Heated Rivalry

Deze ijshockeyserie over loeihete en waardige mannenliefde is het enige logische antwoord op een wereld met fascistische pedofielen aan de knoppen.

Heated Rivalry windt er geen doekjes om: allereerst is dit een serie over hele hete mannen die helehete-mannendingen doen. Het is niet per ongeluk opwindend, integendeel: het heeft er lol in. De serie kijkt naar mannenlichamen zoals Emily in Paris kijkt naar Haussmann-architectuur. Er is geen lange, kuise hofmakerij die seizoenen duurt; er wordt al na een kwartier geneukt. De rest is liefde, plezier, een beetje hockey, en bovenal spannende, onzekere, pijnlijke begeerte.

De serie werd onverwacht en plotseling zeer populair, en dat voelt terecht. Showrunner Jacob Tierney legt in Swooon Magazine uit: “Er is een hoop seks […] maar het is uiteindelijk ook saai. Seks kun je overal vinden.” Belangrijker is wat Heated Rivalry zegt over de mensen die het hebben, en hun intieme relatie tot elkaar. Het is daarin zeldzaam aandachtig, onbevreesd en expliciet. Ook het baffen betekent iets.

IJshockey blijkt daarvoor een perfecte springplank. Shane (Hudson Williams) en Ilya (Connor Storrie) zijn de aanvoerders en sterspelers van rivaliserende hockeyteams. De extreme competitie dwingt hen dicht op elkaar, de neuzen op elkaar gedrukt – op het ijs, bij fotoshoots, tijdens persconferenties en gala’s. Door die gedwongen nabijheid zien de tegenpolen zichzelf in elkaar weerspiegeld: hoeveel werk het kost om de beste te zijn, en de druk en eenzaamheid die ermee gepaard gaan. De homofobe machocultuur van topsport versterkt die gevoelens nog eens doordat het voor hen moeilijk, zelfs onveilig is om uit te komen voor hun seksualiteit, laat staan hun liefde.

Ook van het ijs af zijn Ilya en Shane hard tegen elkaar, zeker in het begin. Hechtheid leidt tot wrijving. Ze zijn agressief, beheersend. Ze zoeken grenzen op. Tegelijk voelt het veilig en respectvol; er is geen verlies van controle en zeggenschap. De spelregels van hockey laten ruimte voor ruw lichamelijk contact en een mate van geweld, maar met één fluitje kan de scheids er een eind aan breien. Seks is net zo. Verlangens worden helder uitgesproken, grenzen afgebakend en voor seksuele handelingen wordt eerst toestemming gevraagd. Altijd staat (wederzijds) genot centraal. Zodra Shane en Ilya hechter worden durven ze ook kwetsbaar en teder te zijn. Pas na het pijpen leren ze voetjevrijen.

Net als The Pitt is Heated Rivalry ontroerend én vernieuwend door simpelweg eerlijk te zijn over de wereld van nu. De buitengewone chemie tussen Williams en Storrie is nog het meest betoverend (en opwindend). Beide acteurs zijn zo geloofwaardig in hun intense verlangen – elke blik, elke toenadering, elke mogelijke aanraking gaat dwars door het scherm, door je ziel, door je broekje.

Heated Rivalry is vanaf 23 januari 2026 te zien op HBO Max (VoD).