Lichting 2026: Tijmen Snoep over Becoming the Warden

In aanloop naar de Studentencompetitie op het Nederlands Film Festival interviewt Filmkrant de hele zomer afgestudeerde filmtalenten van verschillende academies. Tijmen Snoep (Willem de Kooning Academy) volgt in Becoming the Warden de pogingen van de zachtaardige acteur Joeri de Bruin om een machtswellustige gevangenisdirecteur te spelen. “Zijn innerlijke conflict wilde ik blootleggen en analyseren.”

Afstudeerder Tijmen Snoep zag zichzelf altijd als een fictieregisseur. Tijdens zijn studie maakte hij ook al verschillende korte fictiefilms. Dat hij niet alleen afstudeert met de documentaire Becoming the Warden, maar straks ook met het Teledoc Campus-project The Temptation to Exist op het Nederlands Film Festival staat, is dus opvallend.

In beide documentaireprojecten legt hij de absurditeit binnen de Nederlandse kneuterigheid bloot en zoomt hij in op wat machtsstructuren met mensen doen. “Mijn ogen werden geopend tijdens mijn stage”, vertelt Snoep over de omslag. “Ik heb een halfjaar meegelopen met documentairemaker Luuk Bouwman tijdens het maken van The Desert of the Real. Daar zag ik de mogelijkheden van documentaire om dicht bij mensen te komen en echte en soms pijnlijke emoties te vangen. Dat vond ik heel inspirerend en dat ben ik verder gaan verkennen. Al vind ik de esthetiek van fictie nog steeds heel interessant en zoek ik graag de grenzen van de twee op.”

Snoep werd geboren in een cultureel gezin. Zijn moeder is kunstenaar en al vroeg kwam hij in aanraking met kunst en arthousefilms. “Film trok me meteen: dat je ervoor moest samenwerken met anderen vond ik fijn en ook de mogelijkheden van het medium om de vreemdheden van mensen te observeren spraken me aan. Ik vind mensen en hun eigenaardigheden interessant en ken eigenlijk geen enkele andere kunstvorm die zo dicht bij de absurditeit van mensen kan komen.”

Zijn korte afstudeerfilm Becoming the Warden gaat inderdaad over een eigenaardig gegeven. Hoofdpersoon is de zachtaardige IT-consulent Joeri de Bruin, die een paar jaar geleden besloot zijn leven om te gooien en acteur te worden. Dat doet hij vol overgave, maar nu hij in de running is voor een rol als dictatoriale gevangenisdirecteur lijkt hij op een grens te stuiten. Ondanks zijn verwoede pogingen, lukt het De Bruin maar niet om autoriteit uit te stralen. Met zowel humor als een menselijke blik volgt Snoep De Bruins pogingen van om die horde te nemen.

Snoep kende Joeri de Bruin al een tijdje. “In mijn eerste jaar plaatste ik een castingoproep voor een filmproject op Facebook. Binnen een minuut reageerde Joeri en bleek hij een hele enthousiaste, gedreven man waarmee het fijn samenwerken was. Toen hij in aanloop naar mijn afstuderen vertelde over die rol van directeur die hij wilde krijgen, zag ik er meteen een film in. Joeri is een timide man en op het eerste gezicht niet echt geschikt als strikte machthebber, maar toch heeft hij de drang dat soort personen te spelen. Dat innerlijke conflict wilde ik blootleggen en analyseren. Waar komt die drang vandaan?”

In drie rondes volgde Snoep vervolgens De Bruins pogingen om de harde kant van zijn persoonlijkheid te vinden. Hij oefent met zijn dochtertje, die hem niet echt serieus neemt; probeert met een acteercoach een strikte lichaamshouding te ontwikkelen; en staat voor een groep uit volle borst te snauwen. Pogingen die niet echt slagen, maar als kijker krijg je steeds meer sympathie voor zijn bereidheid om zich zo voor de camera bloot te geven. “Om Joeri de camera te laten vergeten, filmden we vaak takes van een uur. Gaandeweg vergeet je de camera dan. Ik probeerde op die manier achter zijn masker te komen.”

Het levert ongemakkelijke momenten op, zoals wanneer De Bruin wild gebarend achter een groep acteer-gevangen aan sukkelt of hijzelf juist door zijn acteercoach gedomineerd wordt in een speloefening. Momenten die Snoep als een fictiefilm kadreert, waardoor je als kijker nooit helemaal zeker bent of je naar een documentaire kijkt. “Het voelde soms ook als een performance van Joeri. Hij speelt heel erg een clichébeeld van een machtige man – schreeuwend, zich groot makend. Dat het ongemakkelijk wordt, zegt iets over hoe ver zo’n type van hem afstaat.”

Knap aan zijn afstudeerfilm is dat Snoep dit verhaal thematisch naar een hoger niveau tilt. Becoming the Warden is niet alleen een portret geworden van De Bruin, maar gaat ook over machtsstructuren. “Dat heeft me altijd al geïnteresseerd: wat macht met mensen doet, hoe het hebben of ontbreken ervan ons vormt en stuwt naar bepaald gedrag.” Een thema dat ook in zijn andere project The Tempation to Exist tot uiting komt, waarin de ex-verslaafde Max centraal staat, die probeert een doel in het leven te vinden.

Na deze twee projecten heeft Snoep de smaak te pakken; hij wil zich nu meer op documentaire toeleggen. “Ik ben al bezig met mijn volgende project, een film over de Nederlandse porno-industrie. Over wat die doen en welke verwachtingen die scheppen. Ik ben nu research aan het doen en wil eigenlijk weer inzoomen op dat vreemde wezen dat de mens uiteindelijk is. En als het aan mij ligt in dezelfde stijl als mijn vorige films.”

Tijdens het Nederlands Film Festival (25 september t/m 2 oktober 2026) is een selectie van de afstudeerproducties van de Nederlandse film- en kunstacademies te zien.