Berlinale 2026: de critics’ grids

Eén criticus is geen criticus, zeg ik altijd maar. En daarom hebben we critics’ grids. In hun beoordelingen van de Berlijnse hoofdcompetitie komen deze titels bovendrijven: Rose, Meine Frau weint, The Loneliest Man in Town, We Are All Strangers en Queen at Sea.

Net als in Cannes en in Venetië hebben we sinds vorig jaar ook in Berlijn genoeg critics’ grids voor een informatief overzicht op de dag van de uitreiking van de Gouden Beer. Tegenover die officiële lauwerkrans staat het – ik doop het bij deze – onofficiële Gouden Pennetje, waarvoor de kandidaten (op voorlopige basis, want de laatste competitietitels moeten nog in première gaan) te destilleren vallen uit onderstaande grids.

Screen
Op het moment van schrijven gaat in deze bekendste grid – ook te lezen in de dagelijks op het festival verspreide Screen Daily – Markus Schleinzers door ware gebeurtenissen geïnspireerde zwart-witfilm Rose aan de leiding met een 3,3 uit 4. Europese superster Sandra Hüller speelt de zeventiende-eeuwse vrouw die zich uit vrijheidsverlangen voordoet als man. Ik trapte daar niet in, maar het dorp wel – en daar ging het maar om. Ook de nummer twee is zwart-wit, Fernando Eimbcke’s Moscas (Flies, 3,1), over de onverwachte band tussen een negenjarige jongen en de oudere vrouw die hem en zijn vader tijdelijk in huis neemt. Het laagst scoort vooralsnog, in deze lijst met acht vaste critici en één wisselende stem namens Screen International zelf, Hanna Bergholms alleraardigste babyhorror Nightborn (Yön lapsi, 1,3), waarin de gaslighting waar veel jonge moeders mee te maken krijgen de grootste horror is. Opvallend detail: de deelname van criticus Anton Dolin, namens het onafhankelijke (en in Riga gevestigde) Russische medium Meduza.

Critic.de
Deze bekende, immer weer onoverzichtelijke Duitse lijst, met vijftien critici maar zonder uitgerekende gemiddelden, lijkt zo op het oog aangevoerd te worden door relatiedrama Meine Frau weint van de Duitse regisseur Angela Schanelec – een van de negen films, op een totaal van tweeëntwintig, die dit jaar ge(co)regisseerd is door een vrouw (anders gezegd: negen van in totaal vierentwintig regisseurs, dus 37,5 procent). Daarnaast doen Rose, het zachtaardige The Loneliest Man in Town van Tizza Covi en Rainer Frimmel en Anthony Chens Singaporese drama We Are All Strangers het relatief goed.

Pełna Sala
Deze Poolse grid, met maar liefst vierentwintig deelnemende critici, wordt aangevoerd door Lance Hammers acteursfilm Queen at Sea, waarin Juliette Binoche botst met haar stiefvader Tom Courtenay over de wilsbekwaamheid van haar dementerende moeder, wat resulteert in een 3,73 uit 4. Gevolgd door The Loneliest Man in Town (3,56) en Rose (3,50). Minst gewaardeerd is tot nog toe Eva Trobisch’ Etwas ganz Besonderes met een 1,72, net voor (of achter, net hoe je ernaar kijkt) Mahamat-Saleh Harouns mystiek geïnspireerde Soumsoum, la nuit des astres (1,91).

Moiree
Ook deze zeventien critici, namens media van The Film Stage tot Ukrainska Pravda, konden zich gemiddeld genomen het meest vinden in Meine Frau weint, met een 4 uit 5, vlak voor Queen at Sea (3,9) en The Loneliest Man in Town (3,5). Maar Karim Aïnouz’ familiegedoe Rosebush Pruning en Kornél Mundruczó’s At the Sea (niet te verwarren met voornoemde Queen) konden dit bonte internationale gezelschap allebei evenveel gestolen worden, met een 0,8.

Fipresci
Ook deze op zich fijne, maar meestal nogal slome lijst (de eenentwintig critici vullen vakjes vaak pas dagen later in) houdt het voorlopig op Queen at Sea, met een 3,8 uit 5, voor Rose (3,58) en We Are All Strangers (3,57). Laagst scorende film (met een redelijk aantal stemmen) is hier Genevieve Dulude-de Celles’ inderdaad onbeduidende Nina Roza – vergeet die titel meteen maar weer.

The Poll of Polls
Het is mooi dat de Oostenrijkse criticus en computerprogrammeur Reini Urban zijn concept van de ‘lijst der lijsten’ nu ook toepast op de Berlinale, maar vooralsnog gaat het hier niet om de ontelbare hoeveelheid critici die hij samenbrengt voor zijn lijsten in Cannes en Venetië. Wel blijft het een prettig vormgegeven pagina, met ook een gecombineerde lijst van alle programmaonderdelen (aangevoerd door Noah Segans buiten competitie vertoonde The Only Living Pickpocket in New York, met John Turturro in de titelrol). De best scorende competitiefilms zullen je inmiddels bekend voorkomen: Meine Frau weint (7,77 uit 10), voor We Are All Strangers (7,50) en Rose (7,40).

Wat overigens aardig overlapt met de drie titels die IonCinema van tevoren, dus ongezien, had getipt als beste gok voor de Gouden Beer, met een gedeelde eerste plek voor Rose, Queen at Sea en İlker Çataks algemeen positief ontvangen, maar op de grids wat lager scorende Gelbe Briefe.

De Fipresci Prizes van de internationale filmjournalistiek, toegekend door vier afzonderlijke Fipresci-jury’s voor de hoofdcompetitie en de programmaonderdelen Perspectives, Panorama en Forum, worden uitgereikt op 21 februari 2026.