Johannes Hogebrink over De vliegende hond

'Het lijkt soms nep, maar is uiteindelijk toch echt'

Johannes Hogebrink. Foto Angelique van Woerkom

In de reeks Hollandse Nieuwe komen negen makers aan het woord wier films op de 39ste editie van het Nederlands Film Festival in première gaan. Johannes Hogebrink over De vliegende hond: “De film combineert drie van mijn grootste liefdes: vliegen, honden, en rare films maken.”

Waar gaat je film over?De vliegende hond gaat over vluchten in je dromen, over de grens tussen waanzin en bevlogenheid. Ik vind het van levensbelang om je dromen te volgen, maar soms dreigt het ten koste te gaan van je meest dierbaren. Deze film begeeft zich op die grens, en gaat er soms bewust overheen. Het ongelofelijke van een hond leren vliegen weerspiegelt zich ook in de vorm; de film is enigszins ongeloofwaardig gemaakt. In die zin is het een genre-experiment, een soort omgekeerde mockumentary; het lijkt soms nep, maar is uiteindelijk toch echt.”

Waarom wilde je deze film maken? “Het idee ontstond tijdens de Kids & Docs-workshop op IDFA, gegeven door Boudewijn Koole en Coco Schrijber. Destijds was het onmogelijk om hem te realiseren. Maar het idee liet me niet los, en ik heb acht jaar geknokt om de film toch van de grond te krijgen. Dat was alleen vol te houden omdat het plan drie van mijn grootste liefdes combineert: vliegen, honden, en rare films maken.”

Mijn volgende film wordt nu eens… “Ik heb plannen voor een animatiefilm, en voor een experimentele videoclip, maar ook voor een serie korte webdocumentaires met een meer maatschappelijk thema: het taboe rondom tuberculose. Bijna niemand weet dat het nog altijd de meest dodelijke infectieziekte ter wereld is.  Maar ik wil ook graag meer gaan schilderen, dat is in ieder geval een hoop minder gedoe dan films maken!”

Wat heeft de Nederlandse film nodig? “Minder vingers in de pap, en meer durf. En er bestaat een soort misplaatste afkeer van groots spektakel en vermaak, alsof dat enige inhoud in de weg staat. De aloude klachten van Paul Verhoeven en Dick Maas zijn denk ik veelal terecht. Maar we zijn ook een verwend landje, zonder echt grote problematiek. Dat maakt dat er weinig kunstenaars echt iets te melden hebben.”

Herinner je je een bepalend filmmoment in je leven?Man on Wire van James Marsh, een fantastisch spannende documentaire, die ook over een of andere zinloze droom gaat, maar eigenlijk over zo veel meer. Ook Episode 3: Enjoy Poverty van Renzo Martens vond ik prachtig, hoe hij de verwaande westerling een spiegel durft voor te houden. Tenenkrommend goed!”


De vliegende hond gaat op 30 september in première op het Nederlands Film Festival.