Father Mother Sister Brother

Jim Jarmusch laat allerlei elementen herhalen in dit drieluik kortfilms waarin volwassen kinderen hun ouderlijk huis bezoeken. Bob’s your uncle.

“Shall I be mother?”, vraagt het personage van Charlotte Rampling haar twee volwassen dochters, met die oh-zo-Britse uitdrukking voor ‘serveren’. “Ja, waarom zou je daar niet eens mee beginnen”, bitst een van haar dochters terug. Het is Jim Jarmusch’ Father Mother Sister Brother in een notendop: een woordgrap gevolgd door onhandig weggestopt jeugdleed.

Jarmusch’ nieuwste was afgelopen september enigszins verrassend de winnaar van de Gouden Leeuw in Venetië. Het is in feite een drieluik kortfilms, waarin telkens twee volwassen kinderen een bezoek brengen aan hun ouderlijk huis.

In openingsdeel Father bezoeken Jeff (Adam Driver) en Emily (Mayim Bialik) hun vader (Tom Waits) in zijn afgelegen huisje op het Amerikaanse platteland, waar vader zich om de een of andere reden berooider voordoet dan hij is. Vervolgens wordt in Mother de door Rampling gespeelde moeder in een gegoede buitenwijk van Dublin bezocht door haar dochters Timothea (Cate Blanchett) en Lilith (Vicky Krieps) voor een afternoon tea. Ten slotte staan in Sister Brother zus Skye (Indya Moore) en broer Billy (Luka Sabbat) er alleen voor als zij een laatste bezoek brengen aan het lege Parijse appartement van hun inmiddels overleden ouders.

De verhalen en personages staan los van elkaar, maar alsnog is dit een zorgvuldig gecomponeerd geheel. Jarmusch laat allerlei schijnbaar willekeurige elementen in de drie delen terugkomen – opmerkingen over Rolexen; skaters die in slowmotion over straat rollen; de teksten “Nowheresville” en “Bob’s your uncle”; en zo nog een handvol elementen. In de persmap vergelijkt hij het met “bloemen die zorgvuldig zijn geschikt in drie verfijnde boeketten”.

Hoe dat allemaal met elkaar te rijmen is, en of het verder iets betekent, laat hij aan de kijker. Stijlvol is het intussen allemaal wel, op Jarmusch’ geheel eigen manier, en het is vooral in Father en Mother prettig grinniken om de gemoedelijk voortkabbelende gesprekjes waaronder allerlei oud zeer borrelt.

Hoewel de inmiddels 73-jarige Jarmusch (die zelf geen kinderen heeft) van de generatie van de ouders is, lijkt zijn sympathie toch eerder bij de kinderen te liggen. Zelfs waar die – zoals de personages van Driver en Blanchett – het type brave hendriken zijn waarmee de bohemien filmmaker zo graag zachtmoedig de draak steekt. Dat hij de door Rampling gespeelde moeder opvoert als schrijver van een boek met de titel The Boundaries of Love, is wat dat betreft tekenend.