Cannes 2013: Triomf vrijmoedige wereldcinema

  • Datum 27-05-2013
  • Auteur
  • Deel dit artikel

La vie d’Adèle — Chapitre 1 & 2

Zondag 26 mei 2013

Met de Gouden Palm voor La vie d’Adèle, een intiem liefdesdrama over de grote passie van twee jonge vrouwen is het 66ste Filmfestival Cannes afgesloten. Het was een triomf voor de vrijdenkende wereldcinema.

Dat La vie d’Adèle de Gouden Palm voor Beste Film zou winnen op het 66ste Filmfestival Cannes was eigenlijk geen verrassing meer. Nog nooit werd een film zo unaniem positief onthaald. Zowel in de kruisjeslijsten van de vakbladen Screen Daily als Le Film Français als de alternatieve poll  op het Argentijnse filmblog Micropsia waar bijna 50 internationale filmjournalisten aan meedoen, eindigde de vijfde lange speelfilm van de Tunesisch-Franse regisseur Abdellatif Kechiche (La graine et le mulet, Black Venus) bovenaan. De verfilming van de strip Bleu est une couleur chaude van Julie Maroh over de grote liefde tussen twee jonge vrouwen die het einde van de jeugd van de een markeert, was in Cannes veelbesproken omwille van de weinig-verhullende en vrijpostige seksscènes, maar werd uiteindelijk vooral gewaardeerd om het intense en intieme beeld dat hij gaf van een allesverzengende adolescentenliefde.

Dat het in de film om een lesbische relatie draait was zowel wél als níet relevant. Vanuit emanciperend oogpunt wel (en vooral omdat de prijs werd uitgereikt op een moment dat er in Parijs weer een grote demonstratie tegen het homohuwelijk gaande was). Maar ook als signaal dat er in de filmgemeenschap misschien niet meer per se in ‘gay’ en ‘andere’ cinema, dus niet langer in doelgroepenfilms die bepaalde seksuele voorkeuren bedienen, wordt gedacht. In dat licht is het in ieder geval interessant dat een van de winnaars van Un Certain Régard de regieprijs voor Alain Guiraudie was die met L’inconnu du lac (ook al zo’n onomstreden favoriet) een thriller binnen de homoseksuele cruising scene had gemaakt.

Ook de andere prijzen die werden uitgereikt waren min of meer volgens verwachting, het was een beetje stuivertje wisselen tussen bepaalde veelgeroemde titels, waarbij opviel dat de jury zich een brede blik op de wereldcinema had toegestaan, met prijzen voor de gebroeders Coen (Grand Prix voor Inside Llewyn Days), Amat Escalante (Beste Regie voor Heli), Kore-eda Hirokazu (Juryprijs voor Like Father, Like Son), Jia Zhang-ke (Beste Scenario voor A Touch Like Sin). De enige andere grote favoriet, La grande bellezza van Paolo Sorrentino werd door de jury genegeerd. Opmerkelijk was ook dat Michael Douglas als glamourpianist geen acteerprijs kreeg. Die ging in plaats daarvan naar Bruce Dern die de vaderrol op zich nam in Alexander Paynes Nebraska een in zwart-wit gedraaide melancholische roadmovie. Beatrice Bejo werd bekroond voor haar rol van gescheiden vrouw die een patchworkfamilie bij elkaar probeert te houden in Le passé, de eerste Franse film van de Iraanse regisseur Asghar Farhadi.

Cannes 2013 was een weinig spectaculaire, beetje degelijke editie, met veel nadruk op auteurscinema. Je zou kunnen zeggen dat de competitie tegenviel. Maar dat is ook omdat in Cannes de verwachtingen altijd zo hoog gespannen zijn. De kwaliteit was doorgaans hoog, maar de films speelden veelal op safe en kenden weinig experiment of innovatie. Van de 20 films in competitie, plus openingsfilm The Great Gatsby en slotfilm Zulu van Jérôme Salle, zijn er op dit moment slechts vier niet aangekocht voor distributie, waaronder de Nederlandse coproductie Heli, die nu weinig moeite meer zal hebben een distributeur te vinden. Maar dat is waarschijnlijk een record, en bewijst dat ook de distributeurs volop vertrouwen moeten hebben in de levensvatbaarheid van deze films na het festival.

Dana Linssen

De prijzen op een rijtje:

Gouden Palm Beste Film
La vie d’Adèle — Chapitre 1 & 2 — Abdellatif Kechiche

Grand Priz
Inside Llewyn Davis — Ethan & Joel Coen

Beste Regisseur
Heli — Amat Escalante

Juryprijs
Like Father, Like Son — Kore-eda Hirokazu

Beste Scenario
A Touch of Sin — Jia Zhang-ke

Beste Actrice
Bérénice Bejo (Le passé — Asghar Farhadi)

Beste Acteur
Bruce Dern (Nebraska — Alexander Payne)

Caméra d’or Beste Debuut
Ilo ilo — Anthony Chen

Un Certain Régard-prijs
The Missing Picture — Rithy Panh

Un Certain Régard-juryprijs
Omar — Hany Abu-assad

Un Certain Régard Beste Debuut
Fruitvale Station — Ryan Coogler

Un Certain Régard Beste Regisseur
L’inconnu du lac — Alain Guiraudie

Un Certain Régard A Certian Talent
La jaula de oro — Diego Quemada Diez

FIPRESCI-prijs internationale filmkritiek Competitie
La vie d’Adèle — Chapitre 1 & 2 — Abdellatif Kechiche

FIPRESCI-prijs internationale filmkritiek Un Certain Régard
Manuscripts Don’t Burn — Mohammad Rasoulof

FIPRESCI-prijs internationale filmkritiek Parallel Sections
Blue Ruin — Jeremy Saulnier (Quinzaine)