The Invite

Een pikant voorstel leidt tot een venijnige ruzie tussen twee stellen, waarin wijze woorden vallen over relaties.

Hé, een home invasion-thriller, denk je als je de opzet van Olivia Wilde’s The Invite leest. Een film over een glamoureus, ietwat mysterieus stel (gespeeld door Penélope Cruz en Edward Norton) dat weliswaar wordt uitgenodigd bij de buren in het appartement onder hen (gespeeld door Seth Rogen en Olivia Wilde), maar zich ook een beetje opdringt.

Ondanks de spanning die dat creëert blijkt The Invite al snel helemaal geen thriller maar een relatiekomedie met een prikkelende ondertoon. We weten dan namelijk al dat die bovenburen vaak stomende seks hebben, want daar lopen Wilde’s Angela en Rogens uitgebluste Joe direct nadat ze thuiskomen van werk over te kibbelen. Ze hebben last van al dat gehijg dat door de muren komt zetten, vooral omdat hun eigen relatie al een tijdje stuk is. Maar dan gaat de deurbel.

Als je in Amerikaanse films op een enigszins volwassen manier iets met seks doet, dan valt dat al snel goed. Een deel van de Amerikaanse recensies is lyrisch over The Invite. Deels terecht, want de film is best een slimme balanceeract tussen serieuze relatieproblemen en speelse, nou ja, stoutigheid. Zulke films worden nauwelijks nog gemaakt in de VS, daarvoor kun je al tijden beter naar het theater.

Dus goed dat Olivia Wilde het Spaanse Sentimental uit 2020 voor een Amerikaans publiek regisseerde, om iets van de preutsheid uit te drijven die Amerikaanse films, in ieder geval voor Europeanen, wat tam maakt. Bovendien is van de vier acteurs bekend dat ze niet aan de meest behoudende kant van het Amerikaanse politieke spectrum staan, dus The Invite zou wel eens onbekend terrein kunnen gaan verkennen, denk je in de eerste helft. Het stel met de stomende seks doet namelijk een stomend voorstel.

Tegelijk lijkt Rogen ondanks al z’n kwaliteiten een beetje miscast, omdat de acteur nogal wat slapstick en stonercomedy in z’n repertoire heeft en dat combineert niet zo goed met erotische spanning opbouwen. Want dat is wat The Invite in de eerste helft wil.

Het komt dus niet helemaal als een verrassing dat het ook slapstick is die de spanning breekt. Wat vooral knap is aan The Invite, is wat de film daarna doet, wanneer de speelsheid en de stouterigheid uit de lucht zijn. Voor iedereen die in de eerste helft allang met lede ogen toezag hoe de film nevernooitniet ook maar een greintje erotiek ging krijgen: daar ging het ook nooit om. Vanaf dat moment wordt elk masker afgelegd en vliegen de harde, confronterende woorden door het appartement. Heerlijk.