Little Trouble Girls

Er zijn films die hun verhaal vertellen met grote gebaren, en films die vertrouwen op een fluistering. Dit betoverende speelfilmdebuut van regisseur Urška Djukić behoort tot die laatste categorie.

Little Trouble Girls (Kaj ti je deklica) is een Sloveense film die de overgang van meisje naar vrouw niet louter observeert, maar laat voelen: in geluiden, blikken, aanrakingen, stiltes en veel, heel veel muziek.

Vanaf de openingsscène laat Urška Djukić geen twijfel bestaan over haar intenties. Tijdens een plenaire bijeenkomst op een katholieke school registreert de zestienjarige Lucia niet de woorden die worden uitgesproken maar alles daaromheen. Luide ademhalingen, zachte zuchten, het ritmisch kauwen van kauwgum, een onderdrukte gaap, het geprevel van een gebed of mantra. Dankzij het sensuele camerawerk van Lev Predan Kowarski en de uitzonderlijk effectieve, maar nooit opdringerige score van Lojze Krajnčan worden we ondergedompeld in de belevingswereld van een meisje dat de wereld intenser ervaart dan de meesten.

Lucia is hypersensitief, introvert en onzeker. Ze lijkt voortdurend op zoek naar een handleiding die iedereen behalve zij heeft ontvangen. Wanneer ze zich aansluit bij het meisjeskoor van haar school en bevriend raakt met de meer ervaren Ana-Maria, ontstaat een voorzichtige intimiteit die zowel troost als verwarring biedt. Tijdens een repetitieweek in een afgelegen klooster wordt Lucia geconfronteerd met gevoelens die ze nauwelijks begrijpt, wanneer ze een jonge bouwvakker gadeslaat die aan de restauratie van het gebouw werkt.

De vraag die als een rode draad door de film loopt, is even eenvoudig als ongrijpbaar: wat betekent het om vrouw te zijn? Djukić weigert daar pasklare antwoorden op te geven. In plaats daarvan observeert ze met opmerkelijke zachtheid hoe onzekerheid, nieuwsgierigheid, verlangen en schaamte door elkaar lopen in de verwarrende jaren van de adolescentie.

Wat Little Trouble Girls bijzonder maakt, is de manier waarop seksualiteit en spiritualiteit niet tegenover elkaar worden geplaatst, maar elkaar voortdurend raken. De religieuze omgeving vormt geen decor van repressie, maar een ruimte waarin verlangens, twijfels en identiteitsvragen weerkaatsen tegen eeuwenoude rituelen.

Jara Sofija Ostan draagt de film met een verbluffend natuurlijke vertolking. Lucia zegt niet veel, maar haar blik des te meer. Samen met Mina Švajger als de charismatische Ana-Maria vormt zij het emotionele hart van deze subtiele coming-of-age. En als de acteurs het hart zijn, wordt de ziel gevormd door de hemelse gezangen waarmee de film ruim gelardeerd is. Little Trouble Girls is een ervaring die nog lang nazindert, als de laatste toon van een lied dat langzaam wegsterft in de stilte.