Voir du pays

Het subtiele drama Voir du pays speelt zich af op Cyprus, waar op een dag militairen in zware camouflagepakken tussen de badgasten verschijnen.

Aurore en Marine zijn twee vrouwelijke militairen die na een missie in Afghanistan onderweg zijn naar huis. Samen met hun eenheid maken ze een tussenstop op Cyprus waar ze een paar dagen de tijd krijgen om de druk van de oorlog achter zich te laten. Ze verblijven in een vijfsterrenhotel, waar ze tussen het zwemmen en drinken door therapie krijgen. Dat geeft een prachtig, vervreemdend beeld: militairen in zware camouflagepakken tussen de badgasten. Het is een tussenstop die door het leger ook wel een ‘decompressie’ wordt genoemd. Maar als snel blijkt dat ze zich niet zomaar los kunnen maken van het geweld.
De gezusters Coulin schreven en regisseerden deze film, waarvan het scenario werd bekroond in het Cannes-programma Un Certain Regard. Geheel terecht: met Voir du pays vertellen ze op subtiele wijze wat oorlog met soldaten doet. Het is een mooie keuze om het verhaal niet in Afghanistan te plaatsen, maar in een decor van het Europa van nu, op Cyprus, waar de bewoners door de crisis met lege handen staan, waar een handjevol toeristen het gewone leven even achter zich laat. Een eiland gespleten door politiek, half in handen van Turkije, half van de Grieken. Een eiland waar sommige vluchtelingen voor het eerst dit continent bereiken, maar waar ook dit groepje militairen landt, gehard door hun tijd in Afghanistan.
Wat ze hebben meegemaakt is heftig, maar niet uitzonderlijk bij oorlogsvoering en het wordt niet onnodig dramatisch uitgemolken door de makers. Dat doen de gezusters Coulin heel goed, tegen het drama aan schuren, maar ze gaan nooit te ver. De film balanceert juist op die dunne lijn, telkens wanneer je denkt: nu loopt het uit de hand. Totdat het toch nog uit de hand loopt, uiteraard. Voir du pays is een indringende observatie van twee vriendinnen uit Lorient, een stad waar het heel gewoon is dat je bij het leger gaat, en ook de stad waar de regisseurs zelf ook zijn opgegroeid.
In eerste instantie lijkt er in de groep militairen nauwelijks verschil gemaakt te worden tussen man en vrouw, maar gaandeweg vervallen de mannen in een rol van geilheid en objectivering van de vrouwen, zelfs hun eigen collega’s ontsnappen daar niet aan. Maar ook de vrouwen laten zich uiteindelijk in met seksuele verleidingen.
Voir du pays laat zien hoe moeilijk het voor de militairen is om de oorlog zomaar achter zich te laten. Ze zijn er allemaal voorgoed door getekend. We observeren hoe Aurore en Marine elkaar door de dagen op Cyprus heen slepen en hoe vanzelfsprekend het binnen hun vriendschap is dat ze voor elkaar zorgen. Maar wat als nu blijkt dat een van hen de ander op een cruciaal moment in de steek heeft gelaten?

Beri Shalmashi