Ingrid Kamerling over Oma en Chris & de rode auto

'Ik vind het magisch als een film werkt als een tijdscapsule'

Ingrid Kamerling (foto: Angelique van Woerkom)

In de reeks Hollandse Nieuwe komen negen makers aan het woord wier films op de 39ste editie van het Nederlands Film Festival in première gaan. Ingrid Kamerling portretteert in Oma en Chris & de rode auto haar grootmoeder en neef.Ik ken geen mensen die zo in het moment kunnen zitten als zij.”

Waar gaat je film over?Oma en Chris & de rode auto gaat over mijn 94-jarige oma Hildegard en haar dertigjarige kleinzoon Chris, mijn neef. Chris zorgt een paar dagen per week trouw voor zijn oma. Ze kijken dan samen naar de bekende film Intouchables. Zelf zijn ze ook dol op het maken van reisjes. Tegen het advies van de familie in neemt Chris oma mee op hun laatste reis naar Luxemburg.”

Waarom wilde je deze film maken? “Als ik naar oma en Chris keek, moest ik altijd denken aan het boek De 100-jarige die uit het raam klom en verdween. Ze hadden iets ondeugends samen, alsof ze zodra iedereen weg was, er samen altijd stiekem tussenuit knepen. De dagelijkse thuiszorg zorgde goed voor Hildegard, maar avontuurlijk kon je haar leven niet meer noemen. Met Chris maakte ze een jaar voor haar dood nog een ballonvaart. Toen hij vertelde dat ze er samen tussenuit zouden knijpen naar Luxemburg, wist ik dat ik een mooie rode draad voor de film te pakken had. Ik voelde dat er een universeel verhaal zat in deze twee personen die elkaar vonden in hun imperfecties. Ze waarderen elkaars gebreken en geven elkaar de vrijheid om zichzelf te zijn.
“Ik zag de film ook als een experiment in tijd. De scènes zijn vaak in ‘real time’ opgenomen, waardoor je het gevoel krijgt als kijker met oma en Chris mee op reis te zijn. Hoe ervaar je tijd? Zeker bij een naderend einde. Leef je dan vooral in herinneringen? Lopen de emoties hoog op? Nee, die momenten waren eigenlijk heel gewoon. Maar veel intenser en langgerekter. Het is alsof er een heel leven omsloten ligt in de laatste vakantie van oma en Chris, terwijl die maar zes dagen duurde. Zonder dat ze ooit terugblikken of praten over de dood. Ik ken geen mensen die zo in het moment kunnen zitten als zij, zodat ze in een heerlijk tijdsvacuüm van geluk en genot terechtkwamen.”

Mijn volgende film wordt nu eens… “Ik ben op dit op dit moment bezig met de opnames van een documentaire over de zin van waanzin. En we zijn een documentaire aan het draaien over een club TBS’ers die op tournee gaat door Nederland met hun theaterstuk.”

Wat heeft de Nederlandse film nodig? “Meer laagdrempelige opstartfinancieringsmogelijkheden met kleinere budgetten, om alvast te kunnen starten met je film. Nu ben je vaak enorm lang met een aanvraag bezig en loop je daarmee het risico dat je documentaire alweer passé is, of je personages hun belangrijkste ontwikkeling al hebben doorgemaakt terwijl jij je scenario nog aan het schrijven was.”

Herinner je je een bepalend filmmoment in je leven? “Ik vond het zo’n eyeopener om in een film een heel mensenleven aan je voorbij te zien trekken, zoals in de film Boyhood. Niks is zo relativerend als de ontwikkeling van één of meerdere personen in een avond meemaken. Ik vind het magisch als een film werkt als een tijdscapsule.”


Oma en Chris & de rode auto gaat op 28 september in première tijdens het Nederlands Film Festival, dat plaatsvindt van 27 september tot en met 5 oktober in Utrecht.