Actie! Op de set van Bellicher: Cel
Van Eesterenlaan 400, 1019 KE Amsterdam, 25 maart 2012, 12.02 uur
Regisseur Peter de Baan en cameraman Mick van Rossum kijken nog eens omhoog, langs de gevel van de enorme, modernistische woontoren op de Van Eesterenlaan in het Amsterdamse Oostelijk Havengebied. Assistent Tobias Pekelharing (2e camera) ligt op zijn rug, half onder de op straat geposteerde camera.
“Gaan we repeteren of draaien?”, wil de opnameleider weten. Voordat het antwoord komt, waarschuwt hij de in knaloranje hesjes gestoken verkeersafzetters aan beide kanten van de weg door zijn portofoon: “Mag de weg dicht, alsjeblieft?”
Iemand vraagt of de kabel die naar het huis loopt niet hinderlijk in beeld komt. Van Rossum kijkt eens goed en antwoordt dan van niet. “We zitten zo laag. Dat is hooguit een streepje. Is leuk voor de quiz.”
Nadat hij eerder al twee afleveringen van de succesvolle VPRO-televisieminiserie Bellicher: De macht van meneer Miller (2010) regisseerde, werkt Peter de Baan (winnaar van twee Gouden Kalveren in de categorie TV Drama: in 2005 met De Kroon en in 2007 met De prins en het meisje) aan een verfilming van de tweede, eveneens met een Gouden Strop bekroonde thriller van Charles den Tex, Bellicher: Cel (2008). Of preciezer: hij maakt eerst een speelfilm, die dit najaar in de bioscoop verschijnt, waarna hij opnieuw de montagekamer in gaat om met extra materiaal een zesdelige serie te snijden, die door de VPRO zal worden uitgezonden. “De eerste serie maakten we met twee regisseurs. De film doe ik alleen, maar we draaien alles met twee camera’s”, zegt De Baan enthousiast. “Ik heb een schatkamer aan materiaal.”
In Bellicher: Cel kruipt Daan Schuurmans opnieuw in de huid van communicatieadviseur Michael Bellicher. Dit keer is hij getuige van een raadselachtig auto-ongeluk met fatale afloop. Na te zijn verhoord, wordt hij tot zijn stomme verbazing aangehouden. Waarom is niet duidelijk, maar de politie is ervan overtuigd dat ze hem moeten hebben. Alles wat hij zegt, lijkt zich tegen hem te keren. Michael ontdekt dat iemand zijn identiteit gebruikt. Maar wie? En waarom? En hoe bestrijd je iemand die jouw identiteit gebruikt?
De Baan leunt ontspannen tegen een verkeersbord. “Zullen we de camera langs de gevel omlaag laten bewegen en dan de actie laten beginnen”, stelt Van Rossum voor. De Baan vindt het prima. Er rijden nog wat auto’s en fietsers voorbij, dan lijkt alles klaar voor opnamen. “And here we go! 6.045, eerste take!”
Op de stoep staat een enorme, zwarte Toyota Land Cruiser dubbel geparkeerd. Bij het belbord van de woontoren proberen twee parkeerwachten te achterhalen of de rechtmatige eigenaar thuis is. Ze kunnen niemand vinden en lopen naar de auto. “Waarom slepen we dat ding niet gewoon weg?”, vraagt de één. De ander hurkt bij de Land Cruiser. “Dat ding is zwaar gepantserd. Die trekt onze haak zo doormidden. Dat is een soort overheidsauto. Of van een topcrimineel.” “Da’s hetzelfde toch”, riposteert de ander gevat. De mannen grinniken.
De Baan kijkt tevreden toe. “Prima!”, zegt hij, terwijl hij met een schuin oog naar zijn cameraman kijkt. Die is ook tevreden. Voor alle zekerheid wordt er nog een tweede take opgenomen, daarna kan de set alweer worden omgebouwd. “We moeten nog heel veel dwaalsporen opnemen.”
Bellicher: Cel Nederland, 2012 | Productie Pieter Kuijpers, Sander van Meurs, Iris Otten (Pupkin Film) | Regie Peter de Baan | Scenario Willem Bosch, Paul Jan Nelissen, Michael Leendertse | Camera Mick van Rossum | Uitvoerend producent Ben Bouwmeester | Geluid Jan Nieuwenhuijs | Montage Tanya Fallenius | Art direction Harry Ammerlaan | Muziek Paleis van Boem | Met Daan Schuurmans, Anna Drijver, Huub Stapel, Tim Murck, Anniek Pheifer, Gijs Naber, Benja Bruijning, Marc Klein Essink | Kleur, 100 minuten | Omroep VPRO | Distributie Independent Films | Te zien vanaf 4 oktober 2012