Djie Han Thung over Capsule (Imagine)

Zinloosheid is de nieuwe Apocalyps

  • Datum 13-04-2014
  • Auteur
  • Deel dit artikel

Djie Han Thung

Regisseur Djie Han Thung confronteert een nieuwe lichting filmacteurs met de Apocalyps in zijn speelfilmdebuut Capsule. Thung: "Mijn aanvankelijke idee was een gothic vampier-kostuumdrama. Daar schrokken de acteurs een beetje van."

Een tegenhanger van Titanic: het einde van de wereld is aangekondigd en een beperkt aantal mensen mag mee in de reddingsbunker. Capsule is de afstudeerfilm van de opleiding Filmacteur van het Mediacollege Amsterdam. Acteur Gerson Oratmangoen schreef het scenario. Waarom hij en niet een scenarist?
Djie Han Thung: "Ik ben stagedocent bij deze opleiding en Gerson studeerde hier vorig jaar af. Toen schreef hij ook het script. We houden allebei erg van Terrence Malick en waren het eens over welke kant het op moest gaan. Ondanks dat Malick een poëtische en esthetische filmmaker is, blijven zijn films toegankelijk. Je voelt wat hij bedoelt, ook al is zijn vertelwijze niet altijd even rechtlijnig. Capsule is mix van episodefilm, mozaïekvertelling en thriller geworden in een apocalyptische setting, met een fantastisch element. Maar de focus ligt wel op het leven van alledag."

In je korte films keren fantasy en science fiction regelmatig terug. Nu nadert het einde van de wereld. Wat drijft je? "Doordat we niet meer religieus zijn, hebben we onze enige houvast verloren. Nu is alles opeens zinloos. Dat is een Apocalyps. Daarom gaan mensen, denk ik, op zoek naar een nieuwe vorm van betekenis of zingeving. Die onontkoombaarheid intrigeert me, omdat niemand kan voorspellen hoe hij zou reageren. Ik denk dat ik net als deze personages gewoon door zou gaan met mijn leven."

Dit is jouw speelfilmdebuut. Wat voor type regisseur ben jij? "Ik dacht dat ik een visuele regisseur was, in de traditie van Andrei Tarkovski. Van de acteurs hoorde ik terug dat ze juist mijn manier van regisseren heel prettig vonden. Dat was geweldig om te horen, maar het verbaasde me ook. Ik ben altijd met beeld bezig. Allicht heb ik dat in de loop der jaren ontwikkeld."

Als je jezelf beschouwt als een esthetische regisseur, is het dan niet een risico om afstuderende acteurs te casten? Hebben zij niet bij uitstek de sturing van een acteursregisseur nodig? "Ik weet niet of dat waar is, want ik heb wel vijf weken intensief met ze gerepeteerd. Ze hebben de achtergrond en drijfveren van hun personages leren kennen en we hebben verschillende dingen uitgeprobeerd om per acteur de sleutel te vinden. Maar dat blijft lastig aan een eindexamenfilm: als de studenten klaar zijn, zijn ze toch niet meer dan beginnende acteurs. Heb je je erg aan het spel gestoord dan?"

Nou, gestoord — ik zag onderling wel flinke verschillen. Heb je een specifieke acteur voor ogen die je naar een hoger plan hebt weten te tillen? Het is goed dat we de focus niet op dialogen hebben gelegd. Voor mij is film ook zoveel meer dan tekstbehandeling. Michael Schnörr valt op tussen de anderen. Hij heeft zijn motoriek en gestiek zo goed onder controle dat hij bij vlagen bijna robotachtig is. Misschien is hij er zelfs wat te ver in doorgegaan. Maar ik heb het idee dat het gedurende de film gaat werken, omdat hij heel consequent is.

Laura van Zuylen

Capsule gaat in première op het Imagine Filmfestival en draait vanaf 17 april in Amsterdam en Utrecht.