Junk

Een film over bendegeweld in Los Angeles, of toch een worstelende schrijver die zijn eerste film probeert te maken? Debuterend regisseur Jack Begert kon niet kiezen. En maakte ze allebei.

“Het publiek geeft blijkbaar de voorkeur aan postmoderne drek boven een verkenning van sentimentaliteit.” Het is niet de reactie waar scenarioschrijver Martin (David Schwimmer) op hoopte, als hij in een restaurant in Los Angeles een bevriend stel vertelt over de film die hij van de grond probeert te krijgen. Zijn eerste feature. Maar zijn ideeën worden afgedaan als ’troep’.

In een ambitieuze zet besluit debuterend regisseur Jack Begert met Junk beide verhalen te vertellen: postmoderne troep over Martin die onder invloed van geneesmiddelen op doktersrecept zijn scenario probeert af te ronden, én een sentimenteel verhaal over Karla (Talia Ryder) en AJ (Dominic Fike), twee drugsverslaafden van wie de levens dat van Martin kruisen.

Hoewel er overeenkomsten tussen de twee verhaallijnen zijn, is de overgang tussen beide telkens zo scherp dat ze als totaal verschillende films aandoen. Dat past wel bij de meta-film, want Junk is in zekere zin ook twee films: het is een hermontage van Little Death uit 2024, dat alleen op Sundance te zien is geweest. In die film waren de twee verhaallijnen haast letterlijk twee losstaande films. In deze licht ingekorte versie, op Mubi te zien, zijn ze iets meer met elkaar verweven.

Begert maakte carrière als regisseur van videoclips. Je kunt wel wat van hem herkennen in Martin, een tv-scenarist die zijn debuut op het grote scherm wil maken. De onsympathieke Martin schrijft een personage dat op hemzelf is gebaseerd, maar dat door iedereen als te onsympathiek wordt beschouwd.

Voordat Martin aan zijn speelfilm werkte, maakte hij een flauwe sitcom over een koppel dat in het lichaam van de ander ontwaakt. Nu moet hij aan zijn eigen genderswap geloven: met een vrouwelijk hoofdpersonage denkt de studio een woke publiek te kunnen aanspreken. Op dat moment verandert Martin plots in een vrouw, gespeeld door Gaby Hoffman.

Het verhaal over Karla en AJ gaat over de andere kant van LA – niet die van gekwelde Hollywood-sterren, maar die van bendegeweld. De bevriende twintigers raken betrokken bij een drugsdeal die uit de hand loopt. Weer zo’n cliché. Maar Begert weet er charme aan toe te voegen.

Critici waren verdeeld over Junk. Sommigen zouden het liefst hebben gehad dat de film bij Martin bleef, anderen vonden dat alleen het verhaal over AJ en Karla ertoe deed. Postmoderne drek of sentimenteel cliché. Proberen om beide te combineren – in de voetsporen van het door Charlie Kaufman geschreven Adaptation. (2002) – is moeilijker dan het lijkt.

Junk is vanaf 23 oktober 2026 te zien op Mubi (VoD).