Good Luck, Have Fun, Don’t Die

Hoe red je de mensheid als iemand een aanlokkelijke virtuele wereld maakt waar ieder menselijk schaap naartoe wil? Een zonderling uit de toekomst deed al honderden pogingen.

“Waarom is iedereen in jullie tijdlijn zo fucking dom?” De Man uit de Toekomst (Sam Rockwell) kan dat doodse gestaar naar kattenfilmpjes, TikTok-dansjes en AI-slop niet aanzien. Het is de honderdzeventiende keer dat deze zonderling uitziende figuur de mensheid moet redden voordat AI het helemaal van ons overneemt. Hij zoekt precies het juiste groepje mensen om hem daarbij te helpen. Maar steeds gaat het mis, legt iedereen het loodje, drukt hij op zijn ‘terugkomknop’ en kan hij weer opnieuw beginnen.

Nu lijkt hij zijn ideale team te hebben gevonden, onder wie twee docenten die het in de strijd om de aandacht van hun leerlingen afleggen tegen smartphones, een prinses die allergisch is voor mobiele netwerken en wifi en een moeder die door een school shooting haar zoon verloor. Zij zit nu met een gekloonde versie die te pas en te onpas reclame maakt voor frisdrank.

In deze dwaze sciencefictionqueeste trekt die bijeengeraapte stoet door de wijk, op zoek naar een negenjarig kind dat net nu een alles overnemende AI op de mensheid los dreigt te laten. Tijdens hun wilde tocht verschijnen in flashbacks de verhalen van de groepsleden en hun relatie tot die aantrekkelijke virtuele wereld die ons dreigt te beroven van ons mens-zijn.

De kritiek op kapitalisme, techbro’s en AI-zendingsdrang spat van het scherm in Good Luck, Have Fun, Don’t Die. Maar de makers – scenarist Matthew Robinson (Love and Monsters, 2020) en regisseur Gore Verbinski (de Pirates of the Caribbean-franchise, 2003-17) – zijn niet de enigen die hun gedachtes daarover nu in kunst en film verwerken. Er worden dus heel wat open deuren ingetrapt. Denk aan jongeren die iedereen boomer noemen, slechts geïnteresseerd zijn in boeken als het “AI is”, en vanzelfsprekend niet meer met elkaar communiceren – online comments en likes daargelaten.

Best geinig zijn de moeders die er niet van opkijken dat hun kinderen regelmatig vermoord worden in de schoolgangen en al gewend zijn om bij het bestellen van hun kloonkinderen een filevrij bezorgmoment te kiezen. Dat die klonen met korting worden geleverd als je reclameboodschappen toevoegt en al deze lege tienerhulzen iedere militair die ze tegenkomen ‘bedanken voor hun dienst’, is ook aardig gevonden.

Zo zitten er best wat originele ideeën in de film en de casting is ook niet verkeerd. Maar de visual effects zijn vaak ambitieuzer bedacht dan uitgewerkt, en met zijn dikke twee uur is dit avontuur vol maatschappijkritiek veel te lang. Het punt is na anderhalf uur echt wel gemaakt.