Arabisch filmfestival krijgt Hollywoodopening

Het meest interessant was nog wel dat het geen 3D was. Regisseur Brad Bird had er bewust van afgezien en nam in plaats daarvan een deel van zijn eerste speelfilm op in het IMAX-formaat. Dat mag je bijna een dissident geluid noemen tegenwoordig.

We hebben het hier over de vierde aflevering van Tom Cruise’s troetelkindje, de Mission: Impossible–reeks. De wereldpremière van dit actiespektakel — na voorpremières voor fans in Tokio, Sydney, Seoul en Bombay — zorgde vandaag voor de meest ‘Amerikaanse’ opening die het film festival van Dubai (7–14 december) in zijn achtjarig bestaan heeft gezien. Toch geen onlogische keus, aangezien Dubai flink aan de film heeft meebetaald en ook een belangrijke episode met stuntwerk op het hoogste gebouw ter wereld in dit Arabische emiraat werd gedraaid.

Met Tom Cruise als een van de sterren op de rode loper wist het festival al veel extra aandacht te trekken. Bovendien symboliseert deze opening het feit dat Dubai bewust een tweesporenbeleid volgt. Aansluiting zoeken met de westerse filmindustrie door coproducties en financiering, en daarnaast de Arabische film zelf op een hoger plan tillen. Het belangrijkste onderdeel van het festival zijn de Muhr-competities voor films van voornamelijk beginnende Arabische makers. Het is misschien helemaal niet zo’n gekke strategie om eerst mensen te lokken met Cruise, en ze vervolgens te laten zien wat er in de tegenwoordig flink in beweging komende Arabische regio gebeurt.

Dus kon het publiek in de gigantische Madinat Arena genieten van een film die eigenlijk alleen maar in termen van overvloedige actie en veel luide muziek valt te omschrijven. De aanzienlijke kwaliteiten van Brad Bird als animatieregisseur bij Pixar ten spijt, is niet direct duidelijk wat in dit voor hem nieuwe genre zijn verdiensten zouden zijn. Vooral in het begin, waarin Tom Cruise alias Ethan Hunt uit een Russische gevangenis ontsnapt om met zijn neus in een wereldomspannend complot te vallen, doet het allemaal sterk denken aan een opgevoerde B-film. Veel karateslagen en James Bond-achtige foefjes.

Het trekt gelukkig wat bij wanneer de actie zich naar Dubai verplaatst. Het feit dat de landschappen en architectuur daar veel gestileerder zijn dan in het ruige Moskou zal zeker meehelpen. Het inderdaad voortreffelijke stuntwerk (spontaan applaus van het openingspubliek) laat zich bekijken als een stripspektakel waarin geloofwaardigheid gewoon minder telt. Wanneer Bird het in Bombay nog eens extra dik overdoet met bijna slapstickachtige actie in een parkeergarage dreigt hij weer zijn hand te overspelen, maar hij haalt het toch. Zeer welkom is dan de humoristische toets die de bombastische neigingen relativeert. Qua plot of karakters is er weinig om serieus te nemen, maar voor de actieliefhebber dendert het lekker door. De ontknoping mag zelfs verfrissend ironisch worden genoemd. Jammer dan weer van die misplaatste poging om er nog snel een sentimentele draai aan te geven. En Tom Cruise blijft maar rennen, zoals we van hem gewend zijn.

Leo Bankersen