One Night Stand VIII: Bobby Boermans

  • Datum 02-01-2014
  • Auteur
  • Deel dit artikel

Roffa

‘Ons lichaam is niksig’

In Roffa, de vijfde film in de One Night Stand VIII-reeks, toont regisseur Bobby Boermans zijn gevoelige kant met een familiedrama in het Rotterdamse, ruige hooliganmileu. Boermans: "We moesten de menselijkheid in de gaten houden in die harde wereld."

Opgefokte macho’s vormen de harde kern van de Feyenoordfans. In Roffa (straattaal voor Rotterdam) probeert een ex-hooligan Ricardo (Loek Peters) zich na een gevangenisstraf van zijn oude maten los te maken. Regisseur Bobby Boermans werkte met een set vol testosteron: "Zowel de meeste acteurs als het merendeel van de crewleden waren gozers, dus ik moest echt mijn mannetje staan." Voor zijn vorige speelfilms Claustrofobia (2011) en App (2013) regisseerde Boermans Carolien Spoor en Hannah Hoekstra: "Dat geeft een andere dynamiek. Bij de meisjes kwam ik er met mijn charmes of lieve blik mee weg als ik het even niet precies wist. Daar had een man als Loek geen boodschap aan."

Het is opvallend dat Boermans een One Night Stand maakt. Met succes financierde hij zijn vorige films bijna zonder behulp van overheidssubsidie. Boermans: "Ik ben blij dat ik via de One Night Stand de kans kreeg om met drama te experimenteren, maar de traagheid van de subsidiewereld is best heftig. Anderhalf jaar lang werken aan een film van vijftig minuten vind ik erg lang. Terwijl ik preproductie van Roffa deed, zat ik onder andere in de postproductie van App. Het verschil tussen de commerciële wereld met de subsidiewereld is enorm. Aan de andere kant kun je via de omroepen met goeie mensen werken, dus het scenario wordt scherper. Dat is de keerzijde: een film wordt er echt beter van."

Boermans probeert met Roffa voor het eerst het dramagenre uit; zijn eerdere films waren thrillers: "Bij een thriller plant je een zaadje aan het begin — een glurende buurman bijvoorbeeld — en dat bepaalt de rest van de perceptie van de kijker. Per scène bouw je spanning op. Bij een familiedrama leun je op je personages en hun emoties. Je werkt naar een eindgevoel toe in plaats van een ontknoping. Ik weet nog niet wat ik leuker vind. Drama is moeilijker, omdat het bijzonder goed moet zijn om interessant te blijven en je niet kunt terugvallen op visuele trucjes." Hij noemt Jacques Audiard (o.a. Un prophète, 2009). "Daar ben ik nog niet."

Het mag dan een ander genre zijn, Boermans bouwde een brute slachtscène in Roffa in: "Dat is visueel heel lekker om te draaien en ik vind geweld überhaupt intrigerend. Misschien komt het uit de periode dat ik fan was van Jean-Claude van Damme. De aanloop naar zo’n uitbarsting van agressie is zo boeiend. Ik zag het laatst weer in een bar. De aanleiding is nihil, een biertje dat per ongeluk omgaat bijvoorbeeld, en daarna beginnen de jongens elkaar op te jutten. Steeds meer mensen bemoeien zich ermee en binnen mum van tijd explodeert de situatie en ontstaat er uit het niets een vechtpartij. Ook fascineert de kwetsbaarheid van het menselijk lichaam me. Het is een beetje sick, maar ik bekijk af en toe YouTube-filmpjes van executies of ernstig geweld. Je ziet hoe kostbaar het leven is en hoe niksig tegelijkertijd. Eén sneetje in je halsslagader en het is afgelopen."

Laura van Zuylen

Roffa wordt vrijdag 3 januari om 22:55 uitgezonden op Nederland 2.