Links – 31 oktober 2010

taxi driver
Een paar zeldzame achter-de-schermen foto’s op de set van taxi driver in Another Mag. Wie is die gast met baard en bril? Juist. Ongelofelijk verder hoe jong De Niro eruitziet. De beelden lijken van gisteren maar ze werden bijna vijfendertig jaar geleden gemaakt. Another Mag

slanguage
In de 105 jaar dat vakblad Variety over de filmindustrie schrijft, introduceerden de auteurs zoveel jargon dat het blad nu een eigen ‘slanguage dictionairy’ online heeft gezet. De mooiste is misschien wel ‘passion pit’ voor de drive-in bioscoop. Maar belangrijker voor het lezen van de artikelen zijn termen als perf, helm, scribbler, scripter, sprocket opera, tunesmith en two-hander. Variety

Ebert & de naakten
Blogposting van filmcriticus Roger Ebert over de Amerikaanse obsessie met het naakte lichaam tegenover het Europese vrijdenken. "America has a historical Puritan streak, and is currently in the midst of another upheaval of zeal from radical religionists. They know what is bad for us. They would prefer to burn us at a metaphorical stake, but make do with bizarre imprecations about the dire consequences of our sin. Let me be clear: I am not speaking of sexual behavior that is obviously evil and deserves legal attention. But definitions differ. Much of their wrath is aimed at gays. I consider homosexuality an ancient, universal and irrefutable fact of human nature. Some radicals actually blamed it for 9/11. For them the ideal society must be Saudi Arabia’s, which I consider pathologically sick." Blog

Gaspar Noé doet Kenneth Anger
Kenneth Anger, inmiddels boven de tachtig, was volgens Noé de enige mens op aarde die persé zijn film enter the void moest zien. Anger, in de jaren zestig en zeventig koning van de underground en toen nog aan het experimenteren met filmen onder invloed van LSD ("I never tried that again"), wenst Noé veel succes met zijn dromen. Interview

Nieuwe golf festivals
The Guardian signaleert een trend: screenings op locatie zouden een nieuwe vorm van festivalvertoning zijn. Van de mega-festivals met honderden films naar de intieme vertoningen in havens, fabriekshallen en donkere bossen. ‘Burlesque in plaats van Q&A’s na de film. Urine drinken in plaats van Frascati.’ Het artikel beschrijft de vertoning van taxi driver op een parkeerplaats in Soho, Londen. ‘Het gaat erom waarde toe te voegen aan de vertoning’, legt four lions-acteur Riz Ahmed uit die de filmvertoning die avond presenteert. ‘Hij wijst op de verklede vrouwen om ons heen, ingehuurd door sponsor Jameson, om het lowlife tuig te spelen dat de sfeer van New York City circa 1970 moet oproepen. "Datzelfde verlangen stuurt 3D. Maar dit is veel origineler. Zeg nou zelf: wil je liever pooiers en hoeren of liever 3D smurfen?"’ Op naar de landschapsfilms buiten in het veld, veganistische cinema in een slachthuis en de Balkende-biopic in een ranzig kraakpand vol anarchisten. The Guardian

Tony Rayns
Onvermoeibaar pleitbezorger van de Aziatische cinema Tony Rayns verdedigt in CinemaScope de nieuwe film i wish i knew van Jia Zhang-ke.

Michael Cera
En nog een Interview interview. Cultidooltje Michael Cera (youth in revolt, nick and norah’s infinite playlist, juno) wordt in Interview geïnterviewd door collega Jason Schwartzman. Ze leerden elkaar kennen bij aerobics, schrijft Schwartzman, en zagen elkaar terug op de set van scott pillgrim vs. the world die hier op 25 november in release gaat. Fijne onderkoelde humor tussen die twee.

Staalkaart Latijns-Amerikaanse film
Iemand bij Reverse Shot zag afgelopen zomer Pedro González-Rubio’s alamar en vroeg zich af of er meer Latijns-Amerikaanse filmmakers rondliepen die zo de moeite waard zijn. Wat bleek? Muchos. Acuut sloegen de critici aan het schrijven en twee maanden later staat een staalkaart van hedendaagse Latijns-Amerikaanse makers online. Juan Pablo Rebella en Pablo Stoll, Lisandro Alonso, Fabián Bielinsky, Jorge Furtado, Patricio Guzmán, Julián Hernández, Sandra Kogut, Mariano Llinás, Lucrecia Martel, José Padilha, Eugenio Polgovsky en Fernando Eimbcke. Ook Rialto Amsterdam had dat goed door afgelopen augustus toen het de eerste editie van zijn World Cinema Amsterdam Festival onder de titel Mexican Landscapes aan de Mexicaanse cinema wijdde. Waar ik vervolgens de kans liet liggen een groot interview te doen met aanstormend talent Nicolás Pereda. Hou die naam in de gaten. Reverse Shot

Safaripark
Op de nieuwe blog van filmonderzoeker en ‘sort of filmmaker’ William Brown een bericht over Peter Mullans nieuwe film neds. Een ‘ned’ is een non-educated deliquent maar volgens Brown draait Mullans film niet over de typisch Britse klassenverschillen die we zo vaak in film terugzien. Hier stelt de film zichzelf ter discussie als een al dan niet exotische trip door een safaripark. Een van de vragen is: kun je in film iets wezenlijks laten zien over een wereld waar je zelf niet midden in staat? Blog

‘New Feminism at the movies’
‘Vrouwen vullen wel [bioscoop-]stoelen maar staan niet achter de camera’, schreef New York Times-filmcriticus Manohla Dargis vorig jaar. Is dat aan het veranderen nadat Kathryn Bigelow voor the hurt locker een Oscar won voor Beste Regisseur en Beste Film? Laten we niet te snel de zoveelste trend signaleren. Vooral niet ten aanzien van filmmaken want waar veel geld in omgaat daar zijn de krachten behoudend. Wat de auteur van dit bericht bij Matrix Magazine wel doet, is een paar vrouwen op een rij zetten die, soms in de marge, soms in het centrum van de aandacht, belangrijke films maakten. En nog steeds maken. Het valt wel op, schrijft ze, dat vrouwen in plaats van filmmaker vaak videokunstenaar zijn. ‘Women directors tend to work outside the system, for the most part. They work in different media, often video, which, because of its accessibility, allows greater expression and control. Video artists often take more risks than filmmakers, and are able to be far more personal (and thus, political). It must be noted that there are a far greater number of video artists who are women. In terms of form, then, it’s video art and not filmmaking that represents the New Feminism (whether we call it that, or not).’ (Verscheen al in maart.) Movies Mythos

Ronald Rovers