hun (korte) films vanwege het festival gemaakt hadden of op het festival medewerkers hadden ontmoet. Aan het begin van het kortfilmprogramma Polder porno vertelde een organisator dat ze bij het eerste festival in 2024 één Nederlandse inzending kregen, een jaar later negen en dit keer achttien. Ze hopen voor volgend jaar daarom op zesendertig Nederlandse inzendingen. Er wordt hier aan iets gebouwd.
PoFFA 2026: ://submersion
De poldertitel ://submersion van Twyla Twilight en Emma Grima is een voorbeeld van de emotionele gelaagdheid van geilheid die op het festival te vinden was: zelf ontdekte Twilight pas gaandeweg dat hun verfilmde droom ook ging over ongezonde relaties en seksuele passiviteit. Wat het allemaal niet minder opwindend maakt – integendeel, de seks wordt zo geloofwaardiger en herkenbaarder.
4) Want q&a
Toen ik voor het eerst het toonaangevende Porn Film Festival Berlin bezocht, waren de q&a’s een eyeopener: het simpele feit dat de regisseur of performer na afloop vragen beantwoordt, opent het hele denken over porno als filmgenre. Opeens gaat het over intentie, inspiratie en ambitie – en ontstaan vanzelf vergezichten over wat het genre verder nog vermag. Elke q&a kijkt ook vooruit.
PoFFA 2026: You’re not a Regular: A Porn Made for Almans
Ik moest wennen aan het expres uitvergrote acteren van hoofdpersoon-regisseur Silicone Pussy in You’re not a Regular: A Porn Made for Almans, maar werd geraakt door de consistente visie en de intensiteit van de politieke boodschap. Wat doorliep in de q&a, waarin Silicone Pussy met precisie en emotie de positie van migrant-sekswerkers in Berlijn beschreef. De ervaring van film+Q&A werd meer dan de som der delen.
5) Want kunst
En dat is hoe een kunstvorm zich ontwikkelt: door debat, discussie, de confrontatie met publiek en collega’s. ‘Kunst’ is ook een van van de vier uitgangspunten van het PoFFA (naast veelstemmigheid, genot en gemeenschap). Want waar cinema zijn status als kunstvorm inmiddels wel veroverd heeft, heeft het filmgenre porno nog een lange weg te gaan. Waarbij het helpt om de meeste low- en nobudget kortfilms te benaderen als experimentele, underground- of avant-gardecinema.
PoFFA 2026: Fantasies
Fantasies van Goodyn Green en Jasko Fide is de enige festivaltitel die ik zag waarin de seks zélf ook filmisch, gedurende langere tijd, volledig boeiend bleef – dankzij close camerawerk, superieure montage en zwartbalken, splitscreens en inzetjes. Een kleine masterclass. Bovendien toont de film een zeldzaam golven tussen opwinding en ontspanning, in plaats van het linea recta toewerken naar een climax als vanzelfsprekend eindpunt.
6) Want niche
Maar waarom een apart pornofilmfestival? Omdat andere festivals het grotendeels laten liggen. In die zin is de noodzaak van een pornofilmfestival vergelijkbaar met de noodzaak van Imagine, het festival voor relatief ondergewaardeerde genres als fantasy, sciencefiction, horror en wat we dan maar ‘cult’ noemen (maar dus niet porno). Genres die onder meer dankzij Imagine steeds meer serieus worden genomen.
PoFFA 2026: Taranta Taranta
Taranta Taranta van de Iers-Nederlandse Kiki Kazimi en Boricua Lola Pistola put inspiratie uit het Zuid-Italiaanse ‘culturele syndroom’ Tarantisme, waarvan de ‘hysterie’ alleen met pre-christelijk extatisch dansen genezen kan worden. Het resultaat is een voorbeeld van de vruchtbare connectie tussen porno, muziek en dans. Oftewel: hoe je wild bewegend je niche sloopt.
7) Want politiek
Het organiseren van een pornofilmfestival is zelf politiek, merkte een organisator op bij het programma Porn, Peace, Politics. Daarnaast vraagt de programmering politieke keuzes rond representatie, acceptatie en emancipatie – waaronder delicatere onderwerpen als CNC (consensual non-consent, zoals in Lady Rochester en Eugène Plantagenets The Feminist’s Dungeon, waarin een linkse activist een extreem-rechtse bullebak martelt – met instemming van de performer uiteraard) of scatofilie, zoals Peter Cage’s uitschieter Breakfast Time in het programma Holy Shit. En veel alternatieve pornofilms zijn zelf uitgesproken politiek, met activistische boodschappen als drijvende kracht. Want, aldus Lady Rochester: “Je kan porno niet losmaken van politiek, omdat politiek zich niet losmaakt van porno.”
PoFFA 2026: Rat Trap
Een van de vreemdste ontsporingen van de transfobe haatcampagne in de Verenigde Staten was het schrappen van onderzoeksgelden waarmee “muizen transgender werden gemaakt”. Onzin natuurlijk, maar hoe dat beter belachelijk te maken dan door er een pornofilm op te baseren? Het Amerikaanse Rat Trap van ‘alterotics’ Anais Alias en Avery Jaye is op een gezellige manier rommelig, met visuele grapjes en een performer in muizenpak. Plus wat guerrilla-opnames van ‘kaas snuffelen’ in de supermarkt.
8) Want media
Om de hand in eigen boezem te steken (en in één moeite door in de boezems van mijn collega’s): filmcritici schenken weinig aandacht aan porno als kunstvorm. En festivals zijn bij uitstek de manier om journalistieke aandacht te focussen. Omgekeerd werkt het ook: journalisten die wel serieus over het genre willen publiceren, zoeken aanleidingen om het te agenderen – dus net zoals het festival media nodig heeft, hebben die journalisten het festival nodig.
PoFFA 2026: The Eternal Whore. Regulation of Sex Work Through History
The Eternal Whore. Regulation of Sex Work Through History van Rori Dior en Diego Gómez is een leerzame kortfilm gemaakt voor de tentoonstelling With Legs Wide Open in het Schwules Museum, Berlin, die zelf fungeert als journalistiek overzicht van de historische Duitse regels voor sekswerk en de eeuwige afwisseling van striktere en vrijere periodes – maar dan gebracht met klassiek cabareteske flair.
9) Want lief
Als bekenden vragen hoe het festival was, is mijn eerste reactie: lief. De samenkomst en sfeer zijn overweldigend zorgzaam, vanzelfsprekend inclusief en een warm bad voor iedereen die de representatie van seksualiteit wil vernieuwen, vieren of heroveren. Ook los van het onderwerp porno, hebben we zulke hartverwarmende plekken in deze tijden heel erg nodig.
PoFFA 2026: Thing
In de woordeloze romkom Thing van de Israëlische Ori Di Vincenzo, die eerder Kezah and Sharp (2020)maakte over de relatie tussen een man en een faxapparaat, zoekt een steeds wanhopiger latex-fetisjist in Berlijn naar haar vertrokken meubilair-sub, die zich vervangen voelde door het nieuw aangeschafte zwart-rubberen bankstel. Ik zal de afloop niet verklappen, maar het leverde “awwww”s op in de zaal.
Hoe meer het de kans krijgt te groeien, hoe meer het Porn Film Festival Amsterdam een netwerk oplevert waar ook andere festivals, instellingen en makers baat bij hebben. Het zou zich, als menskracht en financiering het toelaten, misschien ook nog kunnen uitbreiden met XR – mijn stokpaardje – zoals het nu al live performances, workshops en een installatie heeft omarmd.
Het derde Porn Film Festival Amsterdam vond plaats van 26 februari t/m 1 maart 2026 in onder meer theater De Richel, studiocomplex CliffordStudio en Filmhuis Cavia in Amsterdam.