Evenementen (Focus) – 26 april 2012
The Great Magician
Meer dan noedels
De wereld leeft van stereotiepen. Het houdt de boel lekker overzichtelijk, maar heeft met de werkelijkheid weinig te maken. Onder de titel The Asian Way schoffelt het tweejaarlijkse CinemaAsia Film Festival, dat van 4 t/m 8 april in de Balie wordt gehouden, stereotiepe opvattingen over de Aziatische cultuur onderuit. Het festival kijkt verder dan noedels, martial arts en mysterieuze vrouwen. De openingsfilm is de blockbuster The Great Magician van regieveteraan Derek Yee. Hong Kong-ster Tony Leung speelt een naar Europa geëmigreerde Chinees, die in de jaren twintig van de vorige eeuw terugkeert naar Beijing om zijn jeugdliefde Liu Yin uit handen van een warlord te redden. De film beleeft op het festival zijn Europese première. De slotfilm van het festival is de wereldpremière van Arisan! 2 van de Indonesische regisseuse Nia Di Nata. De lichtvoetige film portretteert vijf met het leven worstelende dertigers en gaat daarbij taboes als homoseksualiteit niet uit de weg. Tussen de openings- en slotfilm vertoont het festival ruim veertig films, die de hele breedte van de Aziatische cinema bestrijken – van blockbuster tot onafhankelijke artcinema. Ook besteedt het festival aandacht aan films uit de ‘Aziatische diaspora’. Zoals de documentaire De schaduw van mijn ziel (Mariëtte Faber), die twee Chinees-Nederlandse vrouwen en hun familie portretteert. Het CinemAsia Filmlab vertoont de korte films van de drie winnaars van de Filmlabwedstrijd. Het wordt gevolgd door een debat over Aziatische filmstereotiepen. Aan live-muziek en Aziatisch eten is ook gedacht.
Colombia op LAFF
I shot the sheriff/No woman no cry: Bob Marley is terug. In ieder geval in de slotfilm van de achtste editie van het Latin American Film Festival, dat van 18 t/m 27 april in het Louis Hartlooper Complex in Utrecht wordt gehouden. In Marley schetst de Engelse filmmaker Kevin Macdonald (dubbele Oscarwinnaar met The Last King of Scotland en de documentaire One Day in September) een portret van de reggaekoning. De film, waaraan Marleys familie meewerkte, bevat veel nieuw archiefmateriaal en is door de internationale filmpers ontvangen als de definitieve Marley-documentaire. Tien dagen eerder opent het festival met de documentaire Violeta Se Fue a Los Cielos van Andres Wood, die er op het Sundance Festival de juryprijs voor wereldcinema mee won. De film portretteert de Chileense zangeres Violeta Parra, die in 1967 op 49-jarige leeftijd zelfmoord pleegde. De vrouw heeft in Chili dezelfde status als Edith Piaf in Frankrijk. Parra kwam voort uit de Chileense volksmuziek, maar moderniseerde deze. Ze legde er de basis mee voor de politiek en sociaal geïnspireerde stroming van La nueva canción Chilena, het nieuwe Chileense lied. Naast de openings- en slotfilm staan zestig recente korte en lange Latijns-Amerikaanse fictie- en documentaire films op het programma. Speciale aandacht is er voor de Colombiaanse cinema. Als voorproefje op het festival zijn er van 25 maart t/m 14 april openluchtvertoningen in Utrechtse buurten. Tijdens het festival zijn er behalve films debatten, masterclasses en live-optredens van dans- en muziekgroepen.
Marley
I’ll be back!
Het voorjaar breekt los, dus komt ook het Imagine Film Festival er weer aan. Het festival, dat zich richt op fantasy, horror, sciencefiction, animatie en thriller, beleeft van 17 t/m 28 april zijn 28e editie. De locaties zijn weer Kriterion en Tuschinski. Vaste bezoekers weten wat hen te wachten staat, met als hart van het festival een overzicht van recent werk. De selectie loopt uiteen van de Canadese psychedelische retro-sciencefiction Beyond the Black Rainbow (Panos Cosmatos) tot de Britse nagelbijter A Lonely Place to Die (Julian Gilbey). Naast het overzicht zijn er specials en themaprogramma’s, zoals De superheld, over onze behoefte aan bovenmenselijke helden die het kwaad verslaan, types als Superman, Batman, en Spider-Man. Een vast festivalonderdeel is Fantastic European Shorts, dat een overzicht geeft van korte films van jonge talenten. Terug van weggeweest is de aandacht voor anime. Te zien zijn A Letter to Momo (Hiroyuki Okiura) en Children Who Chase Lost Voices From Deep Below (Makoto Shinkai). Speciale aandacht is er voor Il Luster Producties, al jaren Nederlands productiefste producent van korte animatiefilms. Natuurlijk is er ook een masterclass: storyboard tekenaar Jim Cornish komt vertellen hoe hij het aanpakte bij zijn storyboards van vier Harry Potterfilms, Batman Begins en The Dark Knight. Naast Cornish zijn nog veel binnen- en buitenlandse gasten op het festival aanwezig. U mist iets? Natuurlijk: geen Imagine Film Festival zonder Night of Terror, de horrornacht waar het festival in een ver verleden uit voortkwam. In de nacht van 21-22 april kan er in Tuschinski weer worden gejoeld en geschreeuwd bij bloedstollende taferelen.
A Lonely Place to Die
Bah, kunst!
Een filmfestival over kunst en kunstenaarschap? Het festival Bosch Art Film trekt zich niets aan van de populistische tijdgeest en vertoont ruim vijfentwintig documentaires over kunstenaars en hun werk. Het festival, dat van 12 t/m 15 april voor de derde keer in de Verkadefabriek in Den Bosch wordt gehouden, opent met Leven? Of theater? van Frans Weisz. De documentaire gaat over de in 1943 door de nazi’s vermoorde Duitse schilder en tekenaar Charlotte Salomon. Hij bevat een onthulling, die nieuw licht werpt op de haar laatste levensfase. Ook te zien op het festival: Shock Head Soul van Simon Pummell over de Duitse jurist Daniel Paul Schreber die in 1903 een beroemd verslag schreef over zijn psychotische wanen. Pummell geeft ook een lezing over de film. Ook Sander van de Pavert, de maker van Lucky TV, komt langs om over zijn werk en inspiratiebronnen te praten. Dat doet ook Rosto A.D. naar aanleiding van zijn animatiefilm The Monster of Nix. Een kleine greep uit de rest van het programma. De documentaire Mission Statements (Jord den Hollander) kijkt naar de promotie van Nederlandse architectuur in het buitenland. Doen we het goed? Wat denkt u? Oscarwinnaar Steve James toont in The Interrupters de negatieve effecten van verstedelijking in Chicago. Dolce Vita Africana (Cosima Spender) portretteert de Malinese fotograaf Malick Sidibe. Dichter bij huis blijft Sherman de Jesus met Alles moet nieuw, Piet Zwart, dat de in 1977 overleden vormgever, industrieel ontwerper en fotograaf portretteert.
The Interrupters
Festibérico
De belangstelling voor de Spaanse en Portugese cinema lijkt na een succesvolle periode terug te lopen. Dat is onterecht, vinden de organisatoren van het tweejaarlijkse filmfestival Festibérico, dat van 19 t/m 29 april in filmhuis Lumen in Delft zijn achtste editie beleeft. Het festival wil laten zien dat op het Iberische schiereiland nog steeds interessante films worden gemaakt. Het doet dat met zesentwintig korte en lange documentaires en speelfilms, waaronder de openingsfilm No Habrá Paz Para los Malvados (Enrique Urbizu), dat dit jaar zes Goya’s — de Spaanse Gouden Kalveren — won. De film gaat over een alcoholistische agent, die in een woedeaanval drie mensen doodschiet, waarna hij een getuige van de moord het zwijgen probeert op te leggen. Naast deze film bevat het programma nog zes lange Spaanse producties, waaronder drie uit Catalonië: Tres Dies Amb la Família (Mar Coll), Pa Negre (Augustí Villaronga), en Finisterrae (Segio Caballero), dat in 2011 en Tiger Award-winnaar won. Ook te zien: de imposante, viereneenhalf uur durende tv-serie Mistérios de Lisboa van de vorig jaar overleden Raúl Ruiz. Ook uit Portugal komt het sociale drama Sangue do Meu Sangue (João Canijo), over het harde leven van vrouwen in een arme buitenwijk van Lissabon. Veelbelovende documentaires zijn José e Pilar, over Nobelprijswinnaar José Saramago, en Morente, el Barbero de Picasso, over de twee jaar geleden overleden flamencozanger Enrique Morente. Tot de gasten behoren de Spaanse regisseur Marcos Cabotá, die met Amigos een satire op reality-tv en de obsessie met roem maakte. Uit Portugal komt Rodrigo Areias, regisseur van Estrada de Palha, waarin Portugese criminelen en anarchisten in de tumultueuze periode voor 1910 elkaar te lijf gaan. De film wordt omschreven als een ‘Portugese western’.
No Habrá Paz Para los Malvados
Zinkende boot
Op 14 april is het honderd jaar geleden dat het onzinkbare cruiseschip Titanic zonk, omdat een ijsberg onder water niet opzij ging. De menselijke ramp was enorm, want van de 2208 passagiers kwamen er 1504 om het leven. Het Maritiem Museum in Rotterdam besteedt tot 17 juni met een kleine expositie onder de titel Nederlanders op de Titanic aandacht aan de drie Nederlanders die aan boord waren. Het waren jonkheer George Reuchlin, directeur van de Holland Amerika Lijn, scheepskok Hendrik Bolhuis en stoker Wessen van der Brugge. Aan de hand van persoonlijke bezittingen vertelt de expositie hun verhaal. Ook onderzoekt de tentoonstelling de vraag waarom de ramp honderd jaar later nog zo enorm tot de verbeelding spreekt. Aandacht voor de Titanic is er ook in het Omniversum. Het Haagse koepeltheater vertoont van 14 april t/m 24 juni Titanica van Stephen Low. De veertig minuten durende grootbeelddocumentaire volgt een duikmissie naar de Titanic, die op bijna vier kilometer diepte op de oceaanbodem ligt. De onderwaterbeelden worden afgewisseld met pracht en praalfoto’s van het luxueuze schip.
maritiemmuseum.nl | omniversum.nl
Titanica
Feest in De Uitkijk!
Het Amsterdamse filmtheater De Uitkijk bestaat honderd jaar. Dat viert het met een jubileumweek van 12 t/m 18 april waarin negen succesfilms uit de geschiedenis van het filmtheater te zien zijn. Natuurlijk behoort daartoe De moeder (Vsevolod Pudovkin), waarvan het vertoningsverbod in 1927 in Amsterdam de aanleiding vormde voor de oprichting van de Filmliga. Tot de zwijgende cinema behoort ook La Passion de Jean D’Arc (Theodor Dreyer, 1928) en Charlie Chaplins The Kid (1921). Deze films worden vertoond met live pianobegeleiding. Verder zijn te zien de Brechtverfilming 3 Groschen-Oper (George Wilhelm Pabst, 1931), de door de Duitsers in 1940 verboden De roverssymfonie (Friedrich Feher, 1937), Mon Oncle (Jacques Tati, 1958), Easy Rider (Dennis Hopper, 1969) en Delicatessen (Jean-Pierre Jeunet en Marc Caro, 1991). Tenslotte is er ook nog het docudrama Requiem voor een film (Cherry Duyns, 1989), waar K. Schippers op zoek gaat naar het verhaal achter De roverssymfonie.
La Passion de Jean D’Arc