Sunfish (& Other Stories on Green Lake)

In haar afstudeerfilm vertelt Sierra Falconer over een meer in Michigan aan de hand van vier vignetten.

Een duiker laat haar kuiken achter op West Lake, Michigan. Een bejaard echtpaar bekijkt de twee watervogels door een verrekijker. Niet alleen het achterlaten van een jong vormt een rode draad die de verhalen in de afstudeerfilm van de Amerikaanse Sierra Falconer verbindt, ook het motief van toekijken keert terug.

De veertienjarige Lu is door haar moeder afgezet bij haar grootouders – het koppel uit de openingsscène. Lu komt haar gevoelens tegenover haar moeder onder ogen door voor het achtergelaten duikerkuiken te zorgen, en door het meer op te gaan met de eenpersoonszeilboot van haar opa.

Vanaf het meer kijkt Lu toe hoe er een zomercursus voor getalenteerde musici plaatsvindt, en deze observatie is de aanzet tot het volgende hoofdstuk. Sunfish (& Other Stories on Green Lake) is een estafette­film, waarin de personages die van een afstand andere personages gadeslaan, het volgende verhaal in gang zetten.

De camera glijdt als water van personage naar personage. Een wonderkind dat aan de verwachtingen van zijn moeder moet voldoen, wordt opgevolgd door een terminaal zieke man op jacht naar een mythische vis, en dan door een tiener die zich voor­bereidt op het aanstaande vertrek van haar oudere zus.

De vier verhalen over keerpunten in het leven worden elk in pakweg twintig minuten geschetst. Voordat de gevolgen van hun daden doordringen, wordt er alweer naar een volgend personage geschakeld. In haar fragmentarische vertelling neigt Falconer soms naar clichés, maar het trage ritme en de camera die altijd wat afstand bewaart, geven het geheel een nostalgische sfeer.

Zonder de titelkaarten die elk verhaal inleiden, zou de film misschien niet over­komen als vier afzonderlijke verhalen over verschillende mensen, maar als één verhaal over een meer. Van alle personages is dit meer misschien wel het best uitgewerkt. Mensen brengen er hun zomers door – sommigen kijken al hun hele leven op het meer uit, anderen verblijven er slechts tijdelijk – en ze zullen voor altijd veranderd zijn.

Sunfish laat misschien niet het resultaat van deze verandering zien, maar richt zich wel op de transformerende kracht van kleine momenten. De mens blijft ondergeschikt aan de golvende stroming van het water.