Truly Naked

In haar speelfilmdebuut Truly Naked benadert Muriel d’Ansembourg een potentieel controversieel onderwerp – tieners en porno – op gevoelige en genuanceerde wijze.

Natuurlijk: de expliciet seksuele elementen van Truly Naked trekken als eerste de aandacht. Dat weet maker Muriel d’Ansembourg ook maar al te goed – zie de titel; zie de prikkelende poster; zie het visueel én inhoudelijk sterke openingsbeeld van een vrouwenlichaam dat goud geverfd wordt. Een scène met een octopus zal bij de nazit vele tongen losmaken.

Maar in de kern vertelt Truly Naked, dat op de afgelopen Berlinale werd geselecteerd voor de debuutcompetitie Perspectives en vorige maand haar Nederlandse première had op festival Movies that Matter, een klassieke coming-of-age. Tiener Alec (gespeeld door debutant Caolán O’Gorman) moet zich losmaken van zijn vader en bepalen waar hij zelf staat in het leven.

Alleen: vader Dylan (Andrew Howard) is pornoproducent en zelf de hoofdrolspeler in zijn producties. Alec groeide op rond de pornosets waar zijn ouders hun films maakten. Inmiddels is zijn moeder overleden en werkt Alec voor zijn vader als camerapersoon en editor. De vroege en veelvuldige blootstelling aan hardcore seksuele handelingen, terwijl hij zelf nota bene nog maagd is, heeft Alecs seksuele ontwikkeling in de weg gestaan. Dat komt op scherp te staan als er iets opbloeit tussen hem en zijn feministische klasgenoot Nina (Safiya Benaddi).

Alecs zoektocht naar zelfstandigheid wordt echter niet alleen ingegeven door Nina. Ook het gedrag van zijn vader is een katalysator. Voor een pornoacteur is Dylan oud aan het worden, de inkomsten lopen terug, dus als een kat in het nauw maakt hij rare sprongen. Hij gaat over grenzen, zijn eigen maar ook die van anderen, en zoekt steeds grotere extremen op. Ziedaar die octopus.

Juist uit het ondanks alles afgewogen en empathische beeld dat Truly Naked geeft van Dylan, blijkt dat het D’Ansembourg niet simpelweg te doen is om een veroordeling van de porno-industrie. Ze is zeker niet blind voor de uitwassen ervan, maar de film geeft ook ruimte aan een vaardig verdediger in het personage gespeeld door pornoacteur Alessa Savage, met wie de regisseur ook al samenwerkte voor haar prijswinnende kortfilm Fuck-a-Fan (2024).

Meer dan over porno gaat de film over wat Alecs ervaringen daarmee doen met zijn beleving van seks en intimiteit. Twee dingen die voor hem aan het begin van de film nog volledig van elkaar gescheiden zijn, en waartussen hij de samenhang gaandeweg ontdekt. Daarin is hij weliswaar een extreem geval, maar zeker niet uniek – voor jongeren van nu is pornografisch materiaal meer alomtegenwoordig dan ooit.