Blue Lights
Drama als voorlichtingsfolder
Blue Lights
Het goedbedoelde Argentijnse queer drama Blue Lights kijkt te veel als een afvinklijst van onderwerpen die behandeld moeten worden. Wat staat er werkelijk op het spel?
Als na een half uur de meest spraakmakende gebeurtenis in een film het morsen van een pan gazpacho is, dan weet je dat er iets mis is. Het Argentijnse Blue Lights (Luces azules) is een kammerspiel waarin niks op scherp wordt gezet. Wellicht bewust: dit zijn de gewone levens van gewone queer mensen die gewone gazpacho eten.
Het echtpaar Alejandro en Pedro organiseert een etentje bij hen thuis ter ere van Alejandro’s zeventigste verjaardag. Even wordt er gesuggereerd dat een erfeniskwestie de zaken onder hoogspanning zal zetten, maar dat blijkt uiteindelijk allemaal niet zo veel voor te stellen. En dus kabbelt de avond maar wat, alle kanten uit. Daar kan nog steeds een mooi slice-of-life-portret in zitten, maar dat vraagt wel wat van script en acteurs. En juist die schieten tekort. Personages lepelen hun teksten op en lopen doodgemoedereerd het beeld uit als hun scène erop zit. Het is allemaal net iets te soapy.
Regisseur Lucas Santa Ana en scenarist Gustavo Pecoraro hadden duidelijk wel een bedoeling: een inkijkje geven in de thema’s waar queer mensen van verschillende generaties zoal mee dealen. En dus komt er heus het een en ander voorbij: een discussie over lgbtqia+ ouderschap (waarbij de enige heteroman aan tafel voor het gemak van het script als conservatief uit de kast komt), gesprekken over open relaties, liefde op leeftijd. Dramatisch zwaartepunt is het moment dat een van de personages vertelt eerder die dag een hiv-diagnose gekregen te hebben.
De film laat geslaagd zien hoe dat je leven weliswaar op zijn kop zet, maar tegelijk allang niet meer het einde van de wereld betekent. Dat is waardevol, maar ook het knelpunt van deze film. Het geheel kijkt te veel als een afvinklijst van onderwerpen die benoemd moeten worden. Blue Lights kukelt zo in de valkuil waar goedbedoelende queer fictie wel vaker in valt: drama wordt platgeslagen tot een voorlichtingsfolder.